هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
سخنگوي کاخ سفيد در نخستين مصاحبه تلويزيوني اش پس از ماجراي پرتاب کفش به سوي بوش در بغداد که از ناحيه صورت آسيب ديد و آثار ان روي صورتش مشهود است، با فاکس نيوز گفتگو کرد.
به گزارش شبکه تلويزيوني فاکس نيوز، دينا پرينو گفت من در اين ماجرا از قسمت زيرچشمم آسيب ديدم. اين ماجرا فقط يک اتفاق بود اما سبب شد لکه اي کبود روي صورت من ايجاد شود. مترجم ما سرگرم ترجمه کنفرانس خبري بود و ميکروفوني در دست داشت. وقتي کفشها پرتاب شدند، نگهبانها براي محافظت از جرج بوش به سمت وي پريدند و همين وضع سبب شد ميکروفون از دست مترجم پرت شود و به صورت من برخورد کند. من متوجه نشدم که ميکروفون به سمت صورتم مي آيد، به همين خاطر واقعاً شوکه شدم.
سخنگوي جرج بوش افزود: من واقعاً گيج شده بودم و نمي دانستم چه اتفاقي در حال رخ دادن است. اما وقتي به صورت رئيس جمهور نگاه کردم، ديدم وي از اين رويداد عجيب بسيار سرگرم شده است. من کمي ترسيده بودم زيرا نمي دانستم چه وضعي پيش آمده است. من داشتم گريه مي کردم. اگر ميکروفون به صورت شما هم برخورد کند، گريه خواهيد کرد. رئيس جمهور ديد که من گريه مي کردم اما نديده بود که ميکروفون به صورت من برخورد کرده است. وي فکر مي کرد من فقط بخاطر اينکه فردي به سمت او کفش پرتاب کرده است، گريه مي کنم. به او گفتم بسيار دوستشم دارم اماعلت گريه ام، برخورد ميکروفون با صورتم است.
دينا پرينو در ادامه درباره درخواست منتظر الزيدي از نخست وزير عراق براي عفو شدن و نقش جرج بوش در اين ميان گفت: بي ترديد خود عراقي ها بايد در اين خصوص تصميم گيري کنند. عراقي ها قانون اساسي و رويه اي قضایي براي رسيدگي به اين وضع دارند. نوري مالکي مي تواند در اين زمينه تصميم بگيرد. به نظر من درست نيست که به سران کشورهاي جهان و يا هر فرد ديگري کفش پرتاب شود. راه هاي ديگري براي ابراز نظر به گونه هاي سازنده تر وجود دارد. رئيس جمهور امريکا گفته است که هيچ حس بدي درباره اين خبرنگار ندارد. وي از عراقي ها خواسته است در تصميم گيري درباره اين فرد بيش از حد واکنش نشان ندهند.
وی در پاسخ به سؤالي درباره تبديل شدن منتظر الزيدي به قهرمان در جهان عرب و محافل چپگراي امريکا آن هم در شرايطي که امريکا ميلياردها دلار در عراق هزينه کرده است، گفت: امريکايي هایی که فکر مي کنند پرتاب کفش به سمت رئيس جمهور اقدامي درست است، بايد در اولويت هاي خود تجديد نظر کنند. اين درست نيست که بگوييم اين خبرنگار عراقي به قهرماني براي همه جهان اسلام تبديل شده است. براي روشن شدن مسئله مي توان به تحولاتي پرداخت که بلافاصله پس از اين رويداد بروز کرد. نخست وزير عراق به شدت از اين بابت عذرخواهي کرد. وي از جانب کشورش احساس تحقير کرد. خبرنگاران جهان اسلام از رفتار اين خبرنگار عراقي بسيار منزجر شدند. به نظر من رسانه ها بيش از حد به رويداد پرتاب کفش پرداختند اما بايد ديد در تاريخ چه قضاوتي در اين خصوص خواهد شد. آيا جهانيان، تحولات چشمگير عراق را به خاطر خواهند سپرد يا اينکه اين رويداد پرتاب کفش را به ياد خواهند داشت.
