اروپا در صورت تقابل با جمهوری اسلامی، بسیار آسیب پذیر خواهد شد

هفته‌ی گذشته نمایندگان پارلمان اروپا به یک قطعنامه مداخله‌جویانه و هیجانی برای تروریستی خواندن سپاه رای دادند، اما این قطعنامه جنبه الزامی ندارد و بیشتر در ادامه فشار حداکثری علیه جمهوری اسلامی است و بیشتر دارای جنبه‌ی سیاسی است.

گروه بین‌الملل-رجانیوز: هفته گذشته پارلمان اروپا در یک اقدام مداخله جویانه و هیجانی که ناشی فشارها و لابی های شکل گرفته توسط رسانه های معاند و سازمان تروریستی منافقین که در دامان اروپا پناه امنی پیدا کردند، بوده است، «سپاه پاسداران انقلاب اسلامی» را در فهرستی که به آن «سازمان های تروریستی خارجی اتحادیه اروپا» می نامند، قرار داد.

به گزارش رجانیوز؛ در عمل قطعنامه‌ای که علیه سپاه پاسداران از سوی پارلمان اروپا صادر شد ضمانت اجرایی ندارد و الزام آور نیست. این قطعنامه دارای رای‌های مخالف و ممتنع قابل توجهی بود. از مخالفین این قطعنامه می‌توان به «میک والاس» و «کلر دالی» نمایندگان جمهوری ایرلند در پارلمان نام برد که بارها بر دوروریی آمریکا و اتحادیه اروپا پیرامون حقوق بشر تاکید و اعمال تحریم‌های یک جانبه علیه ایران رامحکوم کردند.

رجانیوز در پیرامون و تحلیل اقدام اخیر پارلمان اروپا مبنی بر تروریستی خواندن سپاه پاسدران انقلاب اسلامی به گفتگو با پژوهشگر مسائل اروپا «علیرضا ثمودی» پرداخته، که به شرح زیر است:

پارلمان اتحادیه اروپا در بین نهادهای اتحادیه اروپا چه جایگاه و کارکردی دارد؟ آثار حقوقی و اجرائی قطعنامه های این پارلمان به چه نحوی است؟

پارلمان اروپا به نوعی صدای شهروندان اروپایی است؛ به این خاطر که در دیگر نهادهای اتحادیه از جمله شورای اتحادیه اروپا و شورای وزیران تصمیمات اتخاذ شده بین دولت‌ها است، بنابراین خیلی نگاه و نظر شهروندان در معادلاتشان جایگاه ندارد و در عمل، فقط پارلمان اروپا است که به طور مستقیم آرای مردمی در انتخاب اعضایش نقش دارد، بنابراین می شود گفت نگاه شهروندان اروپایی نسبت به مسائل مختلف در پارلمان مطرح می‌گردد.

بعد پیمان لیسبون که در سال ۲۰۰۷ به تصویب رسید و ۲۰۰۹ اجرائی شد، اختیارات پارلمان اروپا افزایش یافت و در بسیاری از موضوعات نظر پارلمان تاثیرگذار است اما در مورد بحث های مربوط به سیاست های امنیتی دفاعی و دیگر موضوعات حساس از این طیف، پارلمان اروپا تاثیرگذار نیست و تصمیمات اصلی یا در شورای اتحادیه اروپا یا در شورای وزیران اتخاذ می‌شود.

قطعنامه‌های پارلمان بیشتر می‌تواند جنبه توصه‌ای داشته باشد اما توسط اتحادیه اروپالازم الاجرا نیست. البته این موضوع بدین معنا نیست که به مصوباتش نباید توجهی قائل شد چراکه هر قطعنامه ای علیه جمهوری اسلامی ایران تصویب شود نگاه منفی را به سمت کشور ما می‌تواند تقویت کند و به همین جهت برروی مصوبات این پارلمان باید حساس باشیم. در همین بحث اخیر پارلمان در قبال سپاه پاسداران و قطعنامه صادر شده علیه ایران، الزامی در آن دیده نمی‌شود و صرفا توصیه‌ای است.

سناریوهای احتمالی از طرف اتحادیه اروپا در ماه‌های آینده در قبال جمهوری اسلامی ایران از نظر شما چه مواردی می تواند باشد؟

سناریوهای احتمالی بستگی به مولفه‌های بسیار زیادی دارد. در روابط ایران و اروپا و یا اساسا ایران و غرب چندین موضوع است که نوعا چالش برانگیز شده است. یکی از این موضوعات، بحث تحولات داخلی ایران است و دیگری بحث برنامه هسته‌ای ایران است. موضوعی هم که اخیرا بسیار روی آن در حال کار کردن هستند، موضوع پهپادها است. این مورد آخر موضوع بسیار مهمی است و ممکن است در رسانه‌های داخلی خیلی به آن توجه نشود در حالی که اندیشکده‌های اروپایی و آمریکایی، در حال تولید ادبیات بر سر بحث مسائل پهپادی ایران هستند و این موضوع برایشان در صدر توجه قرار گرفته است.

جهت ارائه یک تحلیل جامع، باید جمیع این موارد را در کنار هم سنجیده شود. موضوع حضور ایران در اوکراین و بحث اشاعه پهپادی، بسیار مهم است و نباید نادیده گرفته شود زیرا گروهی در حال جا اندازی این موضوع هستند که ایران برای اولین بار در خاک اروپا حضور نظامی دارد و در حال جنگ است و عدم توجه به این موضوع تبعات زیادی برای ما خواهد داشت.

سفر محتمل گروسی به ایران طی ماه پیش رو و توافقات احتمالی راجع به بازدیدها و سطح غنی سازی و موضوعات از این دست، اگر با نتیجه مثبت همراه باشد، می‌توان امید داشت که اتفاقات بهتری در رابطه ایران و اروپا رقم خواهد خورد زیرا اتحادیه اروپا قصد ندارد از این مسیری که طی سالیان زیاد با جمهوری اسلامی ایران داشته است، خارج شود که آن مسیرنیز گفتگو و تعامل با ایران است اما اگر اروپا بخواهد از این مسیر خارج شود، به مانند ایالات متحده می تواند وارد بحث های تغییر نظام شود و همه روابط و مناسبات می‌تواند قطع شود ولی اروپا در مجموع از اینکه در موضع تقابل وارد شود اجتناب می کند زیرا منافع سیاسی و امنیتی و اقتصادی زیادی از رابطه با ایران دارد و در صورت تقابل با ایران، اروپا آسیب پذیر خواهد بود؛ به همین سبب تمایلی به تقابل کامل با ایران ندارد.

هوشمندی دستگاه سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران نیز در همین راستا نیاز است تا روندی که سال ها قبل وجود داشت و بحث ارجاع پرونده ایران به شورای امنیت را شاهد بودیم، این بار با همین پرونده پهپادی مجدد این کار صورت نگیرد.

موضع وزیر امور خارجه مبنی بر بی طرفی ایران در بحران اوکراین و تمایل ایران برای میانجیگری، توانایی اثرگذاری بر روند تصمیمات اتحادیه اروپا را دارد؟

این سخنان در کنار صبحت‌های چندروز قبل دکتر امیرعبداللهیان مبنی بر عدم به رسمیت شناختن مناطق جدا شده، صحبت‌های بسیار خوبی است هرچند اندکی دیر است ولی بهتر بود زودتر اعلام می‌شد. البته تعدد اظهار نظرها از داخل کشور میتواند بر سردرگمی طرف اروپایی بیانجامد. در راستای رهنمودهای رهبری معظم، متولیان سیاست خارجی باید تلاش کنند تا شفاف سازی صورت گیرد و در عرصه سیاست خارجی نگاه علمی باید داشت و این نگاه بیش از پیش حاکم گردد و از نگاه های جناحی و احساسی باید دوری جست.

تلاش‌های ایران در قبال مقابله با این جو رسانه‌ای و تبلیغاتی عظیم خارج کشور به نوعی کافی نبوده است و صرفا با چند جمله امکان تغییر و تلطیف فضا وجود ندارد. همچنین نشست بعدی شورای حکام می تواند تاثیرگذار باشد و بهتر در جهت کاهش تنش ها تا آن موقع، تلاش دوچندانی باید صورت بگیرد.

انتهای پیام/

لینک کوتاه » http://rajanews.com/node/364416

لینک کوتاه کپی شد

کلیدواژه ها »