هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
يكشنبه، 29 شهريور 1405
ساعت 16:20
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

 

چهارشنبه 25 آبان 1401 ساعت 18:47
چهارشنبه 25 آبان 1401 16:55 ساعت
2022-11-16 18:47:08
شناسه خبر : 362519
درچارچوب رقابت‌های جام‌جهانی، قرار است تیم‌های مکزیک، عربستان سعودی، لهستان و آرژانتین به رقابت با یکدیگر پرداخته و خود را برای رسیدن به هدفی که برنامه‌ریزی کرده‌اند، آماده کنند.
درچارچوب رقابت‌های جام‌جهانی، قرار است تیم‌های مکزیک، عربستان سعودی، لهستان و آرژانتین به رقابت با یکدیگر پرداخته و خود را برای رسیدن به هدفی که برنامه‌ریزی کرده‌اند، آماده کنند.

گروه ورزشی رجانیوز: کمتر از پنج روز دیگر تا آغاز رقابت‌های جام‌جهانی باقی‌مانده که درآن تیم‌های مختلف برای اهداف گوناگون خود در این تورنمنت حاضر شده و رقبا را برای ایجاد چالش‌هایی گوناگون به مبارزه دعوت می‌کنند. برخی به دنبال رسیدن به بالاترین جایزه هستند و در این مسیر با الهام از گذشته، خود را آماده‌ی آن می‌کنند. برخی نیز درپی آنند که دستاورد خود را ارتقا داده و نیم نگاهی هم به افتخار نهایی رقابت‌ها بیاندازند. برخی هم به چیزی جز بازپس‌گیری آبروی از دست رفته و ترمیم وجهه‌ی گروهی خود فکر نکرده و در این راه از صرف هیچ هزینه‌ای نیز مضایقه نمی‌کنند. گروه C  رقابت‌های جام‌جهانی قصه‌ی افرادی را روایت می‌کند که هریک برای رسیدن به این اهداف در تلاش بوده و نهایت توان خود را برای نیل به آن می‌گذارند.

به‌گزارش رجانیوز؛ درچارچوب رقابت‌های جام‌جهانی، قرار است تیم‌های مکزیک، عربستان سعودی، لهستان و آرژانتین به رقابت با یکدیگر پرداخته و خود را برای رسیدن به هدفی که برنامه‌ریزی کرده‌اند، آماده کنند.

 

تیم همیشه حاضر؛ ال‌تری به دنبال فراتر از یک‌چهارم

از آن زمان که کارگران معدن انگلیسی فوتبال را به مکزیک آوردند تا اکنون که این تیم مهیای شانزدهمین حضور خود در جام‌جهانی می‌شود، سال‌های زیادی گذشته و فوتبال مکزیک، با گذر از پستی و بلندی‌های متعدد به این جایگاه کنونی رسیده‌است.

 

 

ال تری یا همان سه‌رنگ‌ها لقبی است که این تیم داشته و با آن در عرصه‌های مختلف به هنرنمایی پرداخته‌است. تیمی که بزرگترین دستاورد خود را در جام‌جهانی حضور در یک‌چهارم جهانی دانسته و با وجود میزبانی در این رقابت‌ها که به سال ۱۹۸۶ برمی‌گردد، نتوانسته به مرحله‌ای فراتر از این دستاورد حرکت کند.

 

 

بورا میلوتینوویچ مرد افسانه‌ای نیمکت مکزیک، فردی است که خالق تنها افتخار مکزیک در جام‌جهانی بوده که با فرستادن مکزیک به جام‌جهانی آن‌هم چهاربار پیاپی نام خود را بیش از پیش در تاریخ فوتبال ملی این کشور، دست نیافتنی‌تر کرده است.

 

 

سوای از جام‌جهانی مکزیک در جام طلایی کونکاکاف توانسته‌است بالاتر از آمریکا با ۸ عنوان قهرمانی، لقب پرافتخارترین تیم این رقابت‌ها را یدک بکشد. همچنین مکزیک که اکنون در رنکینگ سیزده فیفا قرار دارد، در جام کنفدراسیون‌های سال ١٩٩٩ در بازی نهایی با شکست برزیل برای نخستین بار قهرمان شده و به قهرمانی در این رویداد دست‌پیدا کرد.

 

جراردو تاتا مارتینو سرمربی تیم ملی مکزیک که سابقه نسبتا درخشانی را در کارنامه‌ی خود داشته، بعد از حضور موفق در فوتبال پاراگوئه، در سال ۲۰۱۳ نزدیک به یکسال هدایت تیم بارسلونا را نیز برعهده گرفت. او پس از بارسلونا وظیفه‌ی مربی‌گری در آرژانتین را نیز قبول کرد و نهایتا در سال ۲۰۱۹ در فوتبال مکزیک مشغول به‌کار شد.عملکرد تیم ملی مکزیک در این دوران چندان درخشان نبوده و پس از شکست برابر آمریکا در فینال جام کونکاکاف، به سختی و پس از کانادای درخشان جان هردمن و با فاصله‌ی امتیازی اندک نسبت به کاستاریکا و آمریکا، به صورت مستقیم به جام‌جهانی راه پیداکرد. در ۱۰ بازی اخیر نیز ۴ برد، ۳ تساوی و ۳ باخت را به‌دست آورده‌اند که آماری نه‌چندان خوب و فقط معمولی است.

 

 

تیم مکزیک اما از ستارگان خوبی برخوردار بوده که با تجربه‌ی تاتا مارینو می‌توانند به‌عنوان حریفی جدی و خطرناک برای رقبا خط‌‌ونشان بکشند. از آندرس گواردادو در رئال بتیس، هکتور هررا در پورتو گرفته تا گیلرمو اوچوآ کاپیتان و سنگربان مکزیک و اروینگ لوزانو ستاره‌ی ناپلی، همگی نشان از تیمی درخشان و یک‌دست داشته و باید برای دیدن هنرنمایی این ستاره‌ها منتظر شروع مسابقات ماند.

 

 

تیم ملی مکزیک در اولین دیدار خود روز سه‌شنبه اول آذرماه باید با لهستان دیدار کرده و پس از آن مهیای دیدار حساس و سرنوشت‌ساز با آرژانتین شود.

 

 

مرد فرانسوی درپی آبروداری و ترمیم چهره‌ی عقاب‌ها در جهان

احتمالا شما هم به‌یاد دارید. همه در خاطرشان هست. چهار سال پیش بود که در افتتاحیه رقابت‌ها، عربستان سعودی که طی ده سال اخیر میلیاردها دلار خرج فوتبال کشورش کرده بود، آمد و در یک باخت ناپلئونی ۵ بر صفر برابر روسیه‌ی میزبان همه را به‌باد داد.

 

 

عربستان اما در خلق افتضاحات اینچنینی ید طولایی داشته و خاطرات آلمان و بازشدن هشت‌باره‌ی دروازه‌ی این تیم در جام‌جهانی ۲۰۰۲، به عنوان یک کابوس تلخ هیچ‌گاه از ذهن عربستانی‌ها پاک نخواهد شد.مهمترین دستاورد این تیم در جام‌جهانی دو بردی است که در این رقابت ها به‌دست آورده‌اند؛  یکی در برابر بلژیک طی مرحله‌ی گروهی ۱۹۹۴ آمریکا اتفاق افتاد و دیگری برد یک بر صفرشان برابر مصر در جام‌جهانی ۲۰۱۸ است که شاید در کنار تلخی شکست سخت برابر روسیه، اصلا به مذاقشان خوش نیامده باشد.

 

 

عربستان در آسیا و مشخصا جام ملت‌ها عملکرد به مراتب بهتری از حضورش در جام‌جهانی داشته است. آنها در این رقابت‌ها توانسته‌اند سه بار عنوان قهرمانی را بالای سرببرند. اما از آخرینشان که در سال ۱۹۹۶ اتفاق افتاد تا کنون فقط یک نایب قهرمانی در سال ۲۰۰۷ نصیبشان شد که با شکست برابر عراق بحران‌زده در فینال این رقابت‌ها رقم‌خورد.

 

 

با این حال اما این تیم در مسیری قرار دارد که شاید دوباره بتوانند نسل طلایی عربستان را تشکیل داده و محمد الدعایه ها و ماجد عبدالله های جدیدی را به فوتبال این کشور معرفی کند.سرمایه‌گذاری هنگفت عربستان در فوتبال باشگاهی و موفقیت‌های خوبی که در آسیا رقم‌ زده‌اند، خود نشان دهنده‌ی آن است که فوتبال این کشور در مسیر مطلوبی قرار دارد.

 

 

 

نکته‌ی مهم دیگری که شاید امیدها را به قلب اردوی عربستان بازگردانده و این امکان را به آن‌ها بدهد که کورسوی امیدی را برای صعود از مرحله‌ی گروهی جام‌جهانی در قدم اول و پیشرفت فوتبالشان در قدم دوم متصور شوند، حضور هروه رنار سرمربی موفق فرانسوی این تیم است که دو قهرمانی جام ملت‌های آفریقا آن هم با زامبیا و ساحل‌عاج در کارنامه‌اش سنگینی کرده و با حضورش در هر تیمی شخصیت را به آنها بازگردانده است.

 

 

اینکه عربستان تحت هدایت او توانست در گروه مرگ مرحله‌ی مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۲ قطر بالاتر از ژاپن و استرالیا قرار گرفته و با اقتدار به جام‌جهانی صعود کند، زنگ خطری جدی را برای رقبا به صدا درآورده و این پیغام را مخابره می‌کند که در قطر چندان هم دست‌وپابسته نخواهندبود.

 

 

سلمان الفرج، سالم الدوسری و یاسر الشهرانی از ستاره‌های تیم ملی عربستان بوده که در جام‌جهانی ۲۰۲۲ شاید عصای دست رنار شده و او را در برابر رقبای سختی که در پیشاپیش خود می‌بیند، نجات دهند و به رستگاری برسانند.

 

 

عربستان در اولین بازی خود در یکم آذر به مصاف آرژانتین خواهد رفت که این بازی می‌تواند به عنوان دریچه‌ای به سوی نور یا به قعرتاریکی برای عربستان نقش بازی کند.

 

آنچه لهستان می‌خواهد؛ گذر از تاریخ حرکت به آینده

مدت‌ها می‌گذرد. از وقایع متعدد و مصائب پرشماری که به این کشور وارد شد. از کشوری که همیشه بین روسیه و آلمان مبادله می‌شد؛ مبادله‌ی بین تزار و قیصر يا تقسیم بین استالین و هیتلر. آنچه که واضح است، گذشته‌ی نه‌چندان روشن این ملت بوده که شاید از دیدگانشان تنها مقاومت جانانه برابر ارتش نازی مایه‌ی مباهات و افتخار قلمداد شود.

 

لهستان با این گذشته‌ی ناکام و اما الگو قراردان مفاخری چون کپرنیک، مادام کوری و فردریک شوپن، که روزگاری به جهان تحویل داده‌بودند، اتکای خود را بر مقاومت و ایستادگی مردمانش بنا نهاد تا از قبل این استحکام شروعی دوباره خلق کرده و آینده‌ای روشن به نسل‌های بعدی ارمغان بدهد.

 

 

پس ازگذشت نزدیک به نیم‌قرن از آن مقطع تلخ تاریخی و فروپاشی شوروی و رهایی از بند کمونیسم، اکنون شور و هیجان به مردم این کشور بازگشته و سیر گذار کامل از دوران سیاه جنگ و آوارگی به سرانجام خود رسیده است.

 

اگر فردی امروز در جمع‌های مختلف مردم لهستان پا گذاشته و به گپ‌وگفت با آنان بپردازد، به صورت‌ تام و تمام عشق و علاقه‌ی مردم به ورزش مخصوصا والیبال و فوتبال را درمی‌یابد.الان هم که تا آغاز جام‌جهانی چیزی حدود یک‌هفته باقی‌است، شوروهیجان مردم دوچندان شده و امیدوارند که ستارگانشان بتوانند شادی را برای مردم به ارمغان بیاورند.

 

 

تیم فوتبال لهستان در طول تاریخ خود هشت‌بار سابقه‌ی حضور در جام‌جهانی را داشته که طی این مدت دوبار و در سال‌های ۱۹۷۴ و ۱۹۸۲ توانسته‌است به مقام سومی این رقابت‌ها دست یابد. نسل‌طلایی فوتبال لهستان قبل از این و در المپیک ۱۹۷۲ مونیخ مدال طلا و در المپیک ۱۹۷۶ مونترال مدال نقره را کسب کرده بود. گژگوش لاتو و ولادیمیر لوبانسکی، ستارگان کلیدی لهستان در این دوران بوده که توانستند در تحقق افتخارات گفته‌شده تاثیرگذار باشند.

 

 

با این‌حال چشم لهستان به ساق‌پای ستارگان نسل جدید این تیم دوخته‌شده و منتظرند تا آن‌ها دوباره افتخارات گذشته را تکرار و حتی آن‌ها را ارتقا دهند. نسلی که با رابرت لواندوفسکی فوق‌ستاره سابق بایرن و فعلی بارسلونا، آرکادیوژ میلیک ستاره‌ی یوونتوس، پیوتر زیلنسکی بازیکن ناپولی و وویچک شزنی توانایی انجام کارهای بزرگ را خواهند داشت.

 

 

تیمی که در مرحله‌ی مقدماتی جام‌جهانی ۲۰۲۲ در گروه I منطقه‌ی اروپا با تیم‌های انگلستان، آلبانی، مجارستان، آندورا و سن مارینو هم‌گروه بود. لهستانی‌ها که کار خود در مرحله مقدماتی را با هدایت پائولو سوسا سرمربی اهل پرتغال آغاز کرده‌بودند، نهایتا توانستند با کسب ۲۰ امتیاز از ۱۰ بازی،‌ پایین‌تر از انگلیس ۲۶ امتیازی در رده دوم گروه خود قرار گرفته و راهی مرحله پلی‌آف شوند. در مرحله‌ی پلی‌آف نیز پس از حذف فرافوتبالی روسیه به مرحله‌ی نهایی راه یافته و در مقطعی که با استعفای پائولو سوسا مواجه‌شدند باید با سوئد دیدار می‌کردند. دراینجا بود که چسلاو میخنیویچ به‌سان فرشته‌ی نجات بر شانه‌ی تیم لهستان نشست و  در دیدار نهایی پلی‌آف با ارائه‌ی یک بازی حساب شده توانستند سوئد را شکست داده و راهی جام‌جهانی ۲۰۲۲ قطر شوند.

 

 

لهستان تیم ۲۱ رنکینگ فیفا در روز سه‌شنبه ۱ آذر در اولین بازی خود باید برابر مکزیک صف‌آرایی کرده و بار خود را برای صعود از گروه و امید به خلق افتخاری جدید در تاریخ فوتبال کشور، آماده کند.

 

مسی و یاران پس از ۳۴ سال درپی تکرار خاطرات دیگو 

۱۹۸۶ مکزیک، سیزدهمین دوره از جام جهانی برگزار شد. نه فقط آرژانتینی‌ها که کل دنیا چشمشان به ساق پای دیگو دوخته‌شده بود تا هنرنمایی و اعجاز او با توپ را تماشا کنند. به چیزی هم جز قهرمانی برای آرژانتینی که نایب‌قهرمان اولین دوره‌ی جام‌جهانی شده و طعم قهرمانی را در ۱۹۷۸ با نسل قدیمی خود چشیده‌بود، راضی نمی‌شدند. تیمی که تمام کینه و ناراحتی خود را از انگلیس با دست‌خدای مارادونا تسویه‌شده می‌دید، قرار بود در فینال جام‌جهانی حضوریافته و رودرروی غول ماشینی فوتبال یعنی آلمان غربی قرارگیرد.

 

 

آلمانی که تحت هدایت قیصر یعنی بکن بائر که دوجین ستاره نظیر کارل هاینز رومنیگه، لوتار ماتئوس و رودی فولر زیر دستش داشت، از عهده‌ی هر حریفی برآمده و باید برابر آرژانتینی می‌ایستاد که جز مارادونا امید دیگری نداشتند و مسیر قهرمانی را از هنرنمایی او با توپ جست‌وجو می‌کردند.بهرحال آرژانتین قهرمان شد و آن قهرمانی را در ویترین خاطرات خود گذاشته و ۳۴ سال در آرزوی فتح دوباره‌ی آن همچنان به انتظار نشسته‌اند.

 

 

هرچند آنها در سال ۱۹۹۰ نیز تا یک‌قدمی قهرمانی پیش‌رفتند اما اسیر خوی انتقام‌جوی آلمان‌غربی قرار گرفته و جام را دودستی تقدیم آنها کردند.پس از غروب آفتاب درخشان دیگو مارادونا، آرژانتینی‌ها مدت‌ها درپی ظهور منجی فوتبالی خود به انتظار نشستند تا بلکه با اتکای به او بتوانند دوباره به آن افتخارات گذشته دست‌یافته و شادی را به سرزمین نقره هدیه دهد.

 

لیونل مسی همانی است که آرژانتینی ها سال‌ها انتظارش را کشیدند. همانی است که در بدو ورودش به لاماسیا وعده‌ی معرفی یک ابرستاره را به جهانیان می‌داد. همانی است که به‌سان مارادونا با توپ معجزه کرده و رقبای بارسلونا را با هنرنمایی خارق‌العاده‌اش به خاک و خون می‌کشید.

 

 

لئو از زمان ظهورش به عنوان یک فوق‌ستاره هرآنچه را می‌خواسته در کارنامه‌ی فردی و باشگاهی کسب کرده و با اندوخته‌ای سنگین از دوران طلایی فوتبال خود را آماده‌ی تکمیل تکه‌ی نهایی پازل خود می‌کند؛ قهرمانی جام‌جهانی.

 

 

او که تا همین سال گذشته به جز قهرمانی در المپیک عنوانی را در عرصه‌ی تیمی به‌دست نیاورده بود، به قهرمانی در جام ملت‌های آمریکای جنوبی رسیده و فقط یک آرزو در سر می‌پروراند که همه‌ی طرفداران آرژانتین و حتی جهان نیز آن را برای او خواسته و بدون‌شک از تحقق آن خوشحال خواهند شد.

 

آرژانتینی که در کارنامه‌ی درخشان خود در عرصه‌ی فوتبال کم افتخار به‌دست نیاورده و بدون شک جزو ده تیم ملی بزرگ تاریخ فوتبال محسوب می‌شود. سوای از دو قهرمانی در جام‌جهانی، آرژانتین  ۱۵ بار جام قهرمانی کوپاآمریکا را فتح کرده و از این حیث پرافتخارترین تیم این رویداد به‌حساب می‌آید. یک قهرمانی در جام کنفدراسیون‌ها و دو قهرمانی در المپیک از دیگر افتخاراتی است که آن‌ها را در زمره‌ی بزرگان فوتبال قرار می‌دهد.

 

آلبی سلسته برای هجدمین حضور در جام‌جهانی و کسب بلیط قطر، در گروه ده تیمی منطقه آمریکای جنوبی با تیم‌های مطرحی نظیر برزیل، کلمبیا، اروگوئه و شیلی هم‌گروه بود که پس از برزیل ۴۵ امتیازی، با کسب ۳۹ امتیاز در رده دوم مقدماتی جام‌جهانی قرار گرفت و راهی جام جهانی ۲۰۲۲ قطر شد.

 

 

آرژانتین مثل همیشه اما از حضور ستارگان پرشماری بهره‌مند بوده که هرکدام به تنهایی می‌توانند درجهت این ماموریت دشوار اما دست‌یافتنی قدم‌برداشته و حلوای شیرین جام را برای مردم کشورشان به‌ارمغان بیاورند.از آنخل دیماریا در یوونتوس، لائوتارو مارتینز در اینتر، کریستین رومرو در تاتنهام، لئاندرو پاردس در پاریس‌سن‌ژرمن و رودریگو دی پائول در اتلتیکو مادرید گرفته تا آنخل دیماریا در یوونتوس، پائولو دیبالا در رم و امیلیانو مارتینز در استون‌ویلا همگی درپی تحقق این اتفاق به عنوان هم‌تیمی‌های لیونل مسی و تحت هدایت لیونل اسکالونی، انجام وظیفه خواهند کرد.

 

 

لیونل اسکالونی که پس از اخراج خورخه سامپائولی روی نیمکت نیم ملی آرژانتین نشست با جوان‌گرایی و کسب نتایج خوب توانست تا این تیم را بعد از ۲۸ سال در رقابت‌های کوپا آمریکا قهرمان کند. همچنین تیم ملی آرژانتین تحت هدایت اسکالونی در ۳۵ بازی اخیر طعم شکست را نچشیده و فقط سه بازی با رکورد بیشترین بازی متوالی بدون باخت که اکنون دراختیار ایتالیا است فاصله دارند.

 

 

تیم ملی آرژانتین در نخستین مسابقه خود در جام جهانی قطر در تاریخ ۲۲ نوامبر (اول آذر) از ساعت ۱۳ در ورزشگاه ملی لوسیل به مصاف تیم ملی عربستان خواهد رفت.



کلیدواژه ها »

-