هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
لس آنجلس تايمز نوشت: قدرت تاثيرگذاري حركت خبرنگار عراقي در پرتاب كفش به سوي بوش هزاران برابر بيش از قدرت انفجاري نارنجك بود و مطمئنا خيزش جهاني براي ابراز خشم بدون توسل به وسائل مرگبار به پا مي كند.
به گزارش ايرنا، روزنامه لس آنجلس تايمز در شماره روز پنجشنبه خود در تفسيري پيرامون شهامت منتظر الزيدي خبرنگار عراقي در پرتاب لنگه كفش به طرف بوش، نوشت: همه مردم جهان اعم از عراقي و غيرعراقي به غير از بوش، انگيزه خبرنگار عراقي براي پرتاب لنگه كفش به سوي بوش را به خوبي درك ميكنند. قابل درك است كه چرا زيدي در بخشهاي وسيعي از جهان يك قهرمان شناخته شده است.
منتظر الزيدي در حال تبديل شدن به يك قهرمان ملي است، تهاجم آمريكا به عراق و اشغال آن و قرباني كردن ۱و ۳دهم ميليون عراقي از جمعيت ۲۵ ميليوني عراق به وضوح انگيزه انزجار شهروندان عراقي را از بوش جلوه گر مي سازد.
لس آنجلس تايمز در ادامه مينويسد: در سراسر جهان عرب و اسلام و مردم شادمان به نشانه حمايت از عمل زيدي كفشهايشان را بر روي دستهايشان بلند كرده و خواستار آزادي سريع وي و تغيير سياستهاي آمريكا شده اند. بسياري از مردم جهان، آمريكاي دوران بوش را كشوري زورگو و حريص ميشناسند. بنا بر اين جاي شگفتي نيست كه بسياري از مردم خوشحال خواهند شد كه فرصتي برايشان پيش آيد تا كه كفشهايشان را به سمت بوش پرتاب كنند. حتي تصور پرتاب يك وسيله مرگبار مانند نارنجك و بمب هم دور از انتظار نيست. جهان عرب و اسلام توده نهفته خشم عليه بوش، عليه آمريكا و عليه همه زورگويان و صاحبان زر و زور و متحدان آنهاست. از منظري ديگر شايد بتوان وجه مشتركي ميان انگيزه حركت زيدي با انگيزه عاملان حادثه بمبئي پيدا كرد. داستان زندگي عاملان هردوي اين وقايع تا حدود زيادي بيشباهت به يكديگر نبوده و آكنده از بيعدالتي و نااميدي است. اگرچه اجمل امير جوان ۲۱ساله متهم به انجام حادثه بمبئي روش مرگباري را براي ابراز خشم و بيزاري خود برگزيد.
در جهان امروز، ابراز خشم و مظلوم واقع شدن به شيوههاي كارگذاشتن بمبهاي مخفي و يا پرتاب اشيائي مانند كوكتل مولوتف، يا سنگ (توسط مردم فلسطين) و پرتاب نارنجك توسط عاملان حادثه بمبئي و يا حتي مرگهاي انتحاري خود را متجلي ميسازد. زيدي به راحتي ميتوانست در مسير حركت كاروان نظاميان آمريكايي يك نارنچ پرتاب كند و يا حتي در عملياتي شهادتطلبانه در منطقه سبز بغداد خود را قرباني كرده و نظاميان را از پاي در آورد. اما او چنين كاري نكرد بلكه با پرتاب لنگه كفش روشي را برگزيد كه جان هيچ كس را به غير از خود او تهديد نميكند (خطر تيراندازي ماموران امنيتي عراق به سمت وي ميرفت). زيدي با اين اقدام خطر زندان و يا حتي مرگ را به جان خريد.
حركت نمادين زيدي داراي قدرت تاثيرگذاري شد كه اثر آن هزاران برابر قدرتمندتر از پرتاب نارنجك بود و توانست مستضعف را در قدرت همسان با مستكبر سازد. اگرچه زيدي هرگز از حيث مقاومت در برابر ظالم در جايگاه گاندي و يا مارتين لوتر كينگ قرار ندارد، اما بدون شك رفتار شجاعانه اي كه از خود بروز داد، يك گرايش جهاني در ابراز خشم با پرتاب كفش به پا خواهد كرد و روزي مطمئنا ديگر شاهد پرتاب بمب و يا ساير وسيلههاي انفجاري نخواهيم بود.
