هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
چهارشنبه 20 اسفند 1404 19:36 ساعت
شناسه خبر : 388744
شاناکا آنسلم پررا
دکترین موزاییکی ایران
این مهمترین سیگنال ژئوپلیتیک سال ۲۰۲۶ است و تقریباً هیچکس هنوز متوجه معنای آن نشده است.
در ۱۰ مارس، یازدهمین روز از «عملیات خشم حماسی» (Operation Epic Fury)، در حالی که صدای غرش انفجارها در سراسر تهران میپیچید، صدها هزار ایرانی در میدان انقلاب در حمایت از رهبر معظم جدید، مجتبی خامنهای، تجمع کردند. صدای انفجارها در پخش زنده به وضوح شنیده میشد. دود از پشت سر جمعیت به هوا برخاست. دوربینها به فیلمبرداری ادامه دادند. شعارها بلندتر شد. هیچکس فرار نکرد.
در همان روز، در پنتاگون، وزیر دفاع «هگست»، آن را شدیدترین روز حملات به داخل ایران اعلام کرد. رئیس ستاد مشترک، «کین»، تأیید کرد که پرتاب موشکها از ۲۸ فوریه تاکنون ۹۰ درصد و حملات پهپادی ۸۳ درصد کاهش یافته است. طبق هر معیاری که واشینگتن با آن اندازهگیری میکند، آنها پیروز جنگ هستند.
اما پخش زنده از میدان انقلاب، خلاف این را میگوید.
هر مدل غربی از این درگیری، بر پایه «الگوی بغداد» بنا شده است: سر رهبری را بزن، زیرساختها را نابود کن، توان نظامی را کاهش بده و در نهایت دولت فرو میپاشد. آمریکا و اسرائیل در روز اول [آیتالله] علی خامنهای را کشتند. نیروی دریایی را غرق کردند. به مقر صداوسیما حمله کردند. به ۱۳۱ شهر ضربه زدند. بیش از ۱۲۵۵ ایرانی کشته و ۱۰ هزار نفر مجروح شدند. یک مدرسه دخترانه با خاک یکسان شد و ۱۶۵ کودک جان باختند. پنتاگون این را «دقت بیرحمانه» مینامد.
و با این حال، مجلس خبرگان ۸۸ نفره زیر بمباران تشکیل جلسه داد و جانشین را انتخاب کرد. سپاه پاسداران در عرض چند ساعت بیعت کامل خود را اعلام کرد. ارتش، پلیس، وزارت اطلاعات، شورای نگهبان و تمام حوزههای علمیه بزرگ از آنها پیروی کردند. تلویزیون دولتی یک پخش زنده از قلب پایتختِ بمبارانشده سازماندهی کرد و به جهان جمعیتی را نشان داد که بدون پلک زدن، انفجارها را در خود جذب میکردند.
این پروپاگاندا نیست؛ این یک سیگنال مشهود از چیزی است که هیچ مدل هدفگذاری نظامی آن را محاسبه نکرده است.
«دکترین موزاییکی» ایران، اقتدار فرماندهی را میان ۳۱ فرماندهی استانی و خودمختار سپاه تقسیم کرده است که تحت دستورات دائمی و بدون انقضا فعالیت میکنند و نیازی به هدایت مرکزی ندارند. کشتن رهبر معظم، سلسلهمراتب فرماندهی را قطع نکرد؛ بلکه «پروتکل جانشینی» را که هر گره (node) تمرین کرده بود، فعال کرد. مجتبی نه یک دولت متلاشیشده، بلکه یک «سیستم خود-سازمانده» را به ارث برد که دقیقاً برای بقا در چنین سناریویی طراحی شده است.
آن پخش زنده، اثبات این مفهوم بود. وقتی رژیمی تحت سنگینترین بمباران هوایی در خاورمیانه مدرن، میدان مرکزیاش را پر میکند، اجازه میدهد صدای انفجارهای دشمن به عنوان موسیقی متن عمل کند و هرگز پخش زنده را قطع نمیکند، در حال مخابره یک چیز است: «ما همچنان اینجا هستیم و نمیترسیم.»
پنتاگون در حال شمردن اهداف نابود شده است. در حالی که باید مردمی را بشمارد که در میدان ماندند.
