گروه بینالملل-رجانیوز: اظهارات اخیر مهدی حقشناس، از چهرههای حزب اعتماد ملی، بار دیگر سناریوی کهنه جریان اصلاحطلب برای تحمیل گزاره «مذاکره با آمریکا» را عیان کرد. او مدعی شده است: « تا سوم ژانویه که نمایندگان جدید کنگره بر کرسی بنشینند، یک فضای خلاء سیاسی در آمریکا وجود دارد و این زمان بهترین زمان برای گفتگو است.»
ریشهیابی این گزارهها نشان میدهد مسئله این طیف، نه شناخت واقعیتهای نظام بینالملل، بلکه ابتلا به یک روزمرگی فکری است که حل همهچیز را به تغییرات در واشنگتن گره میزند. در دوره بایدن، استدلال همین جماعت این بود که «دموکراتها اهل تعاملند و فرصت را نباید از دست داد»؛ با روی کار آمدن ترامپ گفتند «او تاجر است و زبان معامله را میفهمد»؛ و امروز با شکستی که جمهوریخواهان در کنگره خوردهاند، بهانهی نویی به نام «خلاء سیاسی میان دورهی استقرار نمایندگان» تراشیدهاند.
این تقویمسازیهای مضحک برای مذاکره، بیش از آنکه حاصل تحلیل سیاسی باشد، یک فرمول ثابت برای توجیه تمایل درونی به توافق به هر قیمت است. فرقی نمیکند چه کسی در واشنگتن روی کار باشد یا کنگره در دست کدام حزب بچرخد؛ منطق این جریان همواره بر یک فرض استوار است: آمریکا آمادهی توافق است، فقط ما باید زمان درست را پیدا کنیم! فرضی که طی ۲۲ سال گذشته با انباشتی از تحریمهای فلجکننده و بدعهدیهای مکرر پاسخ داده شده است، اما این جماعت اصرار دارند هزینهی حماقتِ تکرار مکررات را از جیب ملت بپردازند.
بزرگنمایی پدیدهای به نام «خلاء سیاسی در ساختار ایالات متحده» و گره زدن امنیت ملی کشور به آن، دقیقاً مصداق بستن دست و پای تصمیمگیران کشور در برابر دشمن است. دستگاه محاسباتی که تغییر چهرههای مهرههای سیاسی در واشنگتن را به معنای تغییر ذات استکبار بداند یا دچار آلزایمر است یا ماموریت دارد تا بار دیگر با بسترسازی برای سازش، هزینهای گزاف به نظام تحمیل کند.
انتهای پیام/

هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید













