هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
سه شنبه 14 مهر 1405 22:50 ساعت
شناسه خبر : 390486
فرانسه امروز سه‌شنبه‌ای ملتهب را به خود دید؛ روزی که با نام «سه‌شنبه سیاه» در تاریخ اعتراضات دانش‌آموزی ثبت شد.
گروه بین‌الملل-رجانیوز: به نقل رسانه های فرانسوی از جمله شبکه های تلویزیونی فرانس ۲۴ و ب اف ام و فرانس انفو، آنچه امروز در سراسر فرانسه به وقوع پیوست، فراتر از یک تظاهرات معمول دانشجویی بود؛ روزی که رسانه‌ها آن را «سه‌شنبه سیاه» نامیده‌اند و در آن، سیستم آموزشی کشور در کانون یک بحران فراگیر قرار گرفت.
با تعطیلی یا نیمه‌تعطیل شدن قریب به ۵۰۰ دبیرستان در شهرهایی از پاریس و مارسی تا لیون، نانت و نیم و نیز ثبت ۱۸۰۰ مورد محاصره در سطح کشور، زنگ خطری جدی برای دولت به صدا درآمده است؛ وضعیتی که با ۶ هزار بازداشت از ابتدای جنبش در ۲۸ سپتامبر ۲۰۲۶ (۶ مهر ۱۴۰۵)، نشان‌دهنده عمق شکاف میان مطالبات نسل جدید و سیاست‌های جاری در این کشور است
به نقل از شبکه فرانس ۲۴، اعتراضات امروز دانش‌آموزان فرانسوی، بیش از آنکه واکنشی هیجانی باشد، برآمده از یک ناامیدی عمیق نسبت به آینده است. در دبیرستان‌هایی نظیر دیدرو، دانش‌آموزانی مانند لیلی دیگر به وعده‌های بهبود وضعیت باور ندارند. مطالبات آنان حول محورهای ملموس و ساختاری می‌چرخد؛ نخست، وضعیت فیزیکی و بهداشتی مدارس که به گفته معترضان، حتی با شرایط اقلیمی و گرما نیز سازگار نیست و محیطی ناامن و ناسالم برای تحصیل ایجاد کرده است.
در کنار این مساله، کمبود نیروی انسانی و کلاس‌های بیش از حد شلوغ، آموزش را به امری صوری تبدیل کرده است. در مرکز این مطالبات، پلتفرم «پارکورسوپ» قرار دارد که به نماد اصلی خشم دانش‌آموزان بدل شده است. آن‌ها این پلتفرم دیجیتال را ابزاری برای «غربالگری و گزینش اجتماعی» می‌دانند که با فشار روانی بی‌امان و تقلیل دانش‌آموزان به داده‌های الگوریتمی، آینده آن‌ها را گروگان گرفته و حس «بی‌توجهی» سیستم به نیازهای انسانی‌شان را تشدید کرده است.
حمایت‌های مدنی و سیاسی؛ تقابل رویکردهای حاکمیتی و مردمی
در فضای سیاسی و مدنی، شکاف آشکاری میان نحوه نگاه به این اعتراضات دیده می‌شود. «فدراسیون شوراهای والدین دانش‌آموزان» در منطقه «پی‌دولالوآر» با حمایت از این جنبش، آن را «صدای آینده» توصیف کرده و خواستار «طرح مارشال» برای بازسازی مدارس و بهبود زیرساخت‌های حمل‌ونقل شده است؛ درخواستی که عملاً نقد عملکرد اقتصادی دولت محسوب می‌شود.
در سطح سیاسی نیز، امانوئل گرگوار شهردار پاریس، با انتقاد صریح از رویکردهای امنیتی، اعلام کرده که پاسخ به اعتراضات نباید «پلیسی» باشد، بلکه نیازمند رویکردی «سیاسی» است؛ به همین دلیل نیز تالارهای شهرداری‌های مناطق را برای سازماندهی دموکراتیک دانش‌آموزان باز کرد.
هم‌زمان، بوریس والو از حزب سوسیالیست با ارائه لایحه‌ای به مجلس، به دنبال ممنوعیت استفاده از «سلاح‌های عامل نقص‌عضو» مانند پرتاب‌گرهای «ال‌بی‌دی» و نارنجک‌های بی‌حس‌کننده در مواجهه با تجمعات دانش‌آموزی است تا از خشونت‌های غیرمتعارف جلوگیری کند.
تقابل و تنش‌های امنیتی؛ ایستادگی در برابر سیاست «نظم آهنین»
میدان اعتراضات، بیش از هر چیز تحت تأثیر فضای امنیتی و برخورد خشن نیروهای پلیس فرانسه قرار دارد. لوران نونز وزیر کشور، در موضعی قاطع اعلام کرد که هیچ دستور خاصی مبنی بر «خویشتنداری» برای نیروهای امنیتی صادر نشده و استفاده از سلاح‌های میانی ( سلاحی که میان ابزارهای معمول پلیس و سلاح گرمِ کشنده قرار می‌گیرد و می تواند آسیب جدی هم وارد کند) در مواجهه با معترضان مجاز است.
در سوی مقابل، مود بریژون سخنگوی دولت، ضمن تأکید بر لزوم شنیده شدن صدای دانش‌آموزان، اولویت دولت را «بازگرداندن نظم» و تفکیک میان دانش‌آموزان معترض و «اغتشاشگران» خواند. این رویکرد، نگرانی‌های حقوقی گسترده‌ای را پدید آورده؛ تا حدی که وکلایی نظیر لور گوژ در بازدیدهای میدانی، با هشدار به دانش‌آموزان درباره خطرات قضایی استفاده از شبکه‌های اجتماعی برای هماهنگی اعتراضات، آن‌ها را نسبت به حقوق قانونی‌شان در هنگام بازداشت آگاه می‌کنند. وعده ۸ روزه ادوارد جفره وزیر آموزش، برای شناسایی و رفع کمبود معلم نیز در این فضای متشنج، با تردیدهای زیادی از سوی معترضان همراه شده است.
فضای میدانی؛ مقاومت در برابر حصار پلیس
گزارش‌های میدانی از دبیرستان‌هایی نظیر ولتر، آنری-چهارم و دالامبر نشان‌دهنده شکل‌گیری نوعی همبستگیِ میان‌نسلی است. در اینجا، اعتراضات تنها به محاصره‌های خیابانی محدود نمی‌شود؛ بلکه فضایی آمیخته به موسیقی و شعارنویسی ایجاد شده که در آن والدین و معلمان از جمله گیوم اسکوفیه و نمایندگان سندیکاهای آموزشی تلاش می‌کنند سپری انسانی برای حفاظت از دانش‌آموزان در برابر برخوردهای خشن پلیس ایجاد کنند.
این همبستگی نشان می‌دهد که دانش‌آموزان، اعتراضات خود را فراتر از یک شورش پراکنده دانسته و به دنبال آن هستند تا با تکیه بر حمایت خانواده‌ها و فرهنگیان، صدای ناامیدی‌شان از شرایط آموزشی را به گوش مسئولان برسانند. در نهایت، «سه‌شنبه سیاه» امروز ۶ اکتبر ( ۱۴ مهر) ، به ایستگاهی بدل شده است که در آن، تقابلِ میان مطالبات انسانی دانش‌آموزان و پاسخ‌های امنیتی دولت، به نقطه جوش خود رسیده است.
پس از روز پرتنش پنجم اکتبر (دیروز دوشنبه) که نزدیک به هزار بازداشت و ۶۵ زخمی در میان نیروهای پلیس و ژاندارم‌ها بر جای گذاشت، امروز سه‌شنبه، دامنه اعتراضات دانش‌آموزی و دانشجویی با اجماعی گسترده در سراسر فرانسه ادامه یافته است. مقامات فرانسوی اکنون با نگرانی، شاهدِ این «سه‌شنبه سیاه» هستند و نسبت به وقوع حوادث تنش‌زا هشدار داده‌اند.
بر پایه آمارهای وزارت کشور فرانسه، این جنبش از ۲۸ سپتامبر تاکنون به بیش از ۶ هزار بازداشت و مجروح شدن ۷۱۵ نفر از نیروهای انتظامی منجر شده است. افزون بر این، در جریان درگیری‌های پنجم اکتبر، یک نوجوان ۱۵ ساله در برابر دبیرستانی در شهر «لن» بر اثر انفجار نارنجک دست خود را از دست داد؛ حادثه‌ای که اتهاماتِ خشونتِ پلیس را بار دیگر به صدر اخبار بازگرداند و فضای عمومی کشور را ملتهب‌تر کرد.
انتهای پیام/
