نماینده اصلاح طلب شورای شهر: نبايد اجازه بدهيم پول مردم در هیئات هزينه بشود / مراسم محرم هم مثل جشن های تابستانه، شهرداری موظف به هزینه برای نیازهای فرهنگی «شهر» است

گروه اجتماعی_رجانیوز: هنوز اظهارات تعجب برانگیز نجفقلی حبیبی،‌ درباره عاشورا از یادها نرفته است که زهرا صدراعظم نوری، فعال اصلاح‌طلب و رئیس کمیسیون سلامت شورای شهر پنجم تهران می گوید: «به هرحال ما نبايد اجازه بدهيم پول مردم در اینطور جاها (هیئت) هزينه بشه»!

به گزارش رجانیوز نجفقلی حبیبی عضو مؤسس حزب منحله مشارکت در سال 93 در برنامه ای تلوزیونی گفته بود: «سالانه در ایام عاشورا چه پولها که در مملکت خرج میشود،اما بازده این ها چقدر است؟ هیچی،چهار نفر گریه میکنند و تمام میشود». حالا زهرا صدراعظم نوری، فعال اصلاح‌طلب و رئیس کمیسیون سلامت شورای شهر پنجم تهران چهره تازه ای از این جریان سیاسی و معارضه عمومی با مقولاتی مثل عزاداری برای سیدالشهدا به نمایش گذاشت.

صدر اعظم نوری به تازگی در مصاحبه‌ای با خبرگزاری ایلنا، ضمن ارائه توضیحاتی درباره رسوایی خرید یک میلیارد تومانی خودرو و تبلت برای اعضای شورای شهر؛ به فرایند قانونی دریافت بن توسط اعضای شورای شهر برای کمک به هیئت‌های مذهبی اشاره کرده و گفته است:

«با وجود احترامی که برای همه تشکل‌ها و هیات‌های مذهبی قائل هستم، با این رویه اساساً مخالف بوده و اعتقاد دارم مردم تهران وقتی منابع درآمدی شهرداری را از طریق پرداخت عوارض تامین می‌کنند، مایل نیستند این عوارض به این نحو هزینه شود. وقتی مردم پولی برای عوارض می‌دهند نباید صرف خرج خرید برنج و روغن برای هیئت‌های مذهبی شود».

این عضو اصلاح‌طلب شورای شهر همچنین تصریح می‌کند:

«برای آنکه بن‌ها را بین هیات‌های و تشکیلات مذهبی توزیع کنیم هیچ معیار و شاخصی نداریم و اساساً توزیع بر مبنای معیار عدالت نخواهد بود. در حقیقت هرکس که نزدیک‌تر باشد و بیشتر بتواند ارتباط برقرار کند، می‌تواند برخوردار باشد. اما از آنجایی که ما نماینده همه مردم هستیم باید به همه با یک دید نگاه کنیم و من این بن‌ها را قبول نکردم».

خبرگزاری ایلنا، این مصاحبه را با تیتر «مالیات مردم نباید خرج خرید برنج و روغن برای هیئت‌های مذهبی شود» منتشر کرده است! البته نوری به این هم بسنده نکرده و در تویتر خود در پاسخ به یکی از کاربران که پرسیده بود "خانم نوری؛ کمک به هیئت های مذهبی انجام نشود، اما همین مبلغ کجا قرار است هزینه شود؟" می نویسد: «اميدوارم در جاي درست هزينه بشه، بهرحال ما نبايد اجازه بدهيم پول مردم اينطور جاها هزينه بشه».

تمام انتقادات صدراعظم نوری نسبت به ارائه تسهیلات به هیئت های امام حسین علیه السلام را در ظاهر به سه مورد خلاصه می شود: عدم تمایل مردم تهران برای هزینه مالیات ها در این مسیر، جلوگیری از دولتی شدن این حرکت خودجوش و عدم توزیع عادلانه این مبلغ میان هیئت های مذهبی.

البته نوری در انتقاد نخست خود، نگفته است که از کجا متوجه شده مردم تهران تمایلی ندارند که مالیات هایشان در مسیر امام حسین هزینه شود. ولی شاید اگر ایشان نگاه دقیق تری به شهر تهران میکرد راحت تر می توانست نظر مردم را متوجه شود. این روزها کافی است که کمی در شهر گشت، فرقی هم نمی کند شمال تهران باشد یا جنوب، شرق یا غرب، این روزها شهر تهران تماما در ماتم سیدالشهدا عزادار است. حالا این که خانم اصلاح طلب از کجا به این رسیده است که مردم تهران نمی خواهند مالیاتهایشان در هیئت امام حسین هزینه شود معلوم نیست. برخلاف نظر ایشان تمامی مردم تهران و ایران با میل و رغبت در مسیر امام حسین از اموال خود هزینه می کنند اما آیا برای پرداخت مالیات هم همین گونه است؟!

از سوی دیگر تسهیل در امورات زندگی مردم ساکن در شهر بلاشک یکی از وظایف نهاد شهرداری است. این که تصور شود تنها وظیفه شهرداری محدود به تاسیس گورستان و نظارت بر نوع ساخت و ساز شهری است یعنی هنوز فلسفه شکل گیری شهرداری را متوجه نشده است. قطعا نمی شود نهادی شروع به فعالیت کند، اما از باور های مذهبی و هنجارهای اجتماعی محیطی که در آن مشغول به فعالیت است غافل باشد. در تمامی نظام های سیاسی جهان، مالیات های وصولی در مسیرهای منتهی به صلاح و مصلحت جامعه هزینه می شود. که در ایران مسیرهایی اعم از ساخت تفرجگاه برای مردم تا کمک به هیئات مذهبی را دربر می گیرد.

در همین راستا براساس ماده7 پرداخت‌ها به بخش عمومی قوانین شهرداری‌ها «آن دسته از فعالیت‌های اجتماعی که اهداف آن در راستای وظایف شهرداری، مربوط به عموم مردم می‌شود را می‌توان از این محل تأمین کرد. منظور از کلیه فعالیت‌های اجتماعی مرتبط با امور فرهنگی، مذهبی، فعالیت‌هایی که با هدف ارتقاء فرهنگ عمومی و تعمیق هر چه بیشتر معارف دینی و مذهبی باید به‌صورت پذیرد را شامل می‌شود.»

این قانون به شهرداری اجازه داده است تا از کل پرداخت‌ها به بخش عمومی 50درصد به امور فرهنگی و 30درصد به امور مذهبی و 20درصد باقی‌مانده برای مصارف دیگر هزینه شود. این تسهیم، بسته به سیاست‌های شهرداری و شورای اسلامی شهر در هر سال قابل تغییر است.

از سوی دیگر برخلاف نظر ایشان هیئات مذهبی آنطور که این خانم اصلاح‌طلب تصور می‌کند، لنگ «برنج و روغن»! نیستند و بر این مدار هم اداره نمی‌شوند که با دریافت تسهیلات اندک چندصد هزارتومانی،  از حرکتی خودجوش به اقدامی دولتی تبدیل شود، و این در واقع نگاه کوچک و دنیای شکمباره برخی سیاسیون است که هیئت‌های عزاداری را مساوی با برنج و روغن می‌داند و می‌بیند و یا مثلا نشریه وابسته به آنها در مطلبی می‌نویسد: «غذای نذری شکل‌بندی جدید محرم است و نسل‌های جدید به هوای غذای نذری است که تجمعات محرم را شکل می‌دهند!».

البته این سخنان چندان جدید نیست و مردم و افکار عمومی در این سالها نمونه های مشابه این اظهارات را شنیده اند.  مردم به خوبی به یاد دارند که نسبت دهندگان برنج و روغن به عزاداران أباعبدا... و کنایه‌زنندگان به این ساحت و بارگاه چگونه در سال‌های قبل مدعی شدند «عاشورا یک حرکت خشونت آفرین بوده است» و «به نظر می‌رسد عملکرد ائمه هدی(س) پس از عاشورا عقلانی‌تر شده است!».

البته بد نیست ایشان به این پرسش هم پاسخ دهند که اگر مردم تهران تمایل ندارند مالیاتشان در هیئت امام حسین هزینه شود، آیا راضی هستند که مالیاتهایی که  برای تسهیل در تحقق خواسته ها و باورهای قلبی خود پرداخته اند، برای تبلت و ماشین اعضای شورا هزینه شود؟