دولت آقای روحانی دولتی مورد تأیید اصلاح طلبان است که به دیدارش می روند، کارهایش را تأیید می کنند و ایشان هم آن ها را تأیید می کند؛ اکثر اعضای کلیدی کابینه شان را نیز حزب کارگزارانی تشکیل می دهند که « مخ» اصلاح طلبان است؛ لذا در حالی اصول گرایان را امنیتی معرفی می کنند، که دولت آقای روحانی امنیتی ترین دولت بعد از انقلاب بوده است.

هرگز ایران در طول دوره بعد از انقلاب، از سوی آمریکا تهدید به حمله نظامی با بمب اتمی نشده بود، اما در همین دولت و در زمانی که ایران در حال مذاکره و نشان دادن نرمش به آن هاست، از سوی آمریکا به حمله نظامی با بمب هسته ای تهدید می شود! لذا واقعا جای سئوال دارد که آیا از لحاظ دین و اعتقاداتمان جایز است که با آن ها مذاکره کنیم؟ آیا اسلام مذاکره با آمریکا را زیر شبح تهدید می پسندد یا خیر؟

خوب است که آقای روحانی یک وزیر خارجه نیز تعیین کنند تا این ارتباط با کشورها تحقق پیدا کند؛ آقای ظریف که فقط وزیر مذاکرات هستند و به کار دیگری هم نمی رسند. کسانی که می گفتند آقای احمدی نژاد روابط منطقه ای را به هم زده، چرا خودشان در همین دو سال کاری نکرده اند؟ لذا به نظر می رسد با تعیین وزیر خارجه، روابط با کشئور های دیگر بهتر شود.