هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
يكشنبه 24 آبان 1405 22:39 ساعت
شناسه خبر : 391012
مهم‌ترین نقد به ساختار تصمیم‌گیری شیدا، شکل‌گیری حلقه‌هایی از تصمیم‌سازی باشد که لزوماً با واقعیت‌های حرفه‌ای صنعت نمایش خانگی ارتباط کافی ندارند.
گروه فرهنگ-رجانیوز: ماجرای پخش نشدن فصل سوم «بامداد خمار» از پلتفرم شیدا را نباید صرفاً یک اختلاف میان سازندگان و پلتفرم یا یک مسئله معمول در مناسبات تولید و پخش آثار نمایشی دانست. این اتفاق را باید در چارچوب یک پرسش بزرگ‌تر بررسی کرد: چه اتفاقی در ساختار مدیریتی شیدا افتاده که یکی از مهم‌ترین محصولات نمایشی این مجموعه، به‌جای آنکه به سرمایه‌ای برای تثبیت جایگاه پلتفرم تبدیل شود، اکنون در معرض جدایی از آن قرار گرفته است؟
شیدا با پشتوانه گروه مالی گردشگری و سرمایه‌گذاری مهدی جهانگیری وارد بازار نمایش خانگی شد. وعده اولیه، ساختن یک بازیگر جدی در صنعت سرگرمی، جذب مخاطب و سرمایه‌گذاری در تولیدات باکیفیت بود. «آبان» و سپس «بامداد خمار» بخش مهمی از هویت این برند تازه‌وارد را شکل داد اما به ناگاه متوقف شد.
شیدا؛ تاریخچه‌ای از تغییرات و حلقه‌های تصمیم‌گیری زنانه
برای فهم وضعیت امروز شیدا باید به تاریخچه مدیریت آن بازگشت. این پلتفرم در دوره فعالیت خود با چهره‌ها و مدیران مختلفی در حوزه تصمیم‌سازی و اجرا روبه‌رو بوده است.
در این مسیر، نام‌هایی چون آیدا مصباحی، مریم پاشازاده، زینب تقوایی و در ادامه خانم وزیرزاده در روایت مورد بررسی ما مطرح می‌شوند. بررسی نقش هر یک از این افراد، میزان اختیاراتشان و تأثیرگذاری‌شان می‌تواند تصویری روشن‌تر از سازوکار اداره شیدا ارائه کند.
جهانگیری و فاصله میان سرمایه‌گذاری و شناخت میدان
مهدی جهانگیری به‌عنوان سرمایه‌گذار و چهره اصلی گروه مالی گردشگری، در شکل‌گیری شیدا نقشی محوری داشته است. اما سرمایه‌گذاری در صنعت نمایش خانگی صرفاً به معنای تأمین منابع مالی نیست.
این صنعت، میدان پیچیده‌ای از مناسبات هنری، حقوقی، اقتصادی، رسانه‌ای و ارتباط با مخاطب است. در چنین میدانی، تصمیم‌گیری بدون شناخت کافی از مناسبات تولید و بدون اتکا به مدیران متخصص می‌تواند به ضد خود تبدیل شود.
یکی از پرسش‌های اساسی درباره شیدا این است که آیا تصمیمات راهبردی این پلتفرم بر اساس شناخت واقعی از میدان نمایش خانگی اتخاذ شده‌اند یا تصمیمات مقطعی حاصل از گعده های دورهمی، جایگزین یک استراتژی پایدار شده است؟
بامداد خمار؛ قربانی اختلافات یا نشانه یک بحران مدیریتی؟
«بامداد خمار» یکی از مهم‌ترین سرمایه‌های محتوایی شیداست. سریالی با پشتوانه یک رمان شناخته‌شده، کارگردانی نرگس آبیار و ظرفیت جذب طیف گسترده‌ای از مخاطبان.
با این حال، گزارش‌های منتشرشده در روزهای اخیر از اختلاف جدی میان سازندگان و پلتفرم حکایت دارند. حتی خبرهایی درباره احتمال انتقال فصل سوم به پلتفرم دیگر منتشر شده است.
اگر چنین اتفاقی قطعی شود، پرسش فقط این نیست که چرا یک سریال از یک پلتفرم جدا شده است؛ پرسش مهم‌تر این است که چرا یک مجموعه سرمایه‌گذار نتوانسته رابطه حرفه‌ای و باثباتی با یکی از مهم‌ترین محصولات خود حفظ کند؟
در صنعت نمایش خانگی، تولید یک اثر پرهزینه تنها نیمی از مسیر است. حفظ اعتماد سازندگان، اجرای تعهدات، برنامه‌ریزی دقیق انتشار و مدیریت ارتباط با مخاطب، بخش دیگر این سرمایه‌گذاری است.
از دست رفتن محصولی مانند «بامداد خمار» می‌تواند فراتر از خسارت یک پروژه، به اعتبار برند و اعتماد سایر تولیدکنندگان نیز آسیب بزند.
مسئله، مدیریت است نه جنسیت مدیران
شاید مهم‌ترین نقد به ساختار تصمیم‌گیری شیدا، شکل‌گیری حلقه‌هایی از تصمیم‌سازی باشد که لزوماً با واقعیت‌های حرفه‌ای صنعت نمایش خانگی ارتباط کافی ندارند.
در چنین ساختاری، ممکن است روابط سازمانی، ملاحظات شخصی یا تغییرات پی‌درپی مدیریتی بر منطق اقتصادی و حرفه‌ای پروژه‌ها غلبه کند.
اگر چنین الگویی در شیدا وجود داشته باشد، مسئولیت آن را نمی‌توان به یک مدیر یا یک گروه خاص تقلیل داد. مسئولیت اصلی متوجه ساختاری است که افراد را انتخاب می‌کند، به آنان اختیار می‌دهد و در نهایت باید پاسخ‌گوی پیامدهای تصمیماتشان باشد.
شیدا برای عبور از این بن‌بست، بیش از هر چیز به بازنگری در نظام تصمیم‌گیری خود نیاز دارد؛ نه صرفاً تغییر یک مدیر و جایگزینی او با مدیری دیگر.
انتهای پیام/
