هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
پنجشنبه 3 ارديبهشت 1405 22:57 ساعت
شناسه خبر : 388882
محمد قربانی
مردم کف خیابان رسانه ندارند
بیش از پنجاه روز است که مردم ایران در میدانها و خیابانها ایستادهاند؛ ایستاده در نقش ستونهای اصلی جنگ دفاعی ما. آنها زیر باران، تگرگ و بمباران، در کف میدان حضور داشتهاند. این حضور گاه –مانند تحصن در محل تاسیسات و زیرساختها- آنقدر عظیم بوده است که به بیننده احساس حقارت میدهد. حضوری که اگرچه در قاب دوربینها گاه به تصویر کشیده میشود، اما عمق و حقیقت آن کمتر روایت میشود.
در این جنگ آنچه بیش از موشکها و آرایش نظامی اهمیت داشت، همین ایستادگی خاموش و بیادعای مردمی بود که بیهیچ چشمداشتی، هزینههای جنگ را با جان و زندگی خود پرداخت کردند.
با این حال، هیچ رسانهای را نمیتوان تریبون واقعی این مردم دانست. هر جریان رسانهای، متناسب با جهتگیری و منافع خود، تلاش میکند تصویر دلخواهش را از «مردم کف خیابان» بسازد و عرضه کند.
گروهی به سراغ زنان بیحجاب میروند تا روایت فرهنگی و شخصی مطلوب خود را پیش ببرند. گروهی دیگر همین مردم را پشتوانه پروژههای سازش معرفی میکنند و آنها را حامی بیچونوچرای تصمیمات سیاسی معرفی میکنند. عدهای نیز در میان این جمعیت، به دنبال چهرههای مشهور میگردند تا به زعم خود، به تجمعات مردمی وزن و اعتبار بدهند!
اما واقعیت این است که هیچیک از این روایتها، نماینده حقیقی مردم میدان نیست. مردم نه یک ابزار رسانهایاند و نه سوژهای برای پروژههای سیاسی و فرهنگی. آنها مستضعفانی هستند که بیصدا، همهچیزشان را فدای انقلابشان کردهاند. همانهایی که فشار اقتصادی جنگ، بیش از همه بر زندگیشان سایه انداخته، اما همچنان ایستادهاند و به جای غر زدن، به دنبال ایفای نقش و انجام وظیفه خود هستند. مردم قهرمانان بینامی هشتند که شاید سهمشان از روایتها اندک باشد، اما حقیقت ایستادگی را آنها معنا میکنند: آنها حاضرند خاک بخورند، اما خاک ندهند.
روایت قصههای این مردم و به تصویر کشیدن چهرههای بیرتوششان، وظیفه سنگینی بر دوش اهالی فرهنگ و رسانه است. مردم به عنوان عامل اصلی پیروزی و مقاومت ما در راساند. لازم است اهالی رسانه مستقل از سوگیریهای سیاسی، با مردم مماس شوند و تریبون این مردمِ مظلومِ مقتدر باشند.
