هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
دوشنبه 23 شهريور 1405 13:40 ساعت
شناسه خبر : 390234
با توجه به حجم معامله، حتی چند درصد اختلاف قیمت میتواند رقم بسیار بزرگی ایجاد کند. برخی برآوردهای مطرح شده از حدود یک میلیارد دلار عدم النفع احتمالی سخن میگویند.
گروه اقتصاد-رجانیوز: به گزارش رجانیوز در روزھای اخیر، ابھاماتی درباره واگذاری و فروش حدود ۸۰میلیون بشکه نفت پس از توافق اسلامآباد مطرح شده؛ معاملهای که بنا بر اطلاعات منتشرشده، در اختیار چھار تراستی قرار گرفته است. اصل موضوع اما یک سؤال ساده را پیش میکشد این چهار تراستی چگونه و بر اساس چه معیاری انتخاب شدند؟
آیا فرآیند رقابتی برای انتخاب آنها وجود داشته است؟ چه شرکتهایی در این فرآیند حضور داشتند و چرا نهایتاً این چهار مجموعه انتخاب شدند؟
ابهام دوم به سابقه بدهی باز میگردد. اگر اطلاعات مطرح شده درباره بدهکار بودن این چهار تراستی درست باشد، چرا بار دیگر محموله نفت در اختیار آنها قرار گرفت؟ آیا بدهیهای قبلی تسویه شده بود و چه تضمینی برای تعهدات جدید دریافت شد؟
سؤال سوم شاید از این هم مهمتر باشد چرا محموله ها به صورت اعتباری و حساب باز واگذار شدند؟ در معامله ای با این حجم، میزان اعتبار هر تراستی و تضامین دریافت شده چه میزان بوده است؟
و سرانجام، بحث تخفیف حدود ۸ درصدی مطرح است. اگر این رقم درست باشد، مبنای کارشناسی آن چه بوده و چرا در شرایطی که قیمت نفت افزایش یافته چنین تخفیفی اعمال شده است؟
با توجه به حجم معامله، حتی چند درصد اختلاف قیمت میتواند رقم بسیار بزرگی ایجاد کند. برخی برآوردهای مطرح شده از حدود یک میلیارد دلار عدم النفع احتمالی سخن میگویند؛ رقمی که البته برای تأیید نهایی، نیازمند بررسی قراردادها و محاسبات رسمی است.
نهادهای نظارتی چه میخواهند؟
اهمیت موضوع زمانی بیشتر میشود که بر اساس اطلاعات منتشر شده، نهادهای نظارتی نیز در نامه هایی از مسئولان مربوط خواسته اند درباره نحوه واگذاری محموله ها، شرایط فروش تضامین و وضعیت تراستی ها توضیح و مستندات ارائه کنند
این یعنی پرسشها صرفا در فضای رسانه ای و شبکه های اجتماعی مطرح نیست و موضوع به سطح نظارت رسمی نیز رسیده است.
اکنون انتظار میرود مسئولان مربوط به جای پاسخ های کلی چهار موضوع را روشن کنند چه کسی این چهار تراستی (بایندریان مومنین رضوی و شمخانی) را انتخاب کرد؟
وضعیت بدهی قبلی آنها چه بود؟ چرا فروش به شکل اعتباری انجام شد؟ و مبنای تخفیف ۸ درصدی چه بوده است؟
اگر معامله کاملاً منطبق با منافع کشور انجام شده پاسخ به این چهار سؤال و انتشار مستندات آن می تواند به شفاف شدن موضوع کمک کند.
اما اگر در این فرآیند عدم النفعی در مقیاس صدها میلیون با حدود یک میلیارد دلار ایجاد شده باشد، سؤال بعدی روشن است
این منفعت از دست رفته دقیقاً در کدام بخش زنجیره معامله ایجاد شده و چه کسی از آن منتفع شده است؟
در پرونده ای با ابعاد ۸۰ میلیون بشکه افکار عمومی بیش از هر چیز به عدد سند و پاسخ روشن نیاز دارد.
انتهای پیام/
