هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
محمدرضا مشايخي
سفر سالگذشته رئیس جمهور ایران به نیویورک و سخنرانی روشنگرانه وی در دانشگاه کلمبیا آزمونی برای آمریکاییها بود تا در عمل نشان دهند چقدر میان شعار و عملشان فاصله است.
دولتمردان آمریکایی كه مدام بر طبل آزادی می کوبند و کشورشان را مهد آزادی می دانند چنان خود را مسئول برقراي آزادي در جهان ميدانند كه حتي به اسم برقراری آزادی در امور دیگر کشورها مداخله كرده و بعضاً لشگركشي نيز مينمايند. جرج بوش در سخنرانی سال گذشتهاش در مجمع عمومی سازمان ملل تلاش کرد تا از فرصت استفاده کند و با سخنانش در باره آزادی و دموکراسی جهانیان را شدیداً تحت تاثیر قرار دهد اما سیاست های یکجانبه گرایانه در آمریکا این شعارهای به ظاهر زیبا را زشت می کند؛
رئیس جمهور مردمی از ایران (که در رسانه های آمریکا از او چهره ای جنگ طلب و غیر منطقی ساخته بودند) برای سخنرانی به یکی از دانشگاه های معتبر این کشور دعوت می شود تا دانشجویان با نظرات و دیدگاه هایش به طور مستقیم آشنا شوند. آمريكاييهاي كوشيدند تا در سه مرحله سخنراني رئيسجمهور ايران را با شكست روبرو سازند:
در گام اول مقامات آمریکایی پیش از برگزاری این سخنرانی برای لغو این جلسه به تکاپو می افتند تا احمدی نژاد نتواند در جمعی دانشجویی افکارش را برای دانشجویان و افکار عمومی روشن کند، اما از آنجا که این دعوت از قبل به صورت رسمی صورت گرفته بود و استادان دانشگاه حاضر یه پس گرفتن آن نبودند؛ این تلاش ها بی ثمر ماند.
در گام دوم تلاش می کنند تا دانشجویان را از حضور در این جلسه منصرف کنند.از این رو به طور گسترده شروع به تبلیغاتی منفی علیه احمدی نژاد می کنند و از دانشجویان می خواهند این جلسه را تحریم کنند؛ بلیط ندادن مسئولان برگزاری جلسه به ایرانیان هم جای تامل دارد. بی شک حس کنجکاوی و حقیقتطلبی دانشجویان بود که این طرح را با شکست روبرو کرد. دانشجویان بیش از آنچه تصور می شد در سالن جلسه و خارج آن حاضر شدند تا بدون واسطه با افکار نماینده مردم ایران آشنا شوند.حتی حضور وزیر امور خارجه اسرائیل در محوطه بیرون سالن و سخنرانیاش نتوانست مانع از حضور گسترده دانشجویان در جلسه دكتر احمدينژاد شود.
گام سوم، جنگ روانی علیه رئیس جمهور ایران بود؛ اظهارات غیر منتظره و توهین آمیز رئیس دانشگاه کلمبیا به مردم و نماینده مردم ایران گامی بود در جهت منصرف کردن رئیس جمهور برای سخنرانی.
با ناکام ماندن این سه حربه برای جلوگیری از سخنرانی احمدی نژاد، سخنرانی وی صورت پذیرفت و بخش مهمی از دروغپردازی های آمریکایی ها علیه ملت و رئیس جمهور ایران آشکار شد و با پاسخهای منطقی رئیس جمهور به سوالات دانشجویان صلحطلبی و عدالتخواهی ایرانیان بر مردم جهان روشن گردید. طرح دو سوال روشن در مورد هولوکاست بیش از پیش صهیونیستها را از این جلسه عصبانی کرد. خونسردی احمدی نژاد و رفتار مودبانه وی در واکنش به توهینهای رئیس دانشگاه سبب آن شد تا رئیس جمهور ایران به عنوان پیروز اصلی این میدان شناخته شود
پس از مطرح شدن دیدگاه های آقای احمدی نژاد در دانشگاه کلمبیا واکنشهاي به مقامات آمریکایی به این جلسه قابل تامل است. یکی از نمایندگان کنگره آمریکا که به شدت از اظهارنظرهای احمدی نژاد در دانشگاه کلمبیا ناراحت بود، اعلام کرد به دنبال پیشنهاد قانونی است که بودجه دانشگاه کلمبیا قطع شود. همچنین بعد از این سخنرانی قرار شد قانونی در آمریکا به تصویب برسد که بر اساس آن افرادی چون احمدی نژاد اجازه سخنرانی در مکان هایی چون دانشگاه کلمبیا را نداشته باشند(علت اصلی بی نتیجه ماندن تلاش ها برای لغو سخنرانی احمدی نژاد نبود قانونی در این زمینه بود که اکنون به دنبال تصویب آن هستند). جان بولتون سخنرانی احمدی نژاد در دانشگاه کلمبیا را واقعه ای غمناک برای آمریکا توصیف کرد و برگزاری این نشست را یک اشتباه از سوی مسئولین دانشگاه خواند.
با وجود توهین هایی که رئیس دانشگاه کلمبیا به احمدی نژاد کرد، مقامات امریکایی وی را به خاطر دعوت از احمدی نژاد مورد انتقاد قرار دادند. اکنون این سوال مطرح است که آمریکا که ادعای آزادی دارد، چرا رئیس دانشگاه کلمبیا را به خاطر دعوت از رئیس جمهور ایران برای سخنرانی و گفت و گو تحت فشار قرار داده است؟
سؤالات بی شمار زیادی در مورد فاصله میان حرف و عمل در مورد آزادی بیان آمریکایی مطرح است که بی جواب اند؛ بيشك اگر امريكا ميتوانست در سفر سال جاري حتي سخنراني رئيسجمهور ايران را در سازمان ملل هم لغو ميكرد تا همچنان جهانيان را با صداي طبل آزادي خود سرخوش و غافل نگاه دارد.
