نگاهی به نتایج انتخابات ریاست جمهوری فرانسه

1- امانوئل ماکرون با کسب 65 درصد از آرای رأی دهندگان انتخاب شد.  

 

2- 25 درصد از واجدین شرایط رأی در انتخابات شرکت نکردند و این بالاترین میزان عدم مشارکت در انتخابات ریاست جمهوری فرانسه بعد از سال 1969 میلادی می‌باشد.

 

3- تخمین‌ زده می‌شود که 40 درصد از رأی دهندگان به ماکرون صرفا به این علت به وی رأی داده‌اند که لوپن نامزد حزب ماورای راست جبهه ملی انتخاب نشود.

 

4- اگر چه ماکرون به عنوان نامزد "مستقل" وارد رقابت‌های انتخاباتی شد، لیکن او در واقع نامزد بانکداران و سرمایه‌داران بزرگ فرانسوی بود و برای همین هم صحنه‌گردانان بازار مالی پیروزی وی را جشن گرفتند.  همانطور که بانکداران بزرگ آمریکا همانند صاحبان گولدمن ساکز اعضای کابینه ترامپ را انتخاب کردند و همین‌ها در سال 2008 کابینه بیل کلینتون را انتخاب کردند، اعضای دولت جدید فرانسه نیز توسط بانکداران بزرگ فرانسوی با حمایت دیگر بانک های قدرتمند آمریکایی و اروپایی انتخاب خواهند شد.

 

5- به غیر فرانسه، ماکرون هم‌چنین مورد حمایت سیاست‌گزاران دیگر مراکز پر قدرت مالی جهان و از جمله در ایالات متحده، آلمان، انگلستان، کانادا، ایتالیا و بلژیک بود.

 

6- دستگاه پرنفوذ تبلیغات رسانه‌ای نظام نولیبرالی در حمایت از ماکرون سنگ تمام گذاشت و در مقابل از رقیب اصلی وی، مارین لوپن تصویر یک فاشیست خطرناک را به افکار عمومی القا کرد و این در حالی ست که برنامه لوپن امتیازات بیشتری را برای مردم کم درآمد قائل بود و از صلح جهانی حمایت می‌کرد.‌‌

 

7- نیروهای چپ فرانسه در رقابت با نیروهای دست راستی قادر نبودند حول یک نامزد واحد متحد شوند.

 

8- بنویت، نامزد حزب سوسیالیست در شرایطی وارد گود انتخابات شد که عملکرد حزب متبوع‌‌اش در زمان رئیس جمهور فعلی فرانسه، فرانسیس اولاند، باعث نارضایتی شدید در میان مردم شده بود تا جایی که میزان محبوبیت اولاند به رکورد عجیب 5 درصد کاهش یافته بود.  بقیه احزاب چپ هم نتوانستند نیروهای این جبهه را متحد کنند.

 

9- هیئت حاکمه نظام نولیبرالی فرانسه ترجیج داد که چهره خود را با یک نامزد جوان بزک کند، همانطور که این نظام در دهه 1990 میلادی با کلینتون جوان در ایالات متحده و تونی بلر جوان در انگلستان چهره عوض کرد.

 

10- ماکرون وعده داده که قوانین کارگری را در فرانسه تغییر خواهد داد و این بدین معنی است که اتحادیه‌های‌کارگری تضعیف و امتیازات اجتماعی همچون بیمه سلامت محدود خواهند شد.  بعضی از تحلیلگران این برنامه ماکرون را با اقدامات ژنرال دوگل در سال 1967 مقایسه می‌کنند که محدود کردن حقوق کارگران منجر به اعتصاب عمومی و تظاهرات وسیع "ماه می 1968" و متعاقبا برکناری دوگل شد.  سی جی تی، بزرگترین اتحادیه کارگری فرانسه از هم اکنون اعلام کرده که برای یک اعتصاب عمومی تدارک خواهد دید و بدین ترتیب پیش بینی می‌شود که صحنه رقابت‌های انتخاباتی در فرانسه به زودی به رویارویی خیابانی بین کارگران و پلیس حافظ منافع سرمایه‌داران تبدیل خواهد شد.