هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
گروه سیاست_رجانیوز: غلامحسین کرباسچی اخیراً در اظهاراتی با ژست دلسوزانه ادعا کرده است: «صدور انقلاب یعنی کشور را طوری می‌ساختیم که همه مردم دنیا آرزو می‌کردند کاش ایرانی بودند، نه اینکه ایرانی آرزویش رفتن باشد.»
شنیدن این جملات از زبان کسانی که دهه‌ها سکان اجرایی، اقتصادی و مدیریتی کشور را در تیول خود داشته‌اند، چیزی فراتر از یک مغالطه سیاسی و نوعی فرار رو به جلو با چاشنی تحریف تاریخ است. اگر امروز ایران باید آن‌گونه ساخته می‌شد که الگوی پیشرفت مادی و معنوی باشد، مخاطب این مطالبه کیست جز خود شما و همفکرانتان؟!
نگاهی ساده به تاریخ چهار دهه گذشته، جدول مسئولیت‌ها را پیش چشم همگان می‌گذارد:
۸ سال دولت تکنوکرات سازندگی (هاشمی رفسنجانی)
۸ سال دولت غرب‌گرای اصلاحات (محمد خاتمی)
۸ سال دولتِ خسارت محضِ تدبیر و امید (حسن روحانی)
و امروز نیز بیش از ۲ سال مدیریت دولت مسعود پزشکیان با بدنه مدیریتی برآمده از همان خاستگاه فکری.
یعنی از ۴ دهه‌ای که از جنگ تحمیلی می‌گذرد، بیش از ۲۶ سال مدیریت قوه مجریه و نبض اقتصاد کشور مستقیماً در اختیار همین جریان بوده است. اگر منابع بی‌شمار و استعداد انسانی کشور به بار ننشست و چرخ توسعه به نفع معیشت توده‌ها نچرخید، مانع چه کسی بود؟ اتفاقاً انقلاب و جریان مؤمن به آرمان‌ها می‌خواست کشور را بسازد و در هر زمان که میدان دست تفکر جهادی بود، ایران در تراز قدرت‌های جهانی قد کشید؛ اما هر جا تفکر تکنوکراتیک و غرب‌گرا حاکم شد، نتیجه‌ای جز تورم‌های نجومی، تضعیف ارزش پول ملی، توزیع رانت و زمین‌گیر شدن تولید به بار نیامد.
جناب کرباسچی به گونه‌ای سخن می‌گوید که گویی یک جامعه‌شناس یا نظریه‌پرداز بی‌طرف دانشگاهی است، نه یکی از نمادهای اشرافی‌گری مدیریتی در دهه هفتاد!
آیا گمان می‌کنند ملت فراموش کرده که مدل توسعه مطلوبِ آقایان در شهرداری تهران چه بر سر پایتخت آورد؟ پرونده‌ای با اتهامات سنگین مالی:
برداشت صدها میلیون تومان از اموال عمومی و بیت‌المال برای ستاد حزب کارگزاران،
بذل و بخشش‌ها به نامزدهای انتخابات، خرید دلار و پرداخت‌های غیرقانونی به مدیران،
تضییع میلیاردها تومان از بودجه عمومی شهرداری که نهایتاً به محکومیت قطعی در دادگاه، حبس، انفصال از خدمات دولتی، شلاق تعلیقی و رد مال انجامید و حتی دیوان عالی کشور نیز تخفیف مجازات را رد کرد.
کسی که نماد چنین دست‌اندازی‌هایی به بیت‌المال و پایه‌گذار مدیریت طبقاتی و فخرفروشانه در تهران بوده، امروز نگران این شده که چرا جوان ایرانی آرزوی رفتن دارد؟! بحران‌های هویتی و اقتصادی نسل امروز محصول بذر همان تجمل‌گرایی، شکاف طبقاتی و له کردن قشر مستضعف زیر چرخ‌های به‌اصطلاح توسعه است که آقایان سنگ بنایش را گذاشتند.
آقای کرباسچی و هم‌قطارانشان نمی‌توانند صورت‌مسئله را پاک کنند. نیروهای انقلابی می‌خواهند کشور را بر پایه عدالت، تولید درون‌زا و عزت انقلابی بسازند، اما هر بار که مدیریت اجرایی به دست تفکر غرب‌گرایان افتاد، با پیوند زدن آب و نان مردم به لبخند غرب و غرق شدن در ویژه‌خواری، چرخ اقتصاد را لنگ کردند و کارنامه خراب خود را پای انقلاب نوشتند.
انتهای پیام/
