هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
يكشنبه 4 مرداد 1405 16:00 ساعت
شناسه خبر : 389522
علیرضا فقیهیراد
پیروزی در نردبان تنش با اهداف نفتی
در ماه های اخیر نبرد ایران و آمریکا از معادله بازدارندگی عبور کرده، و ذیل نظریه نردبان تنش قابل توضیح و تحلیل است. ذیل این نظریه هر دو بازیگر تلاش دارند بدون وقوع یک جنگ گسترده سراسری با ارتقای پله ای تنش و ضربه دیگری را وادار به عقب نشینی کند.
بازیگری که در پله ای بایستد که طرف مقابل برای بالا رفتن بالاتر از آن پله هراس داشته باشد و منافع راهبردی اش را در خطر ببیند، موفق خواهد بود.
آمریکا تاکنون با ضربات نظامی محدود به جنوب و بعضی نقاط دیگر در تغییر رفتار ایران ناموفق بوده و اکنون تهدید حمله زیر ساختی می کند و ممکن هم هست این اتفاق رقم بخورد تا ادامه تنش در محاسبات ذهنی ایران پرهزینه باشد و تسلیم شود.
از سویی ما می بایست با تهدید معتبر و البته هدف قراردادن یک مورد از زیرساخت های نفتی منطقه(نه پایگاه و نه حتی نیروگاه) به عنوان اثبات واقعی بودن تهدید در پله ای بسیار بالا بایستیم.
جاییکه مهمترین نقطه درد آمریکا آن هم در شرایط نفت ۱۰۰ دلاری است و ترامپ را از ادامه تجاوزات به دلیل خطر واقعی نابودی تمام تولید و ذخیره سازی نفت منطقه بعد از مسدودشدن مسیر انتقال نفت بازداریم.
پیش از آنکه رژیم صهیونی وارد جنگ شود و آمریکا حمله به زیرساخت ها را آغاز کند، تهدید نفتی ما باید عملی شود تا دشمن عقب بنشیند. ترامپ حاضر به تصعید درگیری در نقطه نفتی نیست، و ما باید نقطه ثقل ضربات را دقیقا روی نفت قرار دهیم وگرنه حمله به پایگاه های نظامی هرچند ارزش تاکتیکی نظامی دارد اما فاقد تاثیر راهبردی ممانعتی است.
