تروریست‌ها در جاده‌ی کاستیلو تار و مار می‌شدند و در اینترنت خبر پیروزی منتشر می‌شد/ دروغ خبری الجزیره چطور باعث کشته شدن خود تروریست‌ها شد؟+نقشه‌

گروه بین‌الملل رجانیوز: چنانکه چند روز پیش گزارش کردیم [اينجا]، ارتش سوریه در یکی از مهم‌ترین پیشروی‌های اخیرش موفق شد مزارع الملاح در شمال حلب را آزاد کرده و به نزدیکی‌ جاده‌ی کاستیلو برسد و به این ترتیب این جاده را از نظر آتش‌باری زیر کنترل بگیرد و به اصطلاح نظامی آن را با آتش قطع کند. به این ترتیب راه عبور و مرور گروه‌های تروریستی که در مناطق شرقی حلب قرار دارند به طور کلی با استان‌های همجوار و ترکیه بسته شده و این گروه‌ها در محاصره قرار گرفتند.

اما پس از این پیروزی ارتش و مقاومت (که می‌تواند به یکسره شدن نبرد در حلب و در نتیجه یکسره شدن نبرد در کل سوریه کمک شایانی کند)، گروه‌های تروریستی از روز شنبه 19 تیر، اقدام به راه اندازی نبردی کردند که جبهه النصره (شاخه‌ی رسمی القاعده در سوریه) آن را «شکستن محاصره ی شهر حلب» نامید. از همان روز، در شبکه‌های اجتماعی و شبکه‌های تلویزیونی نزدیک به تروریست‌ها، سیل خبرها درباره‌ی پیروزی‌های ترویست‌ها و پیشروی‌هایشان به سمت نقاط حضور ارتش سوریه در مزارع جنوبی الملاح (به عنوان زمینه‌ی بازگشایی جاده‌ی کاستیلو) منتشر شد.

به گزارش المنار، گروه‌های تروریستی جبهه النصره و جنبش نورالدین زنگی و فیلق الشام و چند دسته از گروه‌های وابسته به ارتش آزاد سوریه، حملاتشان را در ساعت 7 بعداز ظهر شنبه، پس از آتش‌‌باری تمهیدی در تمام جبهه‌های حلب، خصوصا در نقاط حضور ارتش سوریه در محور جنوبی مزارع الملاح آغاز کردند. مثل همیشه جبهه‌النصره حمله‌اش را با ارسال دو خودروی زرهی بی ام بی بمب‌گذاری شده‌ی انتحاری آغاز کرد تا خطوط دفاعی ارتش در مزارع جنوبی الملاح را بشکند. این همزمان بود با حملات توپخانه‌ای گسترده به مزارع شمالی الملاح، تا حواس ارتش از مزارع جنوبی (که هدف اصلی حمله بود) پرت شود. 

اما ارتش سوریه با توجه به تلاش‌های اطلاعاتی گسترده و رصد دائم تحرکات تروریست‌ها در آن منطقه، کاملا بر اوضاع میدانی اشراف داشت، به همین جهت پیشاپیش، هم طرح‌های دفاعی خاصی را پیش‌بینی کرده بود و هم کمین‌هایی برای آنها تدارک دیده بود. ضمن آنکه موشک‌های نشانه‌رفته‌اش هم هر لحظه آماده‌ی شلیک به سمت هر تحرکی در منطقه‌ی مزارع ملاح بودند و سربازان هم که می‌دانستند حمله رخ خواهد داد، در آمادگی کامل به سر می‌بردند.

ساعت هشت و نیم بود که یک منبع خبری مخالفین نظام موسوم به «هیئت‌های هماهنگی» شروع کرد به پمپاژ خبر پیروزی و پیشروی و سیطره بر بخش بزرگی از مزارع جنوبی، اما تنها چند ساعت که گذشت شدت درگیری‌ها رو به کاهش گذاشت و شبکه‌‌ی الجزیره‌ی قطر خبر شکست عملیات را اعلام و البته برای کاهش دادن اثرات روحی شکست بر روی تروریست‌ها، متوقف شدن عملیات را از زبان یکی از مسئولان جبهه النصره، «دلایل نظامی» اعلام کرد، در حالیکه دلیل اصلی این بود که تروریست‌ها طبق نقشه‌های حساب‌شده ارتش و مقاومت در کمین‌های شدیدی قرار گرفته بودند.

به این ترتیب، نبرد شکستن محاصره‌ی حلب در همان نطفه خفه شد و کشورهای حامی (و تامین کننده‌ی مالی) این نبرد سیلی جانانه ای نوش جان کردند، خصوصا که تمام امکانات خود را به میدان آورده و اکثر گروه‌های تروریستی حاضر در شمال سوریه را به این نبرد فرستاده بودند. در خود حمله، حضور برخی گروه‌های ارتش آزاد از قبیل گروهک «فاستقم» و گردان‌های الصفوه و لشگر سلطان مراد و جیش المجاهدین کاملا پررنگ بود، و آن گروه‌هایی هم که مستقیما در حمله حضور فیزیکی نداشتند، مسئولیت حملات توپخانه‌ای و موشکی را به عهده گرفته بودند، گروه‌هایی چون اجناد الشام و گردان‌های ثوار الشام و الجبهه الشامیه (که برای داغ کردن محورهای دیگر در خود حلب فعالیت می‌کرد تا ارتش نتواند بر دفع حمله به مزارع الملاح متمرکز شود.)

 

 

در خود صحنه‌ی نبرد که صدها تروریست به آن ارسال شده بودند، ارتش و هم‌پیمانانش با شدت آتشی شروع به پاسخگویی کردند که تا کنون ترویست‌ها تجربه‌اش را نداشتند. همزمان نیز ارتش اقدام به حمله به مراکز تجمع تروریست‌ها و اتاق‌های عملیات سیار آنها (که با اتاق‌های عملیات در ادلب و محلات شرقی حلب در تماس بودند) نمود. مثلا اتاق عملیات ترویست‌ها در منطقه‌ی الجندول، و اتاق عملیات النصره در ایلغانس هدف قرار گرفت و مقر عملیات ترویست‌ها در شهرک عندان هم ویران شد. نیروی هوایی هم ضمن حمله به خطوط پشتی ترویست‌ها، سکوهای پرتاب موشک و توپ‌های میدانی و تجهیزات مجهز به تیربارهای سنگین آنان را هدف قرار داده و موفق شدند یک بولدوزر و برخی دیگر از تجهیزات آنها را هم نابود کنند. 

درحالیکه نیروهای ارتش سوریه و مقاومت با تیربارهای سنگین و توپ‌های مستقیم و موشک به استقبال موج اول تروریست‌ها رفته بودند، گروه‌های مسلح به دلیل حملات به خطوط پشتی و فروپاشی ایجاد شده در آنجا، حتی موفق نشدند موج دوم تروریست‌ها را به محور درگیری اعزام کنند.

هیئت‌های هماهنگی وابسته به تروریست‌ها از کشته شدن 75 تروریست در همان چند ساعت درگیری خبر داد که در بین آنها 7 فرمانده نظامی هم حضور داشته‌اند. بخش مرکزی رسانه‌ای-رزمی مقاومت هم فهرستی از اسامی کشته شده‌ها و زخمی‌های تروریست‌ها منتشر کرد که هیئت‌های هماهنگی به صحت آن اعتراف نمود (و این نشان از اشراف اطلاعاتی مقاومت بر جبهه‌ی تروریست‌ها دارد).

 

اما در کنار شکست نظامی، باید به شکست رسانه‌ای گروه‌های تروریستی هم اشاره کرد، خصوصا در شبکه‌ی قطری الجزیره که پوشش‌دهنده و پشتیبان رسانه‌ای اصلی این حمله به حساب می‌آمد. این شبکه در همان ساعات اولیه شروع کرد به تبلیغ درباره‌ی پیروزی‌های خیالی تروریست‌ها و از شکسته شدن خطوط دفاعی ارتش سوریه و سیطره‌ی تروریست‌ها  بر بخش‌هایی از جنوب مزراع الملاح و باز شدن مجدد جاده‌ی کاستیلو و تأمین امنیت آن خبر داد. اما همین مسئله موجب کشته و زخمی شدن تعدادی از تروریست‌ها شد که به خیال باز شدن جاده‌ی کاستیلو، با خیالی آسوده، از محلات شرقی حلب، برای فرار به سمت ادلب وارد جاده شدند اما به دلیل دروغ بودن خبر و سیطره‌ی آتش ارتش بر جاده، مورد هدف مقاومت و ارتش قرار گرفتند. این چیزی بود که هیئت‌های هماهنگی تروریست‌ها و سایت‌های وابسته به آنها هم نتوانستند نسبت به آن چشم‌پوشی کنند. در همین باره، سایت «دیده‌بان سوری حقوق بشر» (از معروف‌ترین سایت‌های وابسته به مخالفین نظام) از کشته و زخمی شدن برخی افراد و در خطر گرفتن برخی افراد دیگر (از تروریست‌ها) به واسطه‌ی پخش این اطلاعات غلط خبر داد، هیئت‌های هماهنگی هم مدعی شدند یک تن کشته شده و یک تن دیگر زخمی شده‌ است.

 

 

بسیاری از فعالان وابسته به تروریست‌ها هم در فضای مجازی، خشم خود از رفتار الجزیره را با ایجاد هشتگ «الجزیرة_تکذب» [الجزیره دروغ می‌گوید] نشان دادند و اعلام کردند الجزیره مشغول تبلیغ برای جبهه النصره است (کما اینکه پیشتر هم برای داعش چنین تبلیغاتی می‌کرد) و در تعریضی به این شبکه اعلام کردند که الجزیره، پیشروی‌ها و پیروزی‌ها را به جبهه النصره نسبت می‌دهد، اما عقب‌نشینی‌ها را به کسانی که آنها را «مخالفین مسلح» می‌خواند، منتسب می‌کند.

البته الجزیره سعی کرد در بیانیه‌ای به توضیح این مسئله بپردازد و مدعی شد که اخبارش را از همه‌‌ی منابع کسب می‌کند و به شبکه‌ای از خبرنگاران در سراسر سوریه تکیه دارد، اما ظاهرا این مسئله هنوز برای تروریست‌ها راضی‌کننده نبود و حملاتشان را به الجزیره ادامه دادند، خصوصا حمله‌ به مدیر کل این شبکه را (که او را به مزدوری برای دستگاه اطلاعاتی اردن و حتی بیعت با رهبر جبهه النصره متهم نمودند.)

بعد از این شکست هم مثل همیشه، گروه‌های تروریستی شروع کردند به تبادل اتهامات خیانت و نامردی. در اینجا فرمانده الجبهه الشامیه، ابوریاض حمادین، برای دفع اتهامات از خود اعلام کرد تمام جبهه‌هایی که اعضای گروهش در آن حضور دارند را ضد ارتش سوریه فعال خواهد کرد، البته این ادعا هم در همان شبکه‌های اجتماعی باقی ماند و اثری در واقعیت از آن دیده نشد!

 

 

درگیری دیگری که بین تروریست‌ها پس از این شکست به وجود آمد مربوط بود به سوء‌استفاده از این نبرد از طرف برخی از فرماندهان خارجی ترویست‌ها که سعی داشتند با خانواده‌هاشان از محلات شرقی حلب خارج شده و خود را به ادلب برسانند. از جمله برخی از فعالان رسانه‌ای مخالف نظام درباره‌ی غیبت شیخ سعودی ترویست‌ها عبدالله المحیسنی شروع به پرسش کردند و اینکه چرا این بار در خطوط مقدم دیده نمی‌شود و خود پاسخ دادند که اگر از پیروزی خبری بود، حتما او را در مقابل دوربین می‌دیدیم!