آیا با تفاسیر فوق اصولاً ارتباطی بین «افزایش سن ازدواج جوانان»، «وجود 11 تا 12 میلیون جوان مجرد»، «وجود 3 میلیون زن نابارور»، «وقوع حدود 160 هزار مورد طلاق در سال»، «تجرد دختران روستایی به دلیل مهاجرت مردان جوان» و در کل «بحران پیری جمعیت و تغییرات بنیادین ظرف 25 سال آینده در حمایت بین نسلی و فشار پیری بر خانوار» وجود دارد؟

چند روز بیشتر تا آغاز اجلاس «پکن+۲۰» باقی نمانده است و قرار است در این اجلاس داعیان نمادین حقوق بشر زنان گرد هم آیند تا به گفته خودشان از تضییع حقوق زن جلوگیری کنند، اما نکته قابل تأمل حضور افرادی است که «دایه‌های مهربان‌تر از مادر» زنان شده‌اند و معلوم نیست چه نهادی صلاحیت آنها را تأیید کرده است.

در چنين شرايطي، سفر معاون امور زنان رئيس جمهور به همراه تيم صد نفره و اعضاي NGO هاي معلوم الحال به نيويورک، در خور توجه و تامل جدي است. مسئوليت دفاع از حقوق بشر جمهوري اسلامي، بر عهده کميسيون حقوق بشر قوه قضائيه و در نهايت وزارت خارجه است، نه معاون امور زنان رياست جمهوري و اعضاي فيمينيست سازمان هاي غيردولتي.

در رابطه با سفر این گروه این سوال مطرح است که چطور امسال دولت آمریکا تا این میزان به این افراد ویزا داده است!؟ در حالی که تاکنون به دولتی‌ها به زور ویزا می‌دادهاند؛ همچنین در این شرایط بودجه‌ای دولت و در شرایطی که هزینه سفر هر کدام از این افراد ۳۰ میلیون تومان برآورد شده است، رفتن حدود ۱۰۰ نفر چه آوردهای برای نظام خواهد داشت؟

در لایحه بودجه ی 94 برای نخستین بار برنامه‌ای تحت عنوان «فناوری اطلاعات و توسعه دولت الکترونیک» به مبلغ چهارصد میلیون تومان برای معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری اختصاص یافته است. بودجه ی مزبور در جدول برآورد اعتبارات، به حمایت از «بانک‌های اطلاعاتی در حوزه زنان و خانواده» اختصاص یافته است.