هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
يكشنبه 3 خرداد 1405 19:55 ساعت
شناسه خبر : 389090
علی رشیدی-رجانیوز:
۱. جمهوری اسلامی در این پنج دهۀ گذشته از عمر خویش، کارگزارانی را به چشم دیده که در آخر، راهشان منتهی به سعادت و شهادت شد و یاد و نامشان در میان تودۀ مردم، باقی ماند. از باهنر و رجایی و لاجوردی و بهشتی تا آلهاشم و رئیسی. در این میان، آنچه قابلتوجه است، تصویر جامعه از پیش و پس از شهادتشان این شخصیتهاست. اینچنین نبوده که پیش از شهادت، نزد مردم، ناشناخته و مقهور و مذموم بوده باشند و پس از شهادت، از شخصیت این افراد اسطورهسازی شود. کنش اجتماعی مردم پس از شهادت این افراد، گواهی است بر این امر که پیش از شهادت نیز در نزد مردم، افرادی محبوب و اسطوره و عظیم بودهاند. غم بزرگ ملت ایران پس از شهادت شهید رجایی و جمعیت عظیم و میلیونی در تشییع شهید رئیسی، شاهدی است بر این مدعی.
۲. به بیانی باید گفت، آنان پیش از رفتن هم اسطوره بودند و پس از نبودشان، هیچ رسانه و جریان و گفتمانی به پروپاگاندای رسانهای دربارۀ آنان نپرداخت و موجسواری رسانهای برای اسطورهسازی از این شخصیتها، شکل نگرفت. چرا که مستقیم و بیپرده، «مردمی» بودند. خدمت خالصانه کردند و اخوّتی صادقانه با توده داشتند. ساده و بیآلایش زیستند و مردم نیز، با آنان ارتباط گرفتند. گویی، علقهای دلی و قلبی برقرار بود و چنان شد که پس از شهادتشان، آن گریههای بیامان و بغضهای بیفریاد و حسرتهای بیبازگشت رقم خورد.
۳. اما در این میان و در برهۀ کنونی که برخی شخصیتهای سیاسی به درجۀ شهادت نائل آمدند، رسانههای انبوه و شخصیتهای متعدد و ارگانهای مختلفی، به طرز عجیبی بسیج شده و به اسطورهسازی از این شخصیتها پرداختهاند. به درستی که شهید شدهاند و شهید، مقامش الهی است و نگارنده در مقام داوری ارزشی نیست؛ رحمت و غفران الهی بر آنان باد. اما باید پذیرفت که برخی از این شخصیتها، نه در مقام سیاست و نه حکمت، اسطوره نبودند و اعمال و تجارب سیاسیشان، گواهی است بر این امر. مضافا بر آنکه، کجا و چگونه این شخصیتها یا فیلسوفان و حکمای سیاست(!)همراه یا با مردم مشاهده شدند؟! در سیاست یا در خدمت؟! عمیقا معتقد به مردم نبودند و در میان جامعه، غائبِ همیشگی بودند. نه آنان تعلقخاطری به توده داشتند و نه مردم به آنان. اینچنین شد که پس از شهادت، عدهای زمین و زمان را به هم دوخته و در پی اسطورهسازی کاذباند! به جبرِ رسانه و به زورِ روزنامه، در پی تزریق محبت این شخصیتها در جامعهاند. در صورتی که جامعه آگاه است و عاقل. کنش حدأقلی جامعه در برابر این پروپاگاندای رسانهای و سیاسی، شاهدی زنده بر این امر است. «فیلسوفِ سیاست» و «حکیمِ دیپلماسی» و «تئوریپردازِ مقاومت» و.. جز جملاتی بیمعنی و شکیل و عروسکی نیست. جامعه، خود کنش سیاسی و عمل حاکمیتیِ آن بالانشینانِ دیروز و امروز را به چشم دیده است.
۴. در آخر باید گفت، «دلمان برای رئیسی سوخت». به راستی او بود که سیاست را تفلسف کرد و دیپلماسی را حکیمانه پیش برد و مقاومت را عزّتمندانه حفظ کرد. رسانه و روزنامه و اصحاب سیاست، با او همراه نبودند و پس از شهادتش نیز، از بیان شخصیت او دریغ کردند. و چنین شد که رهبریِ شهید، رسانۀ او شد.. اما چگونه است که همین ابَررسانههای متحد و هفتسر اژدها، از شخصیتهای کممایۀ سیاسی، در پی اسطورهسازیاند و آنگاه در برابر شهید رئیسیِ که شهید، او را مدیر تراز و کارگزار انقلابی خواند، سکوت میکنند؟!
انتهای پیام/
