هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
يكشنبه 28 تير 1405 19:46 ساعت
شناسه خبر : 389470
برای واشنگتن میز گفتوگو بستری برای اعتمادسازی و اثبات صلحطلبی نیست؛ بلکه یکی از ادوات جنگی و محاصرهی همهجانبه محسوب میشود.
گروه بینالملل-رجانیوز: نشریه فارین پالیسی، از معتبرترین اندیشکدههای راهبردی آمریکا، در تازهترین تحلیل خود با عنوان «چگونه تهران را منزوی کنیم» به مسئله ایران و رویکرد پیشنهادی برای دولت ترامپ پرداخته است. این نشریه که معمولاً بازتابدهنده نگاه نخبگان سیاستخارجی واشنگتن است، در مطلب اخیر خود صراحتاً اعلام کرده است که راهبرد صرفاً نظامی برای مهار جمهوری اسلامی کارآمد نخواهد بود و بهترین گزینه، تلفیق محاصره دریایی با یک دیپلماسی هوشمند است. به باور نویسنده، ترامپ برای پیروزی در این رویارویی باید از ابزار زور فراتر رود و میز مذاکره را نه بهعنوان امتیاز، بلکه بهمثابه اهرم فشار به کار گیرد.
طرح پیشنهادی فارین پالیسی از چند لایه اصلی تشکیل شده است. نخست، محاصره دریایی در تنگه هرمز باید هزینههای جنگ را برای تهران بهتدریج افزایش دهد و اهرمهای فشار ایران را تضعیف کند. اما این اقدام بهتنهایی کافی نیست؛ آنچه این راهبرد را تکمیل میکند، دیپلماسی تهاجمیای است که تکمیل کننده پازل شکست ایران است. دیپلماسی در اینجا بهترین فرصت برای بسیج جامعه جهانی، تقویت اقدامات آمریکا و اعمال فشار جمعی علیه ایران تعریف میشود. بهعبارت دیگر، واشنگتن باید بهجای تکروی، ائتلافی بینالمللی شکل دهد که ایران را در انزوایی بیسابقه قرار دهد.
در گام بعدی، این نشریه پیشنهاد میدهد که اروپاییها و کشورهای عربی قطعنامهای در شورای امنیت سازمان ملل ارائه کنند که بر بینالمللی بودن تنگه هرمز تأکید داشته باشد و هرگونه کنترل، درآمدزایی یا مدیریت انحصاری توسط یک کشور عضو را رد کند. ترامپ همچنین باید با عربستان و امارات هماهنگ شود تا از چین بخواهند از این قطعنامه حمایت کند و در غیر این صورت، پکن را با پیامدهایی در روابط خود با کشورهای عربی مواجه سازند.
نویسنده متن معتقد است که ترامپ میخواهد این تقابل را با وضعیتی به پایان برد که ایران تضعیف شده باشد و کنترل هرمز را از دست داده باشد. اما زور خالص به چنین نتیجهای نمیرسد؛ تنها آمیختگی دیپلماسی با قدرت نظامی و فشار اقتصادی میتواند توافقی را رقم بزند که پایانبخش جنگ مورد نظر او باشد.
اما آنچه از این تحلیل برمیآید، نگاه ابزاری طرف آمریکایی به مذاکره است. برای واشنگتن میز گفتوگو بستری برای اعتمادسازی و اثبات صلحطلبی نیست؛ بلکه یکی از ادوات جنگی و محاصرهی همهجانبه محسوب میشود. از این رو، هرگونه ذوقزدگی یا خوشبینی نسبت به مذاکره با آمریکا، بیتوجهی به تخاصم راهبردی امریکا با ایران خواهد بود. دستگاه دیپلماسی نیز باید با درک این واقعیت، هر گونه تعامل را با چشمانی باز و بر اساس منافع ملی و خطوط قرمز خود ارزیابی کند، نه بر اساس وعدههای دیپلماتیکی که در پشت آن، محاصره و انزوای گسترده اقتصادی طراحی شده است.
انتهای پیام/
