توافق جدید آمریکا برای حضور گسترده‌تر در صنعت نفت ونزوئلا، در حالی از سوی واشنگتن با هدف کاهش نفوذ چین و روسیه در این کشور معرفی شده است که ابعاد این توافق پرسش‌هایی درباره اهداف واقعی آن ایجاد کرده است.

سخنگوی وزارت امور خارجه چین درباره روایط پکن و کاراکاس و ادعای وزیر دفاع فیلیپین، اظهار داشت که چین به دنبال تقابل با قدرت‌های بزرگ نیست. وی همچنین تصریح کرد که روابط پکن با ونزوئلا به هیچ طرف ثالثی مرتبط نیست.

پارلمان ملی ونزوئلا که در کنترل حزب حاکم است، در یک رأی‌گیری فوق العاده، از قرارداد نفتی این کشور با آمریکا حمایت کرد.

دولت «ترامپ» با واگذاری کنترل میادین نفتی ونزوئلا به یک شرکت آمریکایی، به دنبال حذف نفوذ چین و روسیه در این کشور است.

آمریکا کنترل نفت ونزوئلا را در دست گرفته‌است و سیاست‌هایش را از طریق مقامات خودش هدایت می‌کند و نقشه‌راهی سه‌گانه برای تغییر ساختار این کشور طراحی کرده. این فرایند «نهادسازی بدون حضور خارجی» نام دارد، اما در عمل، تمام تصمیم‌گیری‌های کلیدی به واشنگتن وابسته است.

توافق نفتی ترامپ و دلسی رودریگز از نظر وسعت ذخایر، مدت اجرا، سهم عملیاتی طرف آمریکایی و پیامدهای سیاسی آن، نقطه عطفی در تاریخ صنعت نفت ونزوئلا و شاید مهم‌ترین تجدیدنظر در سیاست نفتی این کشور تاکنون است.

دونالد ترامپ رئیس‌جمهوری آمریکا ادعا کرد که ایالات متحده با ونزوئلا به توافقی دست یافته است که «بزرگ‌ترین قرارداد نفتی در تاریخ جهان» محسوب می‌شود.

انجمن یهودیان با ارسال نامه‌ای رسمی به دولت کاراکاس، خواستار بازگشایی سفارتخانه‌ها و برقراری مجدد روابط دیپلماتیک و کنسولی میان اسرائیل و ونزوئلا شد.

دولت موقت و گروهی از اپوزیسیون ونزوئلا پنجشنبه شب مذاکرات انتقال قدرت سیاسی در این کشور آمریکای لاتین را آغاز کردند.

همزمان با نقض دوباره حقوق بشر و تجاوز آشکار به حاکمیت دولت ونزوئلا توسط ترامپ، اپوزیسیون خارج‌نشین و ستون پنجم استکبار جهانی در داخل کشور، دست به دست هم دادند تا بار دیگر فانتزی‌های تاریک خود برای آینده ایران را به نمایش بگذارند.

با احتساب نفت ۶۰ دلاری، ارزش ذخایر نفت ونزوئلا بیش از ۱۸ هزار میلیارد دلار بوده و طبیعتا آمریکا چسم طمع دارد که این کشور را گاو شیرده خود کند.

رئیس‌جمهوری ونزوئلا اطمینان داد که این کشور کارائیب، «اولین کشور جهان» خواهد بود که بر تعرفه‌های ۱۵ درصدی اعمال شده توسط رئیس‌جمهوری آمریکا علیه کاراکاس غلبه می‌کند.

رئیس جمهور که به دعوت رسمی همتای ونزوئلایی خود و به منظور توسعه روابط اقتصادی و سیاسی عازم این کشور شده بود، دقایقی قبل وارد کاراکاس پایتخت ونزوئلا شد.

گزارش‌ها حاکی از این است که پس از سفر یک هیات بلند پایه از آمریکا به کلمبیا، واشنگتن در راستای رفع تحریم‌ها علیه ونزوئلا در حوزه نفت ممکن است تمایل به امتیاز دادن به این کشور داشته باشد.

وزیر نفت از راه‌اندازی نخستین پالایشگاه فراسرزمینی به نام «ال‌پالیتو» در ونزوئلا و پالایش روزانه ۱۰۰ هزار بشکه نفت خام میدان‌های کشور در این پالایشگاه خبر داد.

دو نفتکش حامل ۱.۲۲ میلیون بشکه نفت خام و ۲ میلیون بشکه میعانات گازی ایران طی روزهای آینده در بندر خوزه ونزوئلا لنگر انداخته و محموله خود را تخلیه می‌کنند.

سخنگوی وزارت خارجه ایران ضمن محکوم کردن سوء قصد به جان نیکلاس مادورو، این اقدام را در جهت بی ثباتی و ناامنی ونزوئلا و به نفع دشمنان مردم این کشور خواند.

سخنگوی کرملین گفت: روسیه روابط خوبی با ونزوئلا دارد و قصد دارد تا پروژه‌های دوجانبه را ادامه دهد.

نتیجه شمارش ۹۰ درصد از آراء مأخوذه، پیروزی نیکلاس مادورو را در انتخابات ریاست جمهوری ونزوئلا، تضمین کرد.

دولت آمریکا قصد دارد در ادامه فشار بر ونزوئلا، تحریم های جدیدی را علیه دولت این کشور اعمال کند.

روحانی در آخرین سال دولت خود بعنوان تنها دولت پس از انقلاب که در تمامی عرصه ها بر راهگشایی انحصاری دیپلماسی تاکید داشته است اولین سفر خود را به آمریکای لاتین بعنوان مجموعه ای از مهم ترین متحدین جمهوری اسلامی انجام داد! این ادعا زمانی بهتر تقویت میشود که یادآور شویم سفر چندی پیش محمدجواد ظریف بعنوان وزیر امورخارجه و رییس دستگاه دیپلماسی به کشورهای آفریقایی و آمریکای لاتین نیز نخستین برخورد تعامل آمیز دولت یازدهم به دو نقطه استراتژیک دنیا که بخش عمده کشورهای جنبش عدم تعهد نیز از اعضای آن هستند بود.

تنها حامیان و یاران انقلاب طبقات فرودست، کارگر، دهقان و بومیان هستند که نیروی لایزال انقلاب به شمار می‌روند. در انتخابات گذشته بخشی از کسانی که علیه دولت مادرو رأی دادند همین حامیان اصلی انقلاب بودند که به خاطر اعتراض به سیاست‌های غلط دولت و به خطر افتادن دستاوردهای انقلاب علیه دولت مادرو رأی دادند. در واقع رأی آن‌ها رأی اعتراضی بود نه رأی برای سرنگونی دولت بولیواری.

در واقع رئیس جمهور ونزوئلا به دنبال شکل دهی به یک ائتلاف نانوشته برای مقابله با سیاست نفتی آمریکا با محوریت ایران و روسیه است. سیاستی که عملا اوپک را در اختیار گرفته و برخلاف کارویژه تعریف شده برای آن یعنی تامین منافع تولید کنندگان عمده نفت در مقابل قدرت های اقتصادی مصرف کننده همچون آمریکا، این نهاد را به ابزار اعمال سیاست های نفتی آمریکا مبدل کرده است.