دیدار معاون نتانیاهو با مقامات گوگل و یوتیوب/ سانسور فلسطین در رسانه‌های اجتماعی شدت می‌گیرد؟

 

«جاناتان کوک»، روزنامه‌نگار برجسته انگلیسی که آثارش در نشریات و وب‌سایت‌هایی همچون گاردین، لوموند، تایمز لندن و آبزرور منتشر می‌شود، در تازه‌ترین تحلیل خود، از تلاش وسیع نتانیاهو برای حذف نام و یاد فلسطین از دید و نظر مردم جهان از طریق سانسور حوادث و رخدادهای مرتبط نوشت و ادعا کرد اتفاقاً این ادبیات توهین‌آمیز و سخت‌گیری‌های ایدئولوژیک نتانیاهو و اعضای کابینه‌اش است که اوضاع فلسطین را بیش از پیش بحرانی می‌کند.   

 

 

روزگاری به نظر می‌رسید این سیاستمداران و دیپلمات‌ها هستند که منازعات بین‌المللی را حل و فصل می‌کنند. حالا، نخست وزیر رژیم صهیونیستی ادعا کرده که این مسئولیت به رسانه‌های اجتماعی نیز سرایت کرده است. تزیپی هوتوولی، معاون نخست وزیر اسرائیل ماه گذشته در سفری به منطقه سیلیکون، قطب صنایع آی.‌تی و فناوری جهان با مدیران اجرایی گوگل و مجموعه ویدیوئی یوتیوب که زیر نظر گوگل اداره می‌شود، دیدار کرد. هدف او از این سفر غیرمترقبه، ترغیب مسئولان یوتیوب به سانسور ویدئوهایی است که فلسطینی‌ها روی این سایت بارگذاری می‌کنند. براساس اعلام رسانه‌ها، تعداد این ویدئوها رو به افزایش است و مقامات اسرائیلی معتقدند محتوای این ویدئوها را با صلح ناسازگار است!

 

نتانیاهو ادعا کرده است تماشای این ویدئوها حملات به سربازان اسرائیلی را گسترش می‌دهد و به خصوص این موضوع در هفته‌های اخیر که حمله با چاقو به شهرک‌نشینان صهیونیست و آتش زدن خودروهای نظامی ارتش اسرائیل شدت گرفته، تأثیر داشته است. 

 

 

پس از این دیدار نیز وزیر امور خارجه رژیم صهیونیستی افشاء کرد گوگل در کنار اسرائیل علیه «تحریک» حاضر شده و و «یک دستگاه مشترک» را برای جلوگیری از بارگذاری ویدئوهای «فتنه‌انگیز» بر پا خواهد کرد. گوگل البته هر گونه توافق را انکار کرده است. 

 

در دیگر سوی این به اصطلاح جنگ، ارتش اسرائیل سه ایستگاه رادیویی در کرانه باختری را به اتهام تحریک ناآرامی‌ها منهدم کرد. در داخل سرزمین‌های اشغالی نیز مسئولان رژیم صهیونیستی یک روزنامه و یک وب‌سایت خبری که آگهی‌هایی برای غذا دادن به اقلیت فلسطینی داخل نواحی صهیونیستی منتشر کرده بود، بستند.

 

در همین حال که فلسطینی‌ها و حتی کودکان مسلمان به دلیل پست‌های فیس‌بوک خود دستگیر می‌شوند؛ نتانیاهو حماس، محمود عباس، رئیس تشکیلات خودگردان، سیستم آموزشی فلسطین، احزاب فلسطینی و سازمان‌های حقوق بشری را به نشر فضای ترور و هراس متهم می‌کند. 

 

یک بدبینی عمیق اینجا خودنمایی می‌کند.

 

اگرچه فلسطینی‌ها از دیدن ویدئوهایی که صحنه‌های قتل و اعدام هموطنان آنها را نشان می‌دهد، برآشفته می‌شوند؛ به ویژه افرادی که بسیار عادی و غیرمسلح هستند؛ مانند دو دختر نوجوانی که ماه پیش مورد هدف نظامیان اسرائیلی قرار گرفتند و به شدت مجروح شدند؛ اما در بسیاری از موارد، ویدئوهای یوتیوب توسط فلسطینی‌ها بارگذاری نمی‌شود؛ بلکه این شهرک‌نشینان صهیونیست هستند که این ویدئوها را منتشر می‌کنند تا برای «خشونت‌طلبی» فلسطینی‌ها مدرک ارائه کنند.

 

 

 

بیشتر ویدئوهای فلسطینی‌ها معمولاً صحنه‌های ضبط شده کوتاهی از تجربیات خود آنها در هنگام برخورد با نظامیان اسرائیلی یا اطرافیان آنهاست که به دست سربازان صهیونیست دستگیر شده‌اند. این ویدئوها کاملاً تجربی و واقعی است و به هیچ عنوان فلسطینی‌ها را به سوی تحمل‌ناپذیری و ناآرامی سوق نمی‌دهد. 

 

 

تشدید ناآرامی‌ها در اسرائیل، به دلیل عملکرد رسانه‌های اجتماعی نیست، بلکه به این دلیل است که فلسطینی‌ها در مقابل دولت اسرائیل که سرسختانه با پایان اشغالگری مخالفت می‌کند، تمام امید خود را از دست داده‌اند.

 

ژنرال‌های اسرائیلی به نتانیاهو هشدار داده‌اند که بدون یک فرایند دیپلماتیک و راهکار سیاسی، ناآرامی‌ها کاهش نخواهد یافت و حملات نیز پایانی نخواهد داشت. پوشاندن این حقیقت، مقامات اسرائیلی را مستأصل کرده و اسرائیل هر چیزی را غیر از ایدئولوژی غیرقابل انعطاف خود را سرزنش می‌کند. 

 

میدان نبرد جدیدی که اسرائیل به نام «تحریک فاسطینی‌ها در رسانه‌های اجتماعی» تعریف کرده، تنها با هدف انحراف اذهان از شکست سیاست‌های رژیم صهیونیستی نیست، بلکه خود یک گونه «تحریک» به شمار می‌آید و تعجبی ندارد که سران جبهه جدید، دو تحریک‌کننده حرفه‌ای و قهار باشند: نتانیاهو و هوتولی. 

 

 

اسرائیل، فلسطینی‌ها را متهم می‌کند که قصد دارند مسجد الاقصی را اشغال کنند و از سویی دیگر، هوتوولی اخیراً گفته است «آرزو» دارد پرچم اسرائیل را بر فراز مسجدالاقصی در اهتزار ببیند. 

 

لازم است اتفاق دیگری که حال و روز ناامیدکننده نتانیاهو را نشان می‌دهد، بیان کنیم. یک گزارش امنیتی که ماه پیش افشاء شد، نشان می‌دهد او همچنان از روش‌های رایج اسرائیلی برای برخورد با فلسطینی‌ها استفاده می‌کند. او با عبارت توهین‌آمیز خود گفته بود فلسطینی‌ها «گله گله» برای حضور در انتخابات ماه مارس به خیابان‌ها آمدند. پیامدهای ناشی از تلقین احساسات نفرت‌آمیز از سوی حکومت به مراتب ناخوشایندتر است. امروز دیگر دیدن جمعیت‌هایی که علیه فلسطینی‌ها و اعراب شعار می‌دهند، در درون سرزمین‌های اشغالی، تعجب کسی را برنمی‌انگیزد.

 

آیلد شاکد، وزیر دادگستری اسرائیل، از لایحه‌ای که گروه‌های حقوق بشری اسرائیلی را به دلیل دریافت کمک‌های مالی از خارج از اسرائیل به ویژه از اروپا تحت فشار می‌گذارد و رسوا می‌کند، حمایت کرده است. و وزیر فرهنگ اسرائیل، میری رگو تقاضا کرده است فیلم‌هایی که در مورد «روز نکبت»، تشکیل اسرائیل و سلب مالکیت فلسطینی‌ها در سال 1948 در یک جشنواره اسرائیلی به نمایش در آمده، به دلیل آنچه او «محتوای تحریک‌آمیز» خوانده، مورد بررسی قرار گیرد و سینماهایی که این فیلم‌ها را نمایش می‌دهند، به قطع بودجه تهدید کرده است.  

 

جلسات عمومی گروه‌هایی مانند «شکست سکوت» که از کهنه سربازان اسرائیلی تشکیل شده و در مورد مسائل مختلفی از جمله موضوع اشغال فلسطین بحث و تبادل نظر می‌کنند، تحت فشار پلیس به طور کامل لغو شده است. 

 

 

در عین حال، نتانیاهو تا زمانی که سایت‌های خبری اخبار و گزارشات دروغین و ادعاهای عجیب و غریب منتشر کنند، از آنان استقبال می‌کند. 

 

در یک مورد، پایگاه خبری «نیوزدسک اسرائیل»، ویدئوی شادمانی مردم فلسطین به دلیل به رسمیت شناخته شدن در سازمان ملل به عنوان یک کشور مستقل که چهار سال پیش گرفته شده بود، در قالب فیلم خوشحالی فلسطینیان از قتل عام مردم پاریس به دست داعش بازسازی و منتشر کرد! یا گزارش مضحک ساختگی دیگری مدعی شد ساکنان فلسطین با پخش موسیقی‌های تبلیغی داعش در خودروهای شخصی خود، از این گروه تروریستی حمایت می‌کنند.

 

در حقیقت، هیچ کسی و هیچ چیزی نمی‌تواند از افتراءسازی‌های اسرائیل فرار کند، حتی اروپا که بزرگترین شریک تجاری اسرائیل است.

 

سیاستمداران اسرائیلی، حرکت اخیر اتحادیه اروپا مبنی بر الصاق برچسب اشغالگری بر روی کالاهایی که در شهرک‌های صهیونیستی در کرانه باختری و چند منطقه اشغالی دیگر تولید شده‌اند، به صورت کلی تحریف کرده و کوشیده معافیت‌های ویژه مالیاتی کالاهای اروپایی را  حذف کند. حق این است که اسرائیل به شدت از سوی اتحادیه اروپا تنبیه شود؛ چرا که اتحادیه اروپا نه تنها علیه 36 کشور چنین اقدامی (یعنی چسباندن برچسب) انجام می‌دهد، بلکه حتی آنان را تحریم اقتصادی نیز می‌کند.

تحریک افکار عمومی، وضعیت سیاسی کنونی را تهدید می‌کند و آینده اسرائیل را به خطر می‌اندازد. اما این تحریک بیش از آنکه در ویدئوهای یوتیوب باشد، در دروغ‌های نتانیاهو و اعضای کابینه‌اش جاری است.