هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
چهارشنبه 1 بهمن 1404 20:34 ساعت
شناسه خبر : 388193
ترامپ با سیاستهای یکجانبه و خصومتآمیز خود، نه تنها بر پایههای اتحاد غرب تیشه زده، بلکه در مقیاسی وسیعتر، موجی از مخالفت و نفرت را در سراسر جهان علیه خود و سیاستهای امپریالیستی آمریکا برانگیخته است.
گروه بینالملل-رجانیوز: دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، امروزه به نام سیاست بینالملل و با توهم امپراتوری بیحد و حصر، در سراسر جهان با منطق زور و تحقیر دستاندازی میکند. از حیات خلوت آمریکا در آمریکای لاتین تا خاورمیانه و قلب اروپا، ردپای مداخلهگری او دیده میشود.
سیاستهای او در قبال کوبا و ونزوئلا، تجسم دکترین حیات خلوت در قرن بیست و یکم است. با تشدید محاصره اقتصادی کوبا و تهدیدهای مداوم علیه دولت کاراکاس، ترامپ آشکارا حق حاکمیت و تعیین سرنوشت این ملتها را نادیده میگیرد و سرانجام رئیس جمهور رای گرفته از یک ملت را میرباید. در خاورمیانه، دایره مداخلات او گستردهتر است. تهدیدهای مکرر برای دخالت در امور داخلی ایران تحت عناوین مختلف، تنها بخشی از این نقشه است. اوج این رویکرد امپریالیستی، طرح ادعای رهبری «شورای صلح غزه» و تهدید متحد دیرینهای مانند فرانسه است. ترامپ آشکارا اعلام کرد در صورت عدم پذیرش دعوت واشنگتن برای پیوستن به این شورا، علیه کالاهای فرانسوی تعرفه ۲۰۰ درصدی اعمال خواهد کرد.
اروپا اما، صحنه رویارویی اخلاقی یا ایدئولوژیک با این سیاستها نیست. تنشهای کنونی ریشه در تضاد منافع مادی و ژئوپلیتیک دارد. بلندپروازی ترامپ برای الحاق گرینلند، نقطه عطف این درگیری است. او با بیاعتنایی کامل به حاکمیت دانمارک و حقوق مردم گرینلند، هشت کشور اروپایی را به دلایل مخالفت با این طرح، تهدید به اعمال تعرفههای تجاری کرده است. واکنش اروپا اما جالب توجه بود. رهبرانی چون ماکرون این تهدیدها را غیرقابل قبول خواندند و اتحادیه اروپا نشست اضطراری تشکیل داد. نخست وزیر سوئد گفت: «اجازه نمیدهیم از ما باجگیری شود». این سخنان، خشم عمیق متحدانی را نشان میدهد که از سیاستهای یکجانبه واشنگتن به ستوه آمدهاند. تنفر جای اعتماد را گرفته و اتحاد دیرپای فراآتلانتیک در عمیقترین بحران خود پس از تأسیس ناتو قرار دارد.
ترامپ با سیاستهای یکجانبه و خصومتآمیز خود، نه تنها بر پایههای اتحاد غرب تیشه زده، بلکه در مقیاسی وسیعتر، موجی از مخالفت و نفرت را در سراسر جهان علیه خود و سیاستهای امپریالیستی آمریکا برانگیخته است. این واکنش جهانی، پاسخی هیجانی نیست، بلکه نتیجهای منطقی از اقداماتی است که حاکمیت ملتها را نادیده میگیرد و آینده مشترک بشریت را به خطر میاندازد.
در چنین شرایطی، پرسش از آیندهی شکننده ناتو نه تنها جوسازی رسانهای نیست، بلکه سناریوی محتمل ادامهی این کشمکش هاست. نشریه اکونومیست هشدار داده است که تلاش ترامپ برای الحاق گرینلند، «یکی از جدیترین بحرانهای داخلی تاریخ ناتو» را رقم زده است و بنیانهای اعتماد و دفاع جمعی این ائتلاف ۷۵ ساله را در معرض فروپاشی قرار داده است. تحلیل این نشریه حاوی هشداری بنیادین است که میگوید: «اختلاف کنونی از جنس گذشته نیست. این بار، تهدید از درون و از سوی ستون فقرات سیاسی و نظامی ناتو، یعنی خود ایالات متحده علیه حاکمیت یکی از اعضا صورت میگیرد. وقتی قدرتمندترین عضو پیمان، حاضر به نقض تمامیت ارضی یک عضو دیگر (دانمارک) است، چگونه میتواند ضامن اجرای ماده ۵ دفاع جمعی برای دیگران باشد؟ این تناقض، قلب اعتماد اروپا به واشنگتن را نشانه رفته است».
فروپاشی ناتو به معنای انحلال رسمی فوری نیست؛ بلکه فرسایش تدریجی و مرگ مغزی آن است. اروپاییها اکنون با یک انتخاب دردناک روبرو هستند: ادامه وابستگی امنیتی به متحدی غیرقابل پیشبینی و خصومتپیشه، یا سرمایهگذاری سنگین و فوری برای ایجاد ساختار دفاعی مستقل اروپایی. هر یک از این دو مسیر، هزینههای سرسامآور خود را دارد. آنچه روشن است، این است که عصر طلایی اتحاد غربی به پایان خود نزدیک میشود. ترامپ به عنوان «فرعون زمان»، با حرص خود برای تسلط بر گرینلند و تحقیر متحدان، نه تنها نظم بینالملل، که میراث امنیتی هفتاد ساله پیشینیان خود در غرب را نیز به باد فنا داده است.
انتهای پیام/
