هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
محکومیت به حبس، به‌معنای پایان نمایندگی نیست/ نباید حقوق مردم و رای‌دهندگان به آقای رسایی ضایع شود!
گروه سیاست-رجانیوز: در پی اجرای حکم ۱۰ ماه حبس حمید رسایی، نماینده تهران در مجلس دوازدهم، این پرسش مطرح شده است که محکومیت به حبس چه تأثیری بر استمرار وظایف نمایندگی او دارد و آیا امکان انجام بخشی از این وظایف در دوران حبس وجود خواهد داشت؟
نسبت میان اجرای احکام قضایی، وضعیت حقوقی نماینده و امکان ایفای وظایف پارلمانی، از جمله مسائلی است که در این موضوع مورد توجه قرار گرفته است. در همین راستا، برای بررسی ابعاد حقوقی و قانون‌اساسی این مسئله و روشن‌شدن دیدگاه‌های مختلف، با یکی از اساتید هیئت علمی دانشگاه امام صادق(ع) گفت‌وگو کرده‌ایم که نظرات ایشان را در ادامه می‌خوانید:
از نظر حقوقی، وظایف نمایندگی‌ای که امکان انجام آن‌ها در دوران حبس وجود دارد، همچنان قابل انجام است و منعی برای آن‌ها وجود ندارد. برای مثال، اگر فردی به حبس محکوم شده باشد، باید بررسی کرد که در دوران حبس چه فعالیت‌هایی را می‌تواند انجام دهد. اگر انجام وظایف نمایندگی او در این شرایط امکان‌پذیر باشد، می‌تواند آن‌ها را انجام دهد؛ زیرا صرف محکومیت به حبس، به معنای پایان نمایندگی نیست.
ابزارهای ارتباطی عصر حاضر نیز امکانات متعددی در اختیار افراد قرار می‌دهند. راه‌های مختلفی وجود دارد که نماینده، ضمن تحمل محکومیت خود، بتواند به‌صورت مجازی در جلسات مجلس شرکت کند. البته این موضوع به آن بستگی دارد که چنین امکانی با شرایط حبس سازگار باشد و امکانات لازم برای آن فراهم شده باشد.
نمایندگی مجلس، موضوعی مستقل از محکومیت به حبس است. نمایندگی به جای خود باقی است و حبس نیز موضوع جداگانه‌ای است. افرادی که به آقای رسایی رأی داده‌اند، ایشان را برای پیگیری و استیفای حقوق خود در مجلس شورای اسلامی انتخاب کرده‌اند. بنابراین، این مسئله نیز باید مورد توجه قرار گیرد.
تا زمانی که فردی از نمایندگی کنار گذاشته نشده، استعفا نداده یا به دلیل دیگری، مانند فوت، سمت نمایندگی خود را از دست نداده است، همچنان نماینده محسوب می‌شود و وظایف نمایندگی بر عهده اوست. در مورد آقای رسایی نیز، تا جایی که حکم دادگاه موجب پایان نمایندگی ایشان نشده است، باید وظایف نمایندگی را در حدی که امکان انجام آن‌ها وجود دارد، پیگیری کند.
البته باید میان اصل استمرار نمایندگی و امکان عملی حضور در جلسات مجلس تفاوت قائل شد. برای مثال، اگر فردی در زندان باشد و بخواهد به‌صورت حضوری در جلسات مجلس شرکت کند، طبیعتاً این دو وضعیت با یکدیگر سازگار نیستند. همچنین اگر در زندان امکان دسترسی به اینترنت وجود نداشته باشد، شرکت در جلسات مجازی نیز امکان‌پذیر نخواهد بود.
ممکن است در یک زندان، امکان استفاده از اینترنت، تلفن یا سایر ابزارهای ارتباطی وجود نداشته باشد. در چنین شرایطی، محدودیت‌های ناشی از حبس، امکان انجام برخی فعالیت‌ها را از فرد سلب می‌کند. زندان به‌هرحال محدودیت‌هایی دارد و باید شرایط آن را نیز در نظر گرفت.
در مقابل، ممکن است در زندانی، امکانات ارتباطی فراهم باشد و زندانیان بتوانند از اینترنت یا ابزارهای ارتباطی دیگر استفاده کنند. برای مثال، اگر امکان استفاده از لپ‌تاپ، تلفن هوشمند و اینترنت برای زندانیان فراهم باشد، می‌توان امکان شرکت مجازی در جلسات را نیز بررسی کرد.
بنابراین، باید همه جوانب موضوع را در کنار یکدیگر دید. از یک سو، فرد همچنان نماینده مجلس است و صرف محکومیت به حبس، به معنای پایان نمایندگی او نیست؛ از سوی دیگر، انجام وظایف نمایندگی به امکانات موجود و محدودیت‌های قانونی و اجرایی دوران حبس بستگی دارد.
در نتیجه، آقای رسایی تا پایان دوره نمایندگی خود، مادامی که به موجب قانون یا تصمیم معتبر دیگری سمت نمایندگی را از دست نداده باشد، نماینده مجلس محسوب می‌شود. محکومیت به حبس، به‌خودی‌خود مانع استمرار این سمت نیست؛ اما امکان شرکت در جلسات مجلس و انجام سایر وظایف نمایندگی، به شرایط حبس و امکاناتی بستگی دارد که در اختیار ایشان قرار می‌گیرد.
انتهای پیام/
