هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
دفاع روحانی از تعهدات مبهم اروپا در برابر تعهدات شفاف ایران/ به ما انتقاد میشد چرا تعهدات دشمن شفاف نیست، موضع آنها که با ایران مساوی نبود!
گروه تاریخ- رجانیوز: تاکنون کتاب ها و اسناد مختلفی درباره پرونده هسته ای جمهوری اسلامی ایران منتشر شده است اما بدون تردید در میان همه آنها، کتاب خاطرات هسته ای حسن روحانی تحت عنوان «امنیت ملی و دیپلماسی هسته ای» اهمیت ویژه ای دارد.
به گزارش رجانیوز، این کتاب اگرچه با هدف دفاع از عملکرد دو سال دیپلماسی دولت اصلاحات در پرونده هسته ای و مذاکرات با سه کشور اروپایی نوشته شده است اما به نظر می رسد زمانی که سال ۹۱ این کتاب منتشر شد، هیچ گاه نویسنده آن تصور نمی کرد یک سال بعد در قامت رییس جمهور کشور قرار گیرد و جالب تر اینکه همان مشی سالهای ۸۲ تا ۸۴ را در عرصه دیپلماتیک تکرار کند.
شاید اگر آقای روحانی در آن برهه می دانست که قرار است تاریخ باز هم تکرار شود، اقدام به انتشار این کتاب نمی کرد یا لااقل از انتشار بخش های قابل توجهی از این کتاب صرف نظر می کرد اما تقدیر روزگار بر این بود که یک سال بعد از انتشار کتاب امنیت ملی و دیپلماسی هسته ای، وی سکان مدیریت کشور را به دست گیرد و از قضای روزگار، همین کتاب تبدیل به یک منبع معتبر برای نقد عملکرد دولت یازدهم و تکرار اشتباهات گذشته شود.
در همین راستا، جهت بازخوانی تاریخ و تبیین این موضوع که درمذاکرات ژنو و لوزان نیز بسیاری از اشتباهات مذاکرات سعدآباد، بروکسل و پاریس در حال تکرار و همان مسیر ناکام در عرصه دیپلماسی در انتظار مردم و دولت است، رجانیوز طی سلسله گزارش هایی به بازخوانی مهم ترین بخشهای این کتاب می پردازد.
در این باره رییس جمهور در صفحه 260 و 261 کتاب «امنیت ملی و دیپلماسی هسته ای» می نویسد:
«یکی از مسئولین راجع به توافق بروکسل می گفت شما تعهد روشنی از طرف ایران داده اید اما تعهد اروپا مبهم است. آنها می گویند "ما تلاش می کنیم" ولی شما (ایران) "همکاری کامل داشته باشید"، "موضوع جدیدی کشف نشود" و "تعلیق را نشکنید"، همه اینها را شرط قرار می دهند و می خواهند همه شروط عملی شود ولی آنها می گویند "ما تلاش می کنیم" تا پرونده بسته شود. گویی این افراد به این نکته توجه نداشتند که مذاکرات ما با آژانس یا با اروپا، از موضع دو طرف با شرایط مساوی نبود تا تعهداتی یکسان به وجود آورد(!) توضیح من این بود که سه کشور اروپایی نمی توانند از طرف 35 کشور به ما قول قطعی بدهند. آنها می توانند بگویند "ما تلاش می کنیم" غیر از این عبارت نمی توانند عبارت دیگری به کار ببرند.»
توجه در این بخش از خاطرات آقای روحانی به خوبی نشان می دهد از همان برهه، وی نابرابر بودن موضع طرفین برای مذاکره را پذیرفته و با این پیش فرض در پشت میز مذاکره با دشمن حاضر می شده است. او حتی در دفاع از عبارات مبهم سه کشور اروپایی در توافق بروکسل در ذیل تعهداتشان به ایران، این مساله را یک موضوع طبیعی می داند و در دفاع از اروپایی ها می گوید آنها نمی توانند به جای 35 کشور دیگر به ما قول شفاف و غیر مبهم بدهند!
لذا طبیعی است که امروز نیز بعد از یک دهه از آن برهه، در توافق ژنو و لوزان طرف غربی تعهداتی سراسر مبهم، کلی و بدون ذکر جزییات به ایران بدهد و در مقابل ایران تماما با قید تعهدات شفاف و صریح، نسبت به اجرای وعده هایش به 1+5 مو به مو تعهدات خود را عملیاتی سازد.
پس امروز هیچ اتفاق جدید یا بی سابقه ای به وقوع نپیوسته است و تیم مذاکره کننده هسته ای کشورمان بر اساس سنت دیرین خود، ضمن پذیرش تعهداتی آشکار و شفاف در برابر تعهدات مبهم طرف مقابل، آینده مذاکرات را به سمت و سویی کاملا قابل پیش بینی می برد. برای همین نباید تعجب کرد اگر یک سال دیگر ایران در حال بازطراحی راکتور اراک، برچیدن سانتریفیوژها و اکسید کردن مواد غنی شده باشد اما طرف مقابل برای اجرای هر یک از تعهدات مبهم خود هزاران اما و اگر درست کند و در نهایت نیز به هیچ کدام از همان تعهدات مبهم اش پایبند نباشد.
