فتنه گر، تا زمانی که عذرخواهی نکرده فتنه گر است؛ میخواهد زیر تابلو مشارکت باشد یا تابلو «اتحاد ملت ایران»/ ماجرای بازداشت شکوری راد و نقشه ای‎ که نقش برآب شد! / چاره کار تاسیس حزب نیست، ابراز برائت از گناه بزرگ فتنه است

گروه سیاسی – رجانیوز:  بازداشت چند ساعته علی شکوری راد، محکوم فتنه 88، از فعالان قدیم حزب منحله مشارکت و دبیر کل حزب مشارکتی و تازه تاسیس اتحاد ملت ایران هر چند که با تکذیبیه‎های متعدد و سراسیمه فعالان فتنه 88 مواجه شد، اما در دل خود یک پیام قابل توجه را نهفته داشت که به راحتی امکان شانه خالی کردن از بار فتنه‎ای که بزرگترین هزینه ها را بر کشور بار کرد وجود نخواهد داشت!

به گزارش رجانیوز، ساعاتی پس از آنکه شکوری راد به عنوان دبیرکل حزب مشارکتی اتحاد ملت ایران، نشست خبری برگزار کرده و در آن اعلام کرد: «ما از واژه‌ای که شما به کار می‌برید(فتنه) دریافت و تعریف روشنی نداریم و در متون ما فتنه تعریف نشده است»، وی به زندان اوین احضار و بازداشت شد.

هر چند که اعضای این حزب تازه تاسیس و شکوری راد در گفتگوهایی متعددی تلاش کردند این احضار و بازداشت را بی ارتباط با اقدامات مجرمانه وی در فتنه 88 عنوان کنند، اما یک مقام قضایی در گفتگو با خبرگزاری قوه قضائیه، این ادعاها را تکذیب کرده و اعلام کرد وی بازداشت و با قرار تامین آزاد شده است.

همین تلاش سراسیمه برای تکذیب بازداشت شکوری راد حاکی از بر هم خوردن نقشه‎ای بود که به نظر می‎رسید بانیان فتنه 88 با تعویض تابلوی مشارکت به اتحاد ملت ایران و تلاش برای فعالیت سیاسی در چارچوب ساختار سیاسی در تلاش بودند تا به آن جامه عمل بپوشانند.

بر اساس این سناریو، فعالین فتنه 88 بدون آنکه نامی از این گناه بزرگ به میان آورده و یا از آن ابراز برائت کنند، زیر یک تابلو جدید جمع شده و بصورت شیک و رسمی به فعالیت سیاسی در چارچوب سیاسی که خود بدنبال برهم زدن آن بودند بپردازند، بدون آنکه حرفی از فتنه 88 باشد، گویی نه خانی آمد  و نه خانی رفته است.

اما به نظر می رسد بازداشت چند ساعته روز گذشته شکوری راد بار دیگر این خاطره را در اذهان افکار عمومی زنده کرده است که فتنه گر، مادامی که از فتنه اش ابراز برائت نکرده باشد، فتنه گر استـ، خواه زیر تابلوی مشارکت باشد، خواه زیر تابلوی حزب اتحاد ملت ایران. عوض کردن تابلو بعید است دردی را برای حضور اصحاب فتنه در چارچوب رسمی سیاست در ایران دوا بکند، چرا که مسیر حضور در فعالیت های سیاسی رسمی، ابزار ندامت از تلاش برای ساختار شکنی است و نه تاسیس قارچ گونه ندا و اتحاد ملت و احزاب مشابه.