افول سرمايه سياسي امريکا در عر

روزنامه واشنگتن پست نوشت: نخست وزير عراق مجبور است در معضل مربوط به قرارداد امنيتي با امريکا، يا ايران را انتخاب کند يا امريکا را. سرمايه سياسي امريکا در عراق در حال افول اما نفوذ ايران در حال افزايش است.

به گزارش رجانیوز، اين روزنامه در مطلبي به قلم "ماري بت شريدان" نوشت: قراردادي که مجوز حضور نيروهاي امريکايي را در عراق فراتر از سال دوهزارو هشت مي دهد نوري مالکي نخست وزير عراق را مجبور مي سازد بين دو قدرت با نفوذ در اين کشور-امريکا و ايران- يکي را انتخاب کند.

مقامات امريکايي ابراز اميدواري کرده اند عراق به سرعت اين قرارداد را که اين ماه در کابينه مطرح شده است، تصويب کند. در اين قرارداد به 150 هزار نيروي امريکايي مجوز قانوني داده مي شود که پس از 31 دسامبر در عراق باقي بمانند. اما رهبران سياسي عراق از تصويب ان خودداري کرده اند. مالکي علناً از اين توافقنامه که توسط گروه مذاکره کننده اش تنظيم شده، حمايت نکرده است.

در حالي که امريکا در حال بررسي مسئله خروج از عراق است، واضح است که سرمايه سياسي امريکا در عراق در حال افول اما نفوذ ايران در حال افزايش است.

قصان العتيه از روشنفکران و تحليلگران برجسته عراقي در "بنياد عراق براي توسعه و دموکراسي" در لندن مي گويد، مالکي در مخمصه افتاده است. او نمي تواند خصومت ايرانيان يا امريکاييان را برانگيزد. ژنرال ري اودييرو فرمانده ارشد امريکا در عراق، ايران را به آنچه که تلاش پنهان و آشکار براي تضعيف توافقنامه، از جمله تلاش براي رشوه دادن به قانون گذاران عراقي، مي نامد، متهم کرده است. اين ادعا عصبانيت مقامات عراقي را برانگيخت اما آنها همچنين مي گويند ايران سعي دارد مانع از امضاي ان قرارداد شود-گرچه به شيوه هاي ظريف تري به غير از اعزام فرستادگاني با کيف هاي پول.

به گفته تحليلگران، يکي از منابع اصلي نفوذ ايران در عراق رابطه ديرينه آن با احزاب شيعه است که پس از سقوط دولت سني صدام به قدرت رسيدند. شيعيان در ايران و عراق اکثريت دارند
ايران به ويژه روابط نزديکي با يکي از شرکاي ائتلاف مالکي، مجلس اعلاي اسلامي عراق دارد که توسط تبعيدي هاي شيعه عراقي در ايران تشکيل شد. شاخه نظامي آن در ايران اموزش ديد و طي جنگ ايران و عراق در دهه 1980، به نفع آن کشور جنگيد. حاميان مجلس اعلاي اسلامي عراق صراحتاً مخالفت هايي با قرار داد امريکا- عراق ابراز داشته اند.

هدف حزب الدعوه مالکي نيز تأسيس يک دولت مذهبي است اما تا حدودي کمتر طرفدار ايران قلمداد مي شود. البته اين حزب کوچکي با فقط 15 کرسي در پارلمان 275 نفري عراق دارد.

يک عضو شيعه سکولار پارلمان عراق که خواست نامش فاش نشود، گفت مالکي مي داند که بدون حمايت مجلس اعلاي اسلامي عراق نمي تواند در قدرت بماند.

مقامات ايراني اتهامات امريکا را در مورد دخالت دولتشان در امور عراق و تجهيز تسليحاتي شبه نظاميان رد کرده اند. آنها دولت بوش را متهم مي کنند به اينکه از تهران به عنوان سپر بلا براي آنچه که سياست هاي شکست خورده امريکا در عراق مي نامند، استفاده مي کند.

به گفته تحليلگران، مالکي با توجه به برگزاري انتخابات استاني عراق در اوايل سال آينده سعي دارد حزبش در موقعيتي قرار گیرد که در جنوب اين کشور در رقابت هاي انتخاباتي شر کت کند.

به گفته عطيه، اگر مالکي بدون حمايت شرکاي شيعه اش توافقنامه امنيتي امريکا و عراق را در پارلمان به پيش ببرد، ايرانيان روزگارش را جهنم خواهند کرد. او هيچ شانسي براي موفقيت در جنوب نخواهد داشت.

محمود احمدي نژاد رئيس جمهور ايران گفته است مردم عراق وظيفه دارند در برابر امريکاييان مقاومت کنند.علي لاريجاني رئيس مجلس ايران درباره تأثيرات ناخوشايند امضاي قرار داد امنيتي (امريکا و عراق) هشدار داده و آيت الله حائري روحاني عالي رتبه که با شيعيان عراقي ارتباط دارد، اين قرارداد را"حرام"، اعلام کرده است.

تحليگران مي گويند، نفع ايران و عراق به عنوان 2 کشور همسايه طبيعتاً حفظ روابط سياسي و اقتصادي است. ايران همچنين اهدافي دارد که براي منافع ملي ان اهميت حياتي دارد: جلوگيري از سربرآوردن يک ديکتاتوري سني ديگر در عراق، محدود کردن توانايي امريکا در استفاده از عراق به عنوان يک سکوی پرتاب براي حمله.

ايران تا قبل از تهاجم تحت امريکا در سال 2003 نفوذ چنداني در عراق نداشت. دولت صدام در واکنش به حمايت از انقلاب اسلامي ايران حزب الدعوه را تحريم و هزاران شيعه را که مظنون به ارتباط با آن بودند، اعدام کرد.
پس از براندازي صدام،‌ ايرانيان روانه مراکز مقدس شيعيان در عراق شدند و عراقي ها به طور ناگهاني به آنتن هاي ماهواره اي دسترسي پيدا کردند که اخباري را درباره کشور همسايه اشان براي آنها پخش مي کند. احزاب شيعه از تبعيد بازگشتند تا خلأ قدرت را که با غيرقانوني شدن حزب بعث صدام ايجاد شده بود، پر کنند و در انتخابات تحت حمايت امريکا پيروز شدند.

درگزارش اخير سرهنگ جوزف فيلتر و برايان فيشرمن در مرکز مبارزه با تروريسم در آکادمي نظامي امريکا در وست پوينت گفته شده بود، شيوه اصلي ايران براي نفوذ در عراق، حفظ روابط قوي با احزاب سياسي دوست در عراق است. اين امکان کاملاً وجود دارد که ظرف 5 سال، ايران نفوذ بيشتري نسبت به امريکا در بغداد داشته باشد.

در اين گزارش از سياستگذاران امريکايي انتقاد شده است که به جاي مقابله با تلاش هاي سياسي وسيع تر تهران، توجهشان را به آموزش شبه نظاميان عراقي و انتقال تسليحات به آنها متمرکز کرده اند. طبق اين گزارش، تمرکز راهبردي بر کمک هاي مرگبار ايران به شبه نظاميان عراقي -به بهاي ناکامي در خنثي کردن راهبرد کلي ان در فرافکني قدرت- ممکن است به شکست بزرگي در سياست امريکا بيانجامد.

به گفته تحليلگران، نفوذ ايران در گروههاي شبه نظامي آن را به بازيگري در امور عراق تبديل کرده است. مثلاً بهار گذشته پس از آنکه ارتش عراق با کمک امريکا عملياتي را در شهر بصره در جنوب به اجرا گذاشتند، ايرانيان براي آتش بس ميانجيگري کردند. در آن زمان، شهر بصره عمدتاً تحت کنترل طرفداران مقتدي صدر روحاني شيعه افراطي بود.

عطيه مي گويد مالکي پس از آن تهاجم، قدرت زيادي پيدا کرد اما بايد توجه داشت آنچه در بصره روي داد فقط کمک امريکا نبود بلکه بدون کمک ايران قابل تحقق نبود. يک عضور پارلمان عراق که با قراداد امريکا و عراق موافق است و خواست نامش فاش نشود، گفت اين تصور که ايران گروههاي مسلح را کنترل مي کند تأثير نگران کننده اي بر سياست داشته است. بسياري از اعضاي پارلمان از اعلام موضعشان در مورد اين توافقنامه بيم دارند و احساس مي کنند ممکن است با انتقام جويي جناح ايران از جمله ترور مواجه شوند.

صرف نظر از ايران دلايل ديگري نيز براي مخالفت با اين قراداد وجود دارد. برخي اعضاي پارلمان به قراردادي که در پشت درهاي بسته تدوين شده مشکوکند. در واشنگتن نيز دموکراتهاي در کنگره شکايت دارند که مسئله براي آنها روشن نيست و با نظر دولت بوش که اين قرارداد به تصويب سنا نياز ندارد، مخالفند.