هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
دوشنبه 9 شهريور 1405 18:10 ساعت
شناسه خبر : 389992
آمریکا کنترل نفت ونزوئلا را در دست گرفتهاست و سیاستهایش را از طریق مقامات خودش هدایت میکند و نقشهراهی سهگانه برای تغییر ساختار این کشور طراحی کرده. این فرایند «نهادسازی بدون حضور خارجی» نام دارد، اما در عمل، تمام تصمیمگیریهای کلیدی به واشنگتن وابسته است.
گروه بینالملل-رجانیوز:
روزنامه تهران تایمز در یادداشت اخیر خود نوشت:
تحولات اخیر در ونزوئلا نشاندهندهی تغییری راهبردی در ساختار قدرت است، اما نه از مسیر واگذاری فوری به اپوزیسیون. پیکربندی جدید، دلسی رودریگز را در کانون قرار داده و همزمان با بازگشت شرکتهای نفتی و آزادی گزینشی زندانیان، مذاکراتی چندلایه برای مهندسی مجدد نهادها کلید خورده است. با این حال، آنچه در کاراکاس رخ میدهد، کمتر یک دگرگونی درونزا است و بیشتر پروژهای با هدایت بیرونی برای تحکیم نظمی تحت نظارت مستقیم واشنگتن به نظر میرسد؛ نظمی که در آن، مرکز ثقل تصمیمگیریهای اساسی از پایتخت ونزوئلا خارج شده و به اتاقهای مذاکرهای گره خورده که فشارهای آمریکا، محرک اصلی آن است.
این وضعیت محصول فرآیندی طولانی و فرسایشی از تشدید ابزارهای فشار آمریکا است؛ زنجیرهای که با تحریمهای مالی و ساختاری سالهای ۲۰۱۵ و ۲۰۱۷ آغاز شد، با محاصرهٔ نفتی ۲۰۱۹ تشدید گردید، و با استقرار نظامی ناوگان دریایی ایالات متحده در دریای کارائیب از اوت ۲۰۲۵ به اوج خود رسید؛ استقرار راهبردی که مستقیماً زمینهٔ عملیاتی تهاجم نظامی و ربایش مادورو در ۳ ژانویهٔ ۲۰۲۶ را فراهم کرد. پرسش اساسی این است کهآیا ونزوئلا در مسیر بازیابی حاکمیت و استقلال خود گام برمیدارد، یا صرفاً شاهد شکلگیری نسخهای مدرن از قیمومیت خارجی با پوشش نهادی هستیم؟
واشنگتن با به رسمیت شناختن دلسی رودریگز، راه امن تری به نسبت واگذاری قدرت به اپوزیسیون رادیکال ونزوئلا به رهبری ماچادو برای حفظ ثبات پس از مادررو را انتخاب کرد. اما امتیاز های پیاپی رودریگز به آمریکا منجر به نفوذ روزافزون کاخ سفید شد.
آمریکا کنترل نفت ونزوئلا را در دست گرفتهاست و سیاستهایش را از طریق مقامات خودش هدایت میکند و نقشهراهی سهگانه برای تغییر ساختار این کشور طراحی کرده. در ظاهر، این فرایند «نهادسازی بدون حضور خارجی» نام دارد، اما در عمل، تمام تصمیمگیریهای کلیدی به واشنگتن وابسته است و کاراکاس فقط نقش اجراییِ تشریفاتی دارد.
در سطح داخلی، واشنگتن با کنار زدن اپوزیسیون تندرو و اتکا به چهرههای معتدلی چون فیگوئرا، تلاش دارد اصلاحات انتخاباتی را در مسیری مهارشده هدایت کند، هرچند اقدامات نمادینی چون عفو عمومی، ریشههای مناقشه را باقی گذاشته است. در سطح خارجی، ورود اسرائیل با پوشش امداد پس از زمینلرزه، نمایشگر لایهی دیگری از این بازتنظیم است؛ ونزوئلا بهتدریج از مدار تقابل با غرب به سمت همگرایی با غرب هدایت میشود.
تهران تایمز نوشت: آیندهی ونزوئلا نه فروپاشی است و نه ثباتِ مستقل؛ بلکه ثباتی شکننده و مشروط که در آن اصلاحات، انتخابات و جریان نفت همگی زیر نظر آمریکایی ها مدیریت میشود. این وضعیت ممکن است بخشی از فشار معیشتی را کاهش دهد، اما تا وقتی تصمیمگیریهای اصلی در کاراکاس نباشد، این ثبات تنها پوششی برای بهرهکشی و قیمومت بر ونزوئلا است.
پایان پیام/
