هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
جمعه، 1 شهريور 1398
ساعت 15:10
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‎های اجتماعی دنبال کنید

 

پنجشنبه 30 شهريور 1396 ساعت 08:02 2017-9-21 08:02:13
شناسه خبر : 276801
سخنان حسن روحانی رئیس جمهوری ایران در هفتاد و دومین مجمع عمومی سازمان ملل بدون غافلگیری خاصی به پایان رسید و به این ترتیب فرصت تاریخی که به دنبال نطق های طوفانی دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو جهت بهره برداری جمهوری اسلامی ایران پدید گشته بود با تکرار مکرراتی که در چهار سال گذشته در سازمان ملل خوانده شده بود از دست رفت.
سخنان حسن روحانی رئیس جمهوری ایران در هفتاد و دومین مجمع عمومی سازمان ملل بدون غافلگیری خاصی به پایان رسید و به این ترتیب فرصت تاریخی که به دنبال نطق های طوفانی دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو جهت بهره برداری جمهوری اسلامی ایران پدید گشته بود با تکرار مکرراتی که در چهار سال گذشته در سازمان ملل خوانده شده بود از دست رفت.
گروه سیاسی-رجانیوز: سخنان حسن روحانی رئیس جمهور اسلامی ایران  دیروزدر هفتاد و دومین مجمع عمومی سازمان ملل به پایان رسید. سخنرانی که  با سخنانی کلیشه ای آغاز شد، با محافظه کاری و انفعال ادامه یافت و در نهایت بدون غافلگیری خاصی به پایان رسید و به این ترتیب فرصت تاریخی که به دنبال نطق های طوفانی  دیروز دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو جهت بهره برداری جمهوری اسلامی ایران پدید گشته بود با تکرار مکرراتی که در چهار سال گذشته در سازمان ملل خوانده شده بود از دست رفت.
 
این در حالی بود که دیروز حسام الدین آشنا مشاور رئیس جمهور و از همراهان روحانی در نیویورک بلافاصله پس از نطق ترامپ در سازمان ملل به آن واکنش نشان داده و وعده داد: فردا روز پاسخ رسمی ایران است.  نکاتی چند در مقایسه سخنرانی ترامپ، نتانیاهو و روحانی قابل بررسی وضروری است:
 
 
 
 
 
 
به گزارش رجانیوز،  برخلاف سخنان غیر سازنده، بدون مبنا و قابل پیش بینی حسن روحانی، سخنرانی ترامپ و نتانیاهو در مجمع عمومی سازمان ملل به شدت ایدئولوژیک بود. وجه تمایز دیگر در کلام رئیس دولت با همتایان آمریکایی و صهیونیست اش این بود که ترامپ و نتانیاهو به شکلی ساده، صریح و محاوره گونه به بهترین نحو حضار را به وجد آوردند اما از این سو متن رسمی، خشک و روابط عمومی گونه حسن روحانی که گویی برای کارزار انتخاباتی تنظیم شده بود اول از همه خود او را دچار کسالت کرده بود! روحانی بر خلاف چهره مصمم و پرانرژی ترامپ و نتانیاهو، شاداب نبود؛ گویی حسن روحانی برای تاریخ سازی نیامده بود.
 
 
 
 
ترامپ در حالیکه دوربین تلویزیونی، سر تکان دادن های نتانیاهو به نشانه تایید گفته هایش را نشان می داد از ورژن جدید "محور شرارت" با  حضور ایران و کره شمالی رونمایی کرد. محور شرارتی که بلافاصله ریچارد هاس رئیس شورای روابط خارجی آمریکا هم در توییتی بر آن صحه گذاشت. در واقع اظهارات ترامپ ماحصل چهار سال فرش قرمز پهن کردن دولت به اصطلاح میانه روی روحانی زیر پای غرب بود. روحانی در این راه ارتباط با شرکا و متحدین قدیمی و راهبردی ایران از روسیه و چین گرفته تا کشورهای آمریکای لاتین و همپیمانان منطقه ای را فدا کرده بود؛ دولت تدبیر و اعتدال چهار سال بذر تعامل یکطرفه کاشت و دیروز نفرت و شرارت برداشت کرد.
 
 
 
 
 
 
 
در مواجهه با محور شرارت ترامپ پاسخی که جهان از روحانی دریافت کرد این بود که ادبیات جاهلانه، زشت و کینه توزانه ترامپ در شان سازمان ملل نیست! اما پرسش اینجا است که آیا اینگونه توصیه های اخلاقی بازدارنده ترامپ و دولتش از خصومت ورزی با ایران خواهد بود؟
 
 ترامپ مقابل دیدگان جهان، اساس دموکراسی در ایران  را زیر سوال برد و با وقاحت، نظام ایران را حکومتی دیکتاتوری و منحوس نامید؛ اما روحانی در مقام پاسخ کوشید انتخاب خود در ایران را نشانه دموکراسی جلوه دهد! مسئله ای داخلی که مطرح کردن آن در مجمعی بین المللی هیچ موضوعیتی ندارد و نهایت بی سلیقگی سیاسی است.
 
وقتی ترامپ نظام ایران را نامشروع و سرکوبگر می داند و سعی در شکاف بین مردم با نظام دارد آیا روحانی نباید به رخ او بکشد که در آمریکا هر روز علیه او تجمع برپاست؟ حالا که ترامپ قصد فتنه انگیزی دارد نباید روحانی بحران در شرف وقوع کلگزیت ( جدایی قریب الوقوع ایالت کالیفرنیا از آمریکا) را بر سر ترامپ می کوبید؟ معنای دیپلماسی عمومی چیست؟
 
 
 
 
تاسف بارتر اینکه رئیس جمهور از پاسخ به توهین گستاخانه نخست وزیر رژیم صهیونیستی نیز صرف نظر کرد. نتانیاهو در صحن سازمان ملل در حالی از اتحاد با همه جهان  به ویژه اعراب برای مقابله با ایران سخن سر داد و حتی پنگوئن های قطب جنوب را هم حامی صهیونیست ها دانست که جنبش های تازه به راه افتاده بایکوت اسرائیل نشان از عمق نفرت جهانی از این رژیم دارد؛ حتی چند روز قبل خیابان های سرزمین های اشغالی صحنه آشوب و ناآرامی و اعتراض صهیونیست های ارتدکس بود. روحانی نمی توانست با اشاره به این نکات نتانیاهو را تحقیر کند؟
 
متاسفانه سخنان رئیس جمهور با این مشی محافظه کارانه به جهان ثابت می کند که حتی شدیدترین توهین ها به ملت ایران از سوی دولتمردان ایران پاسخی به دنبال نخواهد داشت.
 
 ازنکات قابل تامل سخنان ترامپ و نتانیاهو اشتراکات موضوعی در سخنرانی آنان بود. هر دوی آنها  به پیشینه و نوستالژی رجوع کردند. ترامپ از سالروز استقلال آمریکا و قانون اساسی آمریکا گفت که چگونه این سند 200 ساله برای امروز هم الهام بخش است و نتانیاهو متوسل به انبیا الهی و تورات و انجیل شد تا از این طریق با جلب مشروعیت ثابت کند نماینده راستین قوم یهود است.وجه مشترک دیگر نطق رئیس جمهور آمریکا و نخست وزیر رژیم صهیونیستی رویکرد نه چندان جدید اما در عین حال هوشمندانه آنها در جدا کردن حساب مردم و نظام ایران از یکدیگر بود، یکی دیگر از محورهایی که رئیس جمهور بدون پاسخ به آن از کنارش به سادگی عبور کرد.
 
نتانیاهو گرچه با ظفرمندی نسبت به سالهای قبل پشت تریبون ایستاد و با قاطعیت حرف زد اما مطلبی که در صحبت های او مستتر بود نشان می داد رژیم صهیونیستی به شدت دچار بحران مشروعیت است. نتانیاهو در این مسیر ناچار شد خدمات تکنولوژیکی اسرائیل را به جهان یادآوری کند و جهان را وامدار و مدیون اسرائیل نشان دهد.
 
 
 
نتانیاهو در بخشی از نطقش، رهبر انقلاب را خطاب قرار داد و گفت: ایران وعده می دهد نور اسراییل رو خاموش کند. من برای آیت الله خامنه ای پیام می دهم که نور اسرائیل هرگز خاموش نمی شود. جمله بندی این پیغام نشان می دهد وعده تاریخی رهبر انقلاب درباره آینده اسرائیل هراسی عمیق در عمق وجودی صهیونیست ها افکنده است که نتانیاهو ناگزیر شد برای خنثی سازی پیش بینی مقام معظم رهبری در سخنانی آخرالزمانی اسرائیل را منجی مردم جهان در آینده معرفی کند! اما وقتی نتانیاهو مجبور می شود به زبان فارسی بگوید « ما دوست شما هستیم » یعنی باور کرده است  که اسرائیل 25 سال آینده رانخواهد دید.
 
از نکات مهم دیگر نطق نخست وزیر رژیم صهیونیستی اذعان وی به نفوذ روزافزون ایران در منطقه بود. نتانیاهو دیروز در مقابل چشم جهان ، ایران را یک امپراطوری بزرگ اسلامی معرفی کرد و گفت از دریای مدیترانه تا لبنان و طرطوس هر کجا را که می بینیم پرده ای ایرانی می بینیم که افکنده شده است؛ اما با نطق امروز روحانی جهان آیا می تواند بپذیرد که حسن روحانی رئیس جمهور چنین کشوری است؟ دلیل اجتناب روحانی از نزدیکی به قدرت نرم ایران چیست؟
 
ویژگی مثبت ترامپ این است که ظاهر و باطن آمریکا را یکسان نمایش می دهد. واقعیت آمریکا دیشب از دهان ترامپ کره شمالی را تهدید به نابودی کامل کرد ( بخوانید محو از روی زمین ) در مقابل این آمریکای حقیقی حسن روحانی با چنین سیاست محافظه کارانه، منفعلانه ( از نگاه اعتدالیون عقلانیت ) و سردرگم آیا سایه تهدید مداوم را بالای سر ایران حفظ نخواهد کرد؟ به خصوص شخصی که مدعی بود سایه جنگ را از ایران دور کرده است! اکنون که با چنین آمریکایی مواجهیم منطقی است رئیس جمهور عنوان کند برنامه موشکی ایران دفاعی و بازدارنده است؟ هنگامی که امیر قطر یک شب قبل از حسن روحانی در سازمان ملل می گوید گویا نظام حاکم بر جنگل بر عرصه بين المللی حاکم است چرا نباید رئیس جمهور صریحا بگوید برنامه موشکی ایران آنهم نه فقط برای بازدارندگی توسعه می یابد؟
 
رئیس جمهور روز گذشته پرسید "تصور کنید خاورمیانه بدون برجام چگونه می شد؟" سوالی که خود عاملی برای تضعیف قدرت منطقه ای کشور و بزرگترین دلیل برای ایران هراسی است که متاسفانه از زبان رییس جمهور بیان شد؛ شبیه سخنان محمد جواد ظریف پس از نهایی شدن برجام که عنوان داشت: این توافق حرکتی به سوی  امن تر شدن جهان است به این معنا که نا امنی جهان از برنامه هسته ای ایران نشات گرفته بود! واقعا منطقه قبل از برجام چه مشکلی داشت که حالا و با کنترل ایران حل شده است؟ به راستی این افسانه سرایی ها وهزینه تراشی ها در مورد برجام به چه منظور است؟  قراردادی که رهبر انقلاب آن را پرابهام و در صورت برطرف نکردن خلاهای آن خسارت محض می نامد و دبیرکل بانک مرکزی دولت تدبیر دستاورد آن را تقریبا هیچ می داند و ایالات متحده آمریکا با وضع تحریم های متعدد از جمله تحریم موسم به سیاه چاله تحریم آن را نقض بلکه منهدم می کند.