گروه سیاست-رجانیوز: رفیق عزیزی داشتیم که همیشه قبل از حرف زدن پشت افراد، اول میگفت «البته غیبتش نباشه...» و بعد حرفش را میزد. حالا شده حکایت دوستان و حامیان آقای قالیباف که اول هر فحاشی و اهانتی به نیروهای انقلابی یک «البته وحدتشکنی نباشه...» میگویند و کار خودشان را میکنند!
در آخرین مورد هم گفتهاند که «البته وحدتشکنی نباشه» ولی شما «بیهویتها» پشت محسن رضایی پنهان شدهاید تا «دوقطبی» بسازید. از فحشها که بگذریم، چند خاطره را مرور میکنیم «البته به امید اینکه وحدتشکنی نباشه»!
پرده اول: روزهای اوج جنگ رمضان را به یاد دارید؟ اوج معنویت و دوگانه «جنایتکاران جزیره اپستین در برابر پاکان عالم» را چطور؟ تجمع مردم در اطراف نیروگاههای برق را هم یادتان هست؟ چه چیز آن اتحاد تاریخی را متزلزل کرد؟ یک آتشبس ناگهانی بدون مجوز! همان که ماهها بعد که معلوم شد نمیتواند دستاورد سیاسی ستادهای انتخاباتی باشد، آن جناب مشاور گفت که آتشبس کلاً غلط بود و حاجباقر از ابتدا نظرش مذاکره زیر آتش بود! عجب!
پرده دوم: جلوتر بیاییم. یادتان هست وقتی مردم فریاد زدند در زمانی که آتش بر سر مقاومت لبنان میبارد به سوی دشمن شال و کلاه نکنید، با نگاه ارباب رعیتی گفتید هیچ مذاکرهای تا قطع کامل آتش در لبنان شروع نخواهد شد؟ پرچمهای زرد حزبالله در دستان مردم کل میادین را به یاد دارید؟ آخر چه شد؟ شما وحدتشکنها خلاف جریان مردم، پیششرط خودتان را هم نقض کردید و پای مذاکره نشستید.
پرده سوم: از اینکه در اسلامآباد چه شد و کدام خطوط قرمز نقض شد بگذریم. وقتی برگشتید، دشمن محاصره دریایی را آغاز کرد. همه مردم از شما خواستند محاصره را بشکنید و مذاکرات را متوقف کنید. شما صدا پر کردید که محاصره اقدام نظامی نیست. گفتید تبلیغاتی است و برای ترامپ مصرف داخلی دارد. به محاصره جواب ندادید و وحدت را شکستید.
پرده چهارم: یک موج برنامهریزی نشده ناگهان میادین را فراگرفت. تب انتقام بالا گرفت و مطالبه اصلی مردم، تقاص خون آقای شهید شد. یکی گفت انتقام آقا ظهور است و دیگری گفت انشاءالله فتح قدس! در زمانی که همه مردم روی خونخواهی رهبرشان متحد بودند، شما وحدت را شکستید و انتقام را به تاریخ حواله دادید.
پرده پنجم: جلوتر بیاییم. رهبر معظم انقلاب با تفاهم شما مخالف بودند. مردم هم یکپارچه مخالف بودند. جلسه گذاشتید و حتی نظامیها را همراه کردید که رای مثبت بدهند. با هم وفاق کردید که وحدت را بشکنید. کار خودتان را هم کردید. یکی از شما عزل شد ولی با وجود علم به برکناری او، کدبازها را به خط کردید که از روزنامه تا تلویزیون پیامهای آقا را بر سر مردم بزنید. کدام مردم؟ همان مردم متحد که رهبری فرمود در کنارشان منتظر تحقق شروط خواهم ماند؛ و البته شروط را هم محقق نکردید!
پرده ششم: آمریکا تفاهم را پاره کرد و از آن خارج شد. مردم در میادین تفاهم را آتش زدند اما یک نفر از شما نگفت که تفاهم برای ما تمام شده. ادامهدادن برجام با اروپا توسط حسن روحانی شرف داشت به ماندن شما در توافق دوطرفهای که یک طرف آن را به سطل زباله انداخته بود. شما وحدت را شکستید، «تجربه تاریک» را «سند افتخار» نامیدید و به جای عذرخواهی گفتید که «اسلامآباد از اول هم نقشه جنگی ما برای تنفس بود»!
بگذریم؛ حالا محسن رضایی آمده و صریحاً میگوید خطاهای اسلامآباد در هفت شرط جدید ایران مرتفع شده و مسئولان در این مورد اختلافی ندارند. دوباره بخوانید. محسن رضایی چه گفته؟ گفته مسئولان اختلافی ندارند. درباره چه چیز؟ درباره رفع خطاهای اسلامآباد! یعنی انشاءالله همه آن دوازده نفری که رای مثبت دادند و یک نفرشان عزل شد، الان در اینکه ایرادات اسلامآباد را رفع کنند همنظر هستند.
حالا این یعنی چه؟ یعنی وقتی همه متحد شدهاند که اشتباهات قبل را جبران کنند، شما این بار دیگر وحدت را نشکنید و به جای تاکید بر هفت شرط قطعی نظام، از احیای تفاهم اسلامآباد سخن نگویید.
اگر گفته محسن رضایی درباره وحدت مسئولان روی هفت شرط را قبول دارید، یعنی حتی رئیس شما هم به خطاهای اسلامآباد پی برده و برای رفع آن با دیگران وحدت کرده و همین وحدت امروز او با رضایی، مقصر همه وحدتشکنیهای قبلی را مشخص میکند!
انتهای پیام/

هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید













