هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
دوشنبه، 4 اسفند 1404
ساعت 02:05
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

 

يكشنبه 3 اسفند 1404 ساعت 22:08
يكشنبه 3 اسفند 1404 21:02 ساعت
2026-2-22 22:08:42
شناسه خبر : 388487
آمریکا هیچ‌گاه تمایل واقعی به رشد اقتصادی رقبای راهبردی خود نشان نداده است؛ به ویژه با توجه به تجربه روسیه پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی. زمانی که شور و شوق اولیه برای همکاری غرب جای خود را به انزوای طولانی مدت اقتصادی داد.
آمریکا هیچ‌گاه تمایل واقعی به رشد اقتصادی رقبای راهبردی خود نشان نداده است؛ به ویژه با توجه به تجربه روسیه پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی. زمانی که شور و شوق اولیه برای همکاری غرب جای خود را به انزوای طولانی مدت اقتصادی داد.
گروه بین‌الملل-رجانیوز: روزنامه معاریو در تحلیلی به قلم عمیت یاگور فاش می‌کند که دونالد ترامپ در چارچوب کلان‌برنامه «بازگشت عظمت به آمریکا» بازمهندسی نظم منطقه‌ای خاورمیانه را پیش‌شرط حیاتی برای مهار راهبردی قدرت‌های شرق، یعنی روسیه وچین قرار داده است.
 
این تنها نمونه‌ای از تحلیل‌هایی است که بیانگر عزم راسخ ترامپ برای برهم زدن نظم ژئوپلیتیکی فعلی جنوب غربی آسیا است که با احتساب پیشروی‌های احتمالی اسرائیل به سوریه و عراق، ایران آخرین حلقه از زنجیری خواهد بود که رژیم صهیونیستی قصد پاره کردن آن را دارد. علی‌رغم چنین بلند اندیشی‌ای از سوی ترامپ و لابی صهیون، حلقه‌ی غربگرا همچنان با محوریت اعمال تغییر نظر در ذهنیت ترامپ نسبت به ایران، شروع به تئوری پردازی کرده‌اند.
 
اخبار مربوط به دور جدید مذاکرات ژنو نشان می‌دهد که تیم ایرانی همچنان بر این باور است که می‌تواند با گره زدن صنعت نفت ایران به شرکت‌های آمریکایی، منافع اقتصادی واشنگتن را در باقی ماندن بر سر تعهدات یک توافق را تضمین کند؛ اما این شگرد، برای کشوری که خودش قصد دارد صادرات نفت ایران به چین را مانند ونزوئلا قطع کند، کمی قدیمی بنظر می‌رسد.
 
به نقل از خبرگزاری Intelli news،طرح پیشنهادی ایران به آمریکا برای همکاری‌های نفتی و گازی و خرید هواپیما، بیش از آنکه یک ابتکار اقتصادی باشد، یادآور رویکردی شکست‌خورده در روسیه است؛ جایی که مسکو نیز با وعده همکاری‌های اقتصادی کلان به ارزش ۲ الی ۱۲ میلیون دلار نتوانست نظر واشنگتن را برای تعدیل فشارها جلب کند.
 
آمریکا هیچ‌گاه تمایل واقعی به رشد اقتصادی رقبای راهبردی خود نشان نداده است؛ به ویژه با توجه به تجربه روسیه پس از فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی. زمانی که شور و شوق اولیه برای همکاری غرب جای خود را به انزوای طولانی مدت اقتصادی داد.
 
اما سوال این جاست که ایالات متحده، دقیقا باید چه خط قرمزی را رد کند تا دستگاه دیپلماسی از بزک کردن ایده‌ی اعتمادسازی یک‌طرفه و طراحی پیشنهادات متعدد دست بردارد‍؟ خط قرمزها در دستگاه دیپلماسی چگونه بازتعریف شده‌اند که نه حمله‌ی نظامی به ایران، نه کودتاگری در خاک ایران و نه تذکرات رهبر انقلاب، آن‌ها را در بر نمی‌گیرند؟
 
انتهای پیام/


1
پسندیدم

-