هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
چرا اصلاحطلبان حاضر نيستند از
روزنامه کارگزاران در یادداشتی با اشاره به شکست های پیاپی اصلاح طلبان در انتخابات هایی که طی 6 سال اخیر برگزار شده است، از اینکه این جریان نمی خواهد از شکست ها درس بگیرد، به شدت انتقاد کرد.
به گزارش رجانیوز، در این یادداشت که به قلم مصطفی ایزدی از نزدیکان دفتر منتظری منتشر شده است، با ادعای اینکه "شكست اصلاحطلبان در مجلس هفتم و هشتم و ریاستجمهوری نهم بهدلیل خانهنشینی بخش عظیمی از آحاد جامعه، بهخصوص جوانان در شهرهای بزرگ بود، كه بحرانهای 9 روز یكبار در دوران هشت ساله اصلاحات، آنان را خسته كرده بود"، ادامه داده است: این البته به معنای نادیده گرفتن ضعف مدیریت و اختلاف در بین دوم خردادهای نیست.
ستون نویس روزنامه کارگزاران می افزاید: با این وجود نمیدانم چه شده است كه بخشی از اصلاحطلبان حاضر نیستند از سه، چهار سال گذشته پندگیرند و مسیر تصمیمات و سخنان و اظهارنظرهای خویش را در جهتی كه صلاح ملت و اصلاح كشور را بهبار آورد، انتخاب نمایند؟
این روزنامه با اعتراض به انتقادهای رسانه ای اصلاح طلبان از یکدیگر یادآور می شود: اینكه اصلاحطلبان، هر كدام دیدگاه شخصی یا حزبی خود را با مردم در میان بگذارند و با صداقت و ظرافت، آنهم به منظور بهرهبرداریهای مفید، جامعه را به اندیشیدن وا دارند، از ارزشهای یك جریان سیاسی است، اما اگر همین ارزش از طریق بیان نارسا و بعضا غرضآلود سادهاندیشیان، قربانی عوامفریبی و پایمال لشكركشی سیاسی و رسانهای مخالفان مردم سالاری بشود، به یك پدیده ضد خودی تبدیل میشود و نه تنها كارآیی كه خود را از دست میدهد، بلكه به مایوس كردن مردم و مخاطبان منجر میگردد.
کارگزاران اضافه می کند: غمنامهای كه در چند ماه اخیر، از بههم پیچیدن ردههای میانه و بعضا بالای جناح اصلاحطلب، در ذهن و دل نیروهای صادق و دلسوز مرور میشود، زمینهساز در دلهای فراوانی است كه زبان و گوش عناصر در صحنه و علاقهمندان به سرنوشت كشور را فعال كرده و آنان را میآزارد.
نویسنده این روزنامه که گویا از تشتت موجود در جریان موسوم به اصلاحات به ستوه آمده است، خاطرنشان می کند: آیا در زمانی كه ضرورت رسیدن به همدلی و یگانگی حتمی است و دیگران برای پیشگیری از موفقیت خدمتگزاران واقعی، در پی بهرهبرداریهای سوء و تضعیف اعتماد مردم به آنها هستند، چه لزومی دارد كه علیه یكدیگر مقابله كنیم؟ چه لزومی دارد كه به جای سنجیده حرف زدن و مهربانانه یكدیگر را نقد كردن، اوقات تلخیهای پیشین را، روانه صفحات جراید و بلندگوی ملی بهانهگیران و قدرتطلبان نماییم. یاسآفرینی و ناامیدسازیـ كه از آن بوی قدرت میتراودـ نه تنها هرگز جمعی را به صحنه نمیآورد، بلكه هواداران را منزوی میسازد و از شركت در سرنوشت خویش منصرف مینماید.
در بخش دیگری از این نوشته با بیان اینکه "یك فرض قطعی این است كه در تعدد نامزدهای ریاستجمهوری توفیق بهدست نمیآید"، افزوده شده است: آیا این همه تلاش تفرقهافكنانه در پناه رجز خوانی علیه یكدیگر، برای موفقیت است؟ اگر نمیخواهید موفق شوید، چرا وارد صحنه شدهاید؟ آیا به این باور رسیدهاید كه در غیبت جوانان پرشور كشور میتوانید سكان هدایت و مدیریت آنان را بهدست گیرید؟ این خوشباوری و سادهاندیشی نیست؟
