هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
سه شنبه، 13 اسفند 1398
ساعت 21:30
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

 

پنجشنبه 2 فروردين 1397 ساعت 23:41
پنجشنبه 2 فروردين 1397 23:35 ساعت
2018-3-22 23:41:21
شناسه خبر : 285272

« عدم سرمایه گذاری در نوآوری، انتظار برای کشته شدن است، اما مشغول شدن به نوآوری، تلاشی برای کشتن می باشد.» ( سی وانگ – 2013)

نوآوری را می توان شرط ادامه حیات بنگاه های اقتصادی دانست و حذف آن ( با توجه به شتاب حرکت تکنولوژی و سرعت فزاینده تغییرات آن) نتیجه ای جز حذف بنگاه ها از چرخه اقتصادی نخواهد بود.

بررسی صنایع بزرگ (بالای 100 نفر پرسنل)، کوچک و متوسط کشور نشان می دهد که بکارگیری روش ها و سیاست های غلط اقتصادی و صنعتی در کشور منجر به عقب ماندگی شدید عمده این صنایع دربخش های مهندسی و بازرگانی شده است. عمده مشکلات فعلی صنایع کشور را می توان به شرح زیر اعلام نمود:

1- بهره گیری از خط تولید قدیمی و به روز رسانی نشدن آن
2- طراحی و دانش فنی پایین و عدم وجود فرآیند R&D در تولید
3- عدم رعایت استانداردهای مربوطه صنعتی در گرید بین المللی
4- شکل نگرفتن کامل فرآیند بازرگانی شامل زنجیره تامین، بازاریابی (داخلی و بین الملل)، فروش و خدمات پس از فروش
5- عدم ادغام صنایع و مخدوش بودن فرآیند تولید و انتقال دانش
6- انحصار، دولتی بودن و در نتیجه رقابتی نبودن و عدم انگیزه برای ارتقاء
7- عدم ورود صنایع بزرگ خارجی و شرکت های چند ملیتی برای سرمایه گذاری در بخش تولید ایران و عدم انتقال تکنولوژی از خارج از کشور

مسائلی همچون سرمایه گردش ناکافی و سرمایه گذاری ضعیف بانک ها و نهادهای مالی در تولید را می توان بعد از این هفت مورد ذکر کرد، چرا که ضعف