هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
هدیه ویژه به ترامپ در آستانه شکست انتخاباتی/ چرا عراقچی هر بار دشمن به خطر می‌افتد وارد صحنه می‌شود؟
گروه بین‌الملل-رجانیوز: توییت اخیر سیدعباس عراقچی، وزیر امور خارجه، درباره آمادگی برای بررسی «طرح ۷ روزه» و تماس مداوم با واسطه‌ها، در شرایطی منتشر شد که نگاه‌ها به تحولات سیاسی آمریکا دوخته شده است. عراقچی در این توییت با اشاره به آمادگی کامل نیروهای مسلح مدعی شده است که «ایران همچنان به دیپلماسی فرصت موفقیت می‌دهد» و در تلاش است تا ایده‌هایی را که به زعم او می‌تواند توافقی چندروزه را تضمین کند، از طریق واسطه‌ها به پیش ببرد.
فصل مشترک این اظهارات با رویکرد فعلی رسانه‌های اصلاح‌طلب و غرب‌گرا، تمرکز ذلیلانه بر توهم مذاکره و نقش واسطه‌ها در زمانی است که کشور بیش از هر زمان دیگری به تکیه بر قدرت دفاعی و زبان برنده قدرت نیاز دارد. اما نکته قابل تأمل و شاید تأسف‌بار اینجاست که رفتار سیدعباس عراقچی در این برهه حساس، دقیقاً مانند کسی است که هر بار دشمن در آستانه سقوط و به خطر افتادن قرار می‌گیرد، وارد صحنه می‌شود تا حافظ منافع او باشد!
طبق نظرسنجی‌ها و تحلیل‌های سیاسی‌ای که اکنون در ایالات متحده وجود دارد، ترامپ و هم‌پیمانانش در آستانه یک شکست بزرگ و تحقیرآمیز هم در سنا و هم در مجمع نمایندگان (کنگره) قرار دارند. در چنین وضعیتی که دشمن در باتلاق بحران‌های داخلی خود گرفتار شده و باید هزینه فشار حداکثری و تجاوز به ایران را بپردازد، تیم دیپلماسی ایران با ارائه «پالس‌های مثبت» و طرح‌های عجیبی همچون «تضمین طرح ۷ روزه»، عملاً به کمک ترامپ شتافته است. در واقع، این فاز جدید از اظهارات عراقچی از مرحله پالس مثبت به بازار انرژی نیز عبور کرده و به نوعی تلاش برای هم‌سویی با معادلات سیاسی در واشنگتن و نجات دادن ترامپ از مخمصه خودساخته فعلی است.
عراقچی با این توییت و مواضع اخیرش، عملاً هدیه پیروزی در انتخابات کنگره را به ترامپ تقدیم می‌کند؛ چرا که رئیس‌جمهور آمریکا که در نظرسنجی‌ها با خطر شکست سنگین مواجه است، برای بقای سیاسی خود به یک «دستاورد بین‌المللی» نیاز مبرم دارد و چه دستاوردی بزرگ‌تر از اینکه جمهوری اسلامی را پای میز مذاکره بکشاند و از زبان وزیر خارجه آن، تضمین‌های جدید بگیرد؟! این دقیقاً همان نقطه‌ای است که سیدعباس عراقچی به عنوان یک دیپلمات، به جای ایفای نقش در پیشبرد منافع ملی، نقش ناجی را برای دشمن ایفا می‌کند.
اما فاجعه بزرگ‌تر از نجات سیاسی ترامپ، ارسال سیگنال مستقیم ضعف نظامی به اتاق‌های عملیات پنتاگون و تل‌آویو است. در شرایطی که موشک‌های سپاه و ارتش روی لانچرها آماده شلیک‌اند و سایه پاسخ کوبنده ایران بزرگ‌ترین عامل بازدارنده در برابر شرارت دشمن به شمار می‌رود، تقلا برای «طرح‌های چندروزه» دقیقاً این پیام را به دشمن مخابره می‌کند که تهران از درگیری همه‌جانبه هراس دارد.
ترجمه این ادبیات در دکترین نظامی حریف کاملاً روشن است؛ ایران دست‌به‌عصاست، پس می‌توان سطح تهاجم را بالا برد. وزیر خارجه درست در لحظه‌ای که باید با سکوت یا هشدار هراسناک خود، تیغ بازدارندگی نیروهای مسلح را بران‌تر کند، با التماس واسطه‌ها، دست نیروهای مسلح را در میدان نبرد خالی و جسارت متجاوز را برای ترور و خرابکاری و راه انداختن جنگ بیشتر می‌کند.
تجربه‌های اخیر ثابت کرده است تنفس دادن به دشمن با طرح‌های فست‌فودی و آتش‌بس‌های کوتاه‌مدت، تنها به او زمان می‌دهد تا لجستیک خود را بازیابی، ضعف‌های پدافندی‌اش را ترمیم و بانک اهداف جدیدی برای ضربه زدن به عمق استراتژیک ما طراحی کند. دستگاه دیپلماسی به جای تقویت معادله وحشت آن هم در آستانه تاوان دادن ترامپ، عملاً خاکریز اول دفاعی کشور را سست می‌کند؛ رفتاری که مردم حاضر در خیابان و رزمندگان میدان حق دارند آن را نه یک اشتباه سهوی، بلکه خطایی نابخشودنی در جهت گستاخ‌تر کردن دشمن و نقض آشکار پایه‌های امنیت ملی قلمداد کنند.
انتهای پیام/
