هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
دوشنبه، 31 تير 1398
ساعت 02:50
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‎های اجتماعی دنبال کنید

 

چهارشنبه 7 فروردين 1398 ساعت 18:35 2019-3-27 18:35:28
شناسه خبر : 312540
 قطعنامه‌های ۲۴۲، ۳۳۸، و ۴۹۷ شورای امنیت دستور خروج رژیم صهیونیستی از مرز‌های اشغال شده پس از ژوئن ۱۹۶۷ را میدهد. به بیان بهتر مشروعیت رژیم صهیونیستی در اعمال حکومت بر بلندی های جولان توسط امنیتی ترین رکن سازمان ملل شناخته نشده است. اما با این وجود رئیس جمهور آمریکا در هدیه ای انتخاباتی به نتانیاهو اعلام کرد که حاکمیت رژیم صهیونیستی بر منطقه جولان اشغالی سوریه را به رسمیت می شناسد.
قطعنامه‌های ۲۴۲، ۳۳۸، و ۴۹۷ شورای امنیت دستور خروج رژیم صهیونیستی از مرز‌های اشغال شده پس از ژوئن ۱۹۶۷ را میدهد. به بیان بهتر مشروعیت رژیم صهیونیستی در اعمال حکومت بر بلندی های جولان توسط امنیتی ترین رکن سازمان ملل شناخته نشده است. اما با این وجود رئیس جمهور آمریکا در هدیه ای انتخاباتی به نتانیاهو اعلام کرد که حاکمیت رژیم صهیونیستی بر منطقه جولان اشغالی سوریه را به رسمیت می شناسد.
گروه بین الملل-رجانیوز: شبه‌روشنفکری در ایران که برخی آن را به عنوان روشنفکری بیمار نام گذاری کرده اند چندین دهه است که با تناقض های ذاتی دست و پنجه نرم میکند. شاید یکی از دلایل نداشتن حمایت مردمی توسط این جریان غرب زده را بتوان در همین حرف های یک بام و دو هوای آنها جست و جو کرد. آنها هر بار منافع غرب در قطع نامه های سازمان ملل و نهادهای بین المللی باشد آن را تقدیس می کنند و هر بار هم خود غربی ها به این نهادها پشت کنند سکوت اختیار می‌کنند.
 
به گزارش رجانیوز: قطعنامه‌های ۲۴۲، ۳۳۸، و ۴۹۷ شورای امنیت دستور خروج رژیم صهیونیستی از مرز‌های اشغال شده پس از ژوئن ۱۹۶۷ را میدهد. به بیان بهتر مشروعیت رژیم صهیونیستی در اعمال حکومت بر بلندی های جولان توسط امنیتی ترین رکن سازمان ملل شناخته نشده است. اما با این وجود رئیس جمهور آمریکا در هدیه ای انتخاباتی به نتانیاهو اعلام کرد که حاکمیت رژیم صهیونیستی بر منطقه جولان اشغالی سوریه را به رسمیت می شناسد.
 
وزارت امور خارجه سوریه با ارسال دو نامه به سازمان ملل و شورای امنیت، خواستار اتخاذ موضع رسمی خود در خصوص حاکمیت بلندی‌های جولان سوریه شد. در بخشی از نامه وزارت امور خارجه سوریه به سازمان ملل و شورای امنیت که متن آن از شبکه الاخباریه قرائت شد، آمده است: «سوریه از دبیرکل سازمان ملل [آنتونیو گوترش] در خواست دارد تا با اتخاذ جایگاه رسمی و شفاف خود، موضع پایدار این سازمان بین المللی را در ارتباط با مسئله اشغال بلندی‌های جولانسوریه به وسیله اسرائیل تایید کند.»
 
همین باعث شد تا کشورهای مختلف جهان از روسیه و چین و ترکیه تا مصر و لبنان و کشورهای اروپایی به این اقدام آمریکا واکنش نشان دهند.
 
وزیر خارجه ترکیه گفته تصمیم آمریکا اقدام اسرائیل در الحاق این منطقه را مشروع نخواهد کرد. او گفته آمریکا یک بار دیگر قوانین بین‌الملل را نادیده گرفته است. وی همچنین گفت که ترکیه این تصمیم را نمی‌پذیرد و در سازمان ملل علیه آن اقدام خواهد کرد.
 
روسیه در بیانیه‌ای تصمیم آمریکا را حمله به حق حاکمیت و تمامیت ارضی سوریه توصیف کرد. روسیه هم اقدام آمریکا را محکوم کرده و گفت آمریکا مرتکب «نقض فاحش قوانین بین‌الملل» شده است. 
 
اتحادیه عرب اعلام کرد تصمیم ترامپ، وضعیت حقوقی مربوط به بلندی‌های جولان را تغییر نخواهد داد. 
وزیر خارجه مصر هم در دیدار با وزیر خارجه آمریکا بر موضع ثابت قاهره در خصوص بلندی‌های جولان اشغالی تأکید کرد و گفت که جولان بر اساس قطعنامه‌های بین‌المللی، سرزمین عربی و اشغالی است.
 
«لوکانگ» سخنگوی وزارت خارجه چین در سخنانی اعلام کرد که کشورش با تغییر وضعیت حاکمیت بر بلندی‌های جولان و رفتار یکجانبه آمریکا در قبال آن مخالف است.
وی افزود: طبق قوانین بین المللی و قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل این منطقه یک سرزمین اشغال شده است و در قطعنامه‌های مذکور از رژیم صهیونیستی خواسته شده تا از بلندی‌های جولان خارج شود.
 
کمیته بین‌المللی حقوق بشر تصمیم اخیر رئیس‌جمهوری آمریکا درباره بلندی‌های جولان را نامشروع دانست.
 
اتحادیه اروپا اعلام کرد که موضعش در زمینه حاکمیت بلندی‌های جولان بدون تغییر و همچنان مطابق قطعنامه‌های سازمان ملل است.
 
این اتفاق نظر در دفاع از حاکمیت سوریه بر بلندی های جولان باعث شد تا دبیرکل حزب الله در این خصوص بگوید:همه کشورها چه آن‌هایی که دوست آمریکا هستند و چه دشمنانش فارغ از اختلافاتشان بر سر حکومت سوریه بر سر جولان اتفاق نظر دارند اما ترامپ بخاطر اسرائیل به این قضیه بی توجهی کرد و همگان در جهان اسلام و جهان عرب فهمیدند که ارزش واقعی آن‌ها نزد آمریکا چه مقدار است.
 
همان گونه که پیداست حمایت همه جانبه از حاکمیت سوریه به حدی بالاست که نیازی به اظهار نظرهای شبه روشنفکران کشورمان ندارد اما آنچه اهمیت دارد این است که چرا کسانی که در مدح قطع نامه های سازمان ملل قلم فرسایی می کردند و حتی در منازعه ایران و آمریکا به ناحق در کنار قطع نامه های ضدایرانی می ایستادند امروز سکوت کرده و به استناد قطع نامه های شورای امنیت اقدام آمریکا و رژیم صهیونیستی را محکوم نمی کنند؟
 
به عنوان مثال صادق زیباکلام که از حامیان دولت روحانی است و قبلا در استدلالی که فقط از غرب زده های به جا مانده از رژیم پهلوی می توان انتظار داشت گفته بود: « اسرائیل را به رسمیت می‌شناسم چراکه سازمان ملل آن را به رسمیت شناخته است.». او اکنون موضعی در قبال هتک حرمت شورای امنیت سازمان ملل نگرفته است!
 
ماجرای جولان چگونه شروع شد؟
رژیم صهیونیستی بخش بزرگی از بلندی‌های جولان سوریه را در جنگ شش روزه در سال ۱۹۶۷ به اشغال خود درآورد و در سال 1981 این مناطق را به عنوان بخشی از خاک خود اعلام کرد، این اقدام هیچگاه مورد تأیید سازمان ملل متحد قرار نگرفت؛ این منطقه در جنوب غرب سوریه واقع است و یکی از مناطق راهبردی و حساس در خاورمیانه شمرده می‌شود که تنها هفتاد کیلومتر از شهر دمشق فاصله دارد.
 
در تاریخ ۳۱ ماه مه سال ۱۹۷۴ قطعنامه شماره ۳۵۰ شورای امنیت سازمان ملل متحد مبنی بر آتش‌بس به تصویب رسید و از آن تاریخ به بعد نیروهای حافظ صلح سازمان ملل متحد به منظور حفظ آتش‌بس در جولان مستقر شدند و رژیم صهیونیستی با تسلط بر این منطقه شروع به شهرک سازی در آنجا کرد.
 
قریب به 30 شهرک صهیونیست نشین در جولان واقع است که حدود بیست هزار صهیونیست و بیست هزار سوری که اکثریت آنها دروزی هستند در این منطقه زندگی می‌کنند.
 
تسلط رژیم صهیونیستی بر جولان
جنگ شش‌روزه ۱۹۶۷ که میان رژیم صهیونیستی و کشورهای عربی مصر، سوریه و اردن رخ داد  از پنجم ژوئن آن سال با حمله هوایی ناگهانی صهیونیست‌ها به پایگاه‌های هوایی مصر در ۵ ژوئن ۱۹۶۷ آغاز شد و اسرائیل طی ۶ روز موفق شد تا نوار غزه و صحرای سینا را از کنترل مصر، شرق بیت المقدس و کرانه باختری رود اردن را از کنترل اردن و بلندی‌های جولان را از کنترل سوریه خارج کند.
 
بلندی‌های جولان یکی از چهارده استان سوریه است که به نام استان «القنیطره» شناخته می‌شود، این استان شامل دو شهر است یکی القنیطره که مرکز استان است و  نظامیان اسرائیلی قبل از عقب نشینی از آن در جنگ اکتبر 1973 آن را کاملا نابود کردند و دومی شهر «فیق» که هنوز ویرانه‌ای تحت سلطه رژیم صهیونیستی است.
 
در ششم اکتبر 1973 سوریه و مصر با حمایت چند کشور عربی دیگر برای بازپس گیری همه سرزمین‌های عربی که در سال 1967 اشغال شده بود به جنگ با رژیم صهیونیستی رفتند که به جنگ یوم کیپور (یا جنگ اکتبر و جنگ رمضان) معروف شد این جنگ در ششم اکتبر با حمله غافلگیرانه مصر و سوریه علیه مواضع نیروهای اسرائیلی در شرق کانال سوئز و بلندی‌های جولان آغاز شد، مناطقی که شش سال قبل در جنگ شش‌روزه به تصرف نظامیان صهیونیست درآمده بود و در نهایت در روز ۲۵ اکتبر سازمان ملل برای دومین بار درخواست آتش‌بس کرد که موافقت شوروی سابق و آمریکا به عنوان حامیان طرفین جنگ،  به پایان جنگ منجر شد.
 
در ژانویه سال 1974 مصر و رژیم صهیونیستی تحت حمایت سازمان ملل متحد در ژنو به پیمان ترک مخاصمه دست یافتند و به دنبال آن پیمان دیگر ترک مخاصمه با سوریه  در 31 ماه مه 1974 در ژنو و در حضور نمایندگانی از سازمان ملل، اتحاد جماهیر شوروی و آمریکا حاصل شد.
 
رژیم صهیونیستی در سال 1981 انضمام آن به خاک خود را به صورت یک طرفه اعلام کرد، اما این اقدام از سوی جامعه جهانی به رسمیت شناخته نشده است.
 
در سال 2000 ایهود باراک، نخست وزیر رژیم صهیونیستی با فاروق الشرع، وزیر خارجه وقت سوریه در چارچوب مذاکرات صلحی تحت نظارت «مادلین آلبرایت»، وزیر خارجه وقت آمریکا از سوم تاهفتم دسامبر در ویرجینیای غربی دیدار کردند اما این مذاکرات درباره بازپس‌گیری بلندی‌های جولان سوریه به شکست انجامید چون رژیم صهیونیستی با بازگرداندن زمین‌های همجوار دریاچه طبریه (که در میان سرزمین‌های اشغالی و بلندی‌های جولان سوریه واقع است و بزرگ‌ترین منبع طبیعی آب شیرین این منطقه محسوب می‌شود) مخالفت کرد.
 
اهمیت راهبردی جولان
دمشق پایتخت سوریه قریب به پنجاه کیلومتر از بلندی‌های جولان فاصله دارد و توپخانه سوریه بین سال‌های 1948 تا 1967 از آنجا شمال سرزمین‌های اشغالی را هدف می‌گرفت.
 
منطقه جبل الشیخ در جولان اشغالی و در نزدیکی خط ترک مخاصمه که ارتفاع آن به 2800 متر می‌رسد به رژیم صهیونیستی موقعیتی عالی در نظارت بر تحرکات سوریه می‌دهد، صهیونیست‌ها از این بلندی‌ها می‌توانند به دقت فعالیت‌های مهم سوری‌ها را جنوب کشورشان زیر نظر بگیرند و ماهیت جغرافیایی آن هم مانعی طبیعی در برابر هر گونه تحرک نظامی سوریه است.
 
منطقه جولان منبع مهم آبی هم شمرده می‌شود چون باران‌های ارتفاعات جولان رود اردن را که به دریاچه طبریه می‌ریزد تغذیه می‌کنند و آب این منطقه یک سوم نیاز آبی رژیم صهیونیستی را تامین می‌کند.
 
 خاک حاصلخیز جولان نیز ظرفیت مناسبی برای تبدیل شدن به تاکستان و باغ‌های میوه دارد و ارتفاعات این منطقه در زمستان، به تنها پیست اسکی اسرائیل نیز تبدیل شده است.
همین اهمیت راهبردی منطقه اشغالی جولان سوریه، بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر رژیم صهیونیستی را بر آن داشت تابا سوء استفاده از بحران سوریه از سال 2011 تاکنون از جامعه بین المللی بخواهد حاکمیت اسرائیل را بر بلندی‌های جولان به رسمیت شناسد.
 
طلای سیاه در جولان
اهمیت جولان برای اسرائیل دلیل اقتصادی فاش نشده دیگری هم دارد و آن هم عملیات اکتشاف نفت این منطقه است که به ثروت رژیم صهیونیستی از گاز موجود در خاورمیانه افزوده می‌شود و موقعیت آن را به عنوان یک بازیگر مهم در زمینه انرژی منطقه تقویت می‌کند.
 
در نوامبر سال 2015 مجله اکونومیست مقاله‌ای با عنوان «طلای سیاه در زیر جولان» منتشر کرده و در آن از فعالیت‌های اکتشاف نفت در این منطقه توسط شرکت‌های صهیونیستی و آمریکایی منطقه سخن گفت و در حال حاضر اعتقاد بر این است که ذخایر نفت آنجا ممکن است به میلیاردها بشکه نفت برسد.
 
مسئولین این شرکت‌ها گفتند: ما 350  متر لایه نفت در جنوب جولان را کشف کردیم که مقادیر زیادی است زیرا متوسط ضخامت لایه‌های نفت 20 یا 30 متر است که نشان می‌دهد اکتشاف ما ده برابر میانگین جهانی است.
 
الخلیج اونلاین در پایان آورده است: تا کنون برآوردهای مشخصی از میزان نفتی که می‌تواند سالانه توسط شرکت‌های فعال در زمینه اکتشاف استخراج کرد، وجود ندارد؛ اما به طور خلاصه احتمال وجود نفت و وجود یک سوم منابع آب اسرائیل در جولان و اهمیت نظامی آن برای نظارت بر وضعیت سوریه، همچنین تبدیل شدن جولان به منطقه حائلی که جنگ‌های شرق را از عمق اسرائیل دور می‌کند و همچنین استفاده از این منطقه برای حمله به متحدان ایران در جنوب سوریه در صورت وقوع جنگ دوباره با حزب الله که نیروهای خود را بین لبنان و سوریه گسترش داده است، از عوامل اهمیت راهبردی منطقه جولان اشغالی سوریه شمرده می‌شود.