هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
جمعه 6 شهريور 1405 17:08 ساعت
شناسه خبر : 389911
شکست مذاکرات تجاری میان آمریکا و کانادا، توافقنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی را به خطر انداخته به نحوی که در مواجهه با این تنشها، مکزیک باید بهسرعت توازن خود را بازیابد و از این شرایط یا به نفع خود بهرهبرداری کند.
گروه بینالملل-رجانیوز: به نقل از روزنامه فرانسوی لِزاکو (Les Echos)، مکزیک با ناتوانی شاهد فروپاشی روابط میان دو شریک آمریکای شمالی خود، یعنی کانادا و ایالات متحده، پس از شکست مذاکرات تجاری هفته گذشته و وضع تعرفههای گمرکی بود. توافقنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی «USMCA» که سه کشور را به هم پیوند میدهد و پیش از این نیز در پی امتناع آمریکا در ژوئیه گذشته از تمدید خودکار ۱۶ ساله آن تضعیف شده بود، اکنون بیش از هر زمان دیگری در معرض تهدید قرار دارد.
به عقیده برخی تحلیلگران، از جمله الخاندرو گارزا، بنیانگذار شرکت مدیریت سرمایه آمریکایی آزتلان اکوییتی، این شکست عملاً حکم مرگ این توافق را امضا کرده است. او میگوید: «این توافق اکنون دیگر تنها روی کاغذ وجود دارد. در عمل، مکزیک از این پس باید میان دو رابطه دوجانبه مجزا، یکی با کانادا و دیگری با واشنگتن، حرکت کند.»
فروپاشی ساختار مذاکرات تجاری میان ایالات متحده و کانادا، نقطه عطفی در فرسایش نظم اقتصادی حاکم بر آمریکای شمالی است. توافقنامه تجارت آزاد آمریکای شمالی که زمانی ستون فقرات همگرایی اقتصادی در این بلوک جغرافیایی محسوب میشد، اکنون با بحران کارکردی روبروست. مکزیک، بهعنوان ضلع سوم این مثلث استراتژیک، در موقعیتی خطیر قرار گرفته است؛ وضعیتی که میتواند «فرصتی برای مانور» تلقی شود یا «تلهای برای وابستگی مطلق».
واقعیتهای میدانی: پایان توافق روی کاغذ
تحلیلگران ناظر بر جریانهای کلان اقتصادی معتقدند که انجمادِ روابط تجاری واشنگتن و اتاوا، عملاً پیمان تجاری منطقهای را به یک سند بیخاصیت تبدیل کرده است. در این فضای جدید، مکزیک ناگزیر است سیاست «همگرایی سهجانبه» را کنار گذاشته و به سوی «دیپلماسیِ دوگانه و موازی» حرکت کند؛ راهبردی که در آن مدیریت روابط دوجانبه و مجزای مکزیک با کانادا از یکسو، و آمریکا از سوی دیگر، به اولویت اجتنابناپذیرِ مکزیکوسیتی بدل شده است.
استراتژی شینباوم: قمار بر سر توازن
دولت کلودیا شینباوم در تلاش است تا با اتخاذ رویکردی عملگرایانه، ضرباتِ ناشی از جنگ تجاری در جریان را کنترل کند.
خوشبینی حاکم بر محافل دولتی در مکزیکوسیتی، بر این فرض استوار است که میتوان در مذاکرات آتی با واشنگتن، امتیازات خاصی در حوزههای استراتژیک (فولاد، آلومینیوم و صنعت خودروسازی) کسب کرد. مکزیک شینباوم بهخوبی میداند که ۹۰ درصد صادرات خودروی این کشور وابسته به بازار آمریکاست و هرگونه تلاطم در این حوزه، به منزله یک «تکانهیِ سیاسی» در داخل مکزیک خواهد بود.
شواهد نشان میدهد که مکزیک از اهرمهای فشاری سنتی خود یعنی «مدیریت بحران مهاجرت» و «همکاریهای امنیتی در تقابل با کارتلهای مواد مخدر» به عنوان ابزار چانهزنی استفاده میکند. این رویکرد، نه یک سیاست ایدئولوژیک، بلکه یک کنش کاملاً مبتنی بر بقا در برابر غیرقابلپیشبینی بودن سیاستهای «دونالد ترامپ» است.
فرصت یا تهدید: دیالکتیک وابستگی
مزیت رقابتیِ مکزیک، یعنی «صنعت ارزان»، یک شمشیر دو لبه است. از یک سو، این ظرفیت میتواند مکزیک را به «دروازه ورود به بازار آمریکا» برای کشورهای ثالث تبدیل کند، اما از سوی دیگر، این موقعیت، آسیبپذیریِ این کشور را نسبت به سیاستهای انقباضی واشنگتن افزایش میدهد.
فشارهای احتمالی آمریکا برای اصلاح «قواعد مبدأ» (Rules of Origin) میتواند مکزیک را در وضعیتی قرار دهد که یا باید تسلیمِ استانداردهای تحمیلیِ واشنگتن شود و یا مزیت رقابتی خود را از دست بدهد. خطر اصلی در این است که واشنگتن، مطابق با الگوی رفتاری خود در مذاکرات با کانادا، در آخرین لحظه شروط جدیدی را بر میز مذاکره بگذارد که پذیرش آن برای مکزیک غیرممکن باشد.
این روزنامه در پایان مینویسد، ملاقات آتی در ۱۱ سپتامبر در واشنگتن، آزمون اصلی قدرت مانور مکزیک است. تا آن زمان، سیاست «اتخاذ موضع تدافعی» تنها گزینه منطقی برای مکزیکوسیتی است.
در شطرنج تجاری آمریکای شمالی، مکزیک اکنون در حال بازی در یک وضعیت بسیار حساس است؛ جایی که حفظ موقعیت به معنای ادامهی وابستگی به بازاری است که بهطور فزایندهای غیرقابلاعتماد شده است.
پایان پیام/
