00/1/31 - 18:13 1970-1-1 03:30:00
شناسه خبر : 346609
اصلاح‌طلبان گرچه سعی می‌کنند فاصله‌گذاری صوری با دولت را دنبال کنند اما در عین حال از دولت روحانی تعریف و تمجید کرده و حتی از کاندیداتوری برخی چهره‌های دولتی مانند ظریف و جهانگیری نیز حمایت می‌کنند.
اصلاح‌طلبان گرچه سعی می‌کنند فاصله‌گذاری صوری با دولت را دنبال کنند اما در عین حال از دولت روحانی تعریف و تمجید کرده و حتی از کاندیداتوری برخی چهره‌های دولتی مانند ظریف و جهانگیری نیز حمایت می‌کنند.
گروه سیاسی - رجانیوز: روز ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ سرنوشت سیاسی ایران به دست مردم رقم خواهد خورد و قوه اجرایی کشور به یکی از رجال سیاسی سپرده خواهد شد.
​در آستانه این واقعه مهم جریان‌های مختلف سیاسی، با پیکربندی جدیدی در حال برنامه‌ریزی برای کنش انتخاباتی هستند. اما امسال جبهه‌بندی چهره‌های دو جریان  اصلی سیاسی کشور تفاوت‌های عمده‌ای با وضعیت هر باره خود دارد. جناح اصلاحات که سال ۹۶ حول ایده برجام توانسته بود دولت را تصاحب کند، حالا چند پاره شده است‌. عدالت محوری، ادعای بهبود وضعیت اقتصادی، احیای برجام و ایده‌های بی‌ربط اینچنینی، نشان از عدم انسجام این جریان سیاسی دارد. 
همچنین انحلال شورای سیاست‌گذاری اصلاحات و بالا گرفتن حواشی در رابطه با کاندیدای احتمالی چند پارگی اصلاحات را تقویت کرده است. از کاندیدای احتمالی اصلاحات می‌توان به محمد جواد ظریف، اسحاق جهانگیری، پزشکیان، محمد رضا عارف، عباس آخوندی و علی لاریجانی اشاره کرد. 
 
معادلات جریان اصولگرایی به نحو دیگری است. حضور آیت‌الله رئیسی در راس قوه قضاییه شرایط را پیچیده کرده است اما تا به امروز کاندیدای احتمالی جریان اصولگرا سعید جلیلی، عزت الله ضرغامی،رستم قاسمی، پرویز فتاح و سعید محمد هستند.
 
مطبوعات دیروز:
 اگر خاتمی بیاید کنار نمی‌کشد!/ نظر واعظی در رابطه با جهانگیری مهم نیست/ دولت روحانی از پس مرغ هم بر نیامد/ انتخابات در گروی مذاکرات/ علی مطهری:شورای نگهبان نسبت به من اشتباه سهوی کرده است!
 
 
آشفتگی حزب کارگزاران از زبان روزنامه اصلاح‌طلب
امروز آفتاب یزد مطلبی با عنوان «چرا حزب کارگزاران متعادل نیست؟» منتشر کرده است. این مطلب نشانه تشدید اختلافات بین دو جریان اصلی اصلاحات یعنی جریان نزدیک به حزب اتحاد ملت و جریان کارگزاران سازندگی در آستانه انتخابات است. در این مطلب ضمن تاکید بر نقش کلاب هوس در مشخص شدن وضعیت افراد آمده: در همین مدت کوتاه بسیاری از تصورات در اذهان در مورد شخصیت‌ها و احزاب تغییر کرده است. جایگاه برخی بهبود و رشد پیدا کرده و بالعکس برخی هم به اصطلاح سوختند و تمام شدند!
 
در ادامه این مطلب آمده: در جریان برگزاری اتاق‌های مختلف طی چند روز گذشته در کلاب هاوس چند گفتگو و یا میزگرد بیش از دیگران به چشم آمده است.بنده دو مورد را در این وجیزه طرح می‌کنم و سپس یک نتیجه‌گیری بیان می‌نمایم.
 
نویسنده در ادامه عنوان کرده: اولی حضور فائزه هاشمی فرزند مرحوم هاشمی و عضو ارشد حزب کارگزاران در یکی از روم‌ها بود.
 
آفتاب یزد در تحلیل صحبت‌های فائزه هاشمی نوشته: گفته‌های فرزند آیت الله،در شبکه‌های فارسی زبان خارج از کشور نیز بازتاب فوق العاده‌ای داشت و به نوعی در بسیاری از موضوعات فائزه سخنانی را گفته بود که حرف دل آن‌ها بود!
 
در ادامه این مطلب آمده: اما درست چند شب قبل تر،غلامحسن کرباسچی شهردار اسبق تهران و دبیرکل حزب کارگزاران نیز به اتفاق مصطفی تاج زاده فعال سیاسی اصلاح‌طلب در یک روم حضور یافت که این حضور همزمان باعث یک حاشیه شد. ماجرا از آنجا شروع شد که کرباسچی توئیت‌های تاج‌زاده را خارج از اصلاح‌طلبی تعریف کرد و نسبت به رای ندادن او در انتخابات 98 منتقد بود و حتی اعتقاد داشت سید محمد خاتمی و دیگر اصلاح‌طلبان حتی بهزاد نبوی با این رویه تاج‌زاده مخالف‌اند، در مقابل نیز تاج‌زاده اظهار کرد که حزب کارگزاران با لیست دادن در انتخابات مجلس شورای اسلامی یازدهم مصوبه اصلاح‌طلبان را نقض کرده است.
 
نویسنده در انتقاد از کارگزاران نوشته شده: فکر می‌کنم اکنون تا حدود بسیاری بحث و مغز اصلی این وجیزه روشن شده است.در حال حاضر ما با حزبی روبرو هستیم که یک سوی آن فائزه هاشمی است که مواضع او با توجه به برخی استانداردها به واقع ساختارشکنانه و تند است و سوی دیگر آن غلامحسین کرباسچی حضور دارد که جزو محافظه کارترین چهره‌های سیاسی کشور است و فی المثل معتقد است اصلاح‌طلبان تحت هر شرایطی ولو حمایت از یک کاندیدای اصولگرا مثل علی لاریجانی باید در انتخابات شرکت کنند.
 
رورنامه آفتاب در رابطه با نگاه کرباسچی عنوان کرده: طبعا چنین دیدگاهی کمترین طرفدار را در میان بدنه اصلی جریان اصلاحات دارد.جدا از بحث جریانی نکته مهم این جاست چنین تفاوت دیدگاهی چگونه در یک حزب جمع می‌شود.
 
در این مطلب افزوده شده: شاید گفته شود اختلاف دیدگاه در میان اعضای احزاب امری مرسوم و عرفی و وجود آن لازم است ولی باید در پاسخ گفت ماجرای فائزه هاشمی و غلامحسین کرباسچی مثل آن است که صادق زیباکلام و حسین الله کرم حزب تاسیس کنند!
 
آفتاب یزد پیرامون آشفتگی جریان اصلاح‌طلب نوشته: البته از نکات جالب دیگر این حزب باید به حضور حسین مرعشی به عنوان سخنگو نیز اشاره کرد. شاید باید اعتراف کرد حد وسط غلامحسین کرباسچی و و فائزه هاشمی،حسین مرعشی قرار دارد که سعی می‌کند حداقل از منظر رسانه‌ای بالانسی ایجاد کند.
 
 سه شرط اصلی قالیباف برای حضور در انتخابات
روزنامه آفتاب یزد مطلبی در انتقاد به محمد باقر قالیباف منتشر کرده است. در این مطلب آمده: قالیباف دو ماه پس از انتخابات ۹۶ در نامه‌ای خطاب به «جوانان انقلابی و دلسوز ایران عزیز»، موضوع «نئو اصولگرایی» را مطرح کرد. وی با برشمردن ناکارآمدی‌ها در حوزه‌های مختلف، به تکرار اظهاراتش در مناظره‌های انتخاباتی و انتقاد از رئیس‌جمهور پرداخت و با نتیجه گرفتن از گفت‌وگوهایش با جوانان، دلیل شکست‌های جریان اصولگرایی را در جلب نظر مردم در انتخابات، نتیجه اشکالات ساختاری، رویکردی و عملکردی در سطوح کلان و خرد دانست 
 
در این نوشته آمده: وی پس‌از انتشار این نامه و به بهانه آن در یک برنامه تلویزیونی حاضر شد و علاوه بر تبیین مبانی مورد نظر خود درباره «نئو اصولگرایی»، به نوعی گلایه‌های خود را از جریان اصولگرا به خصوص در ایام انتخابات مطرح و تلاش کرد تا نقاط ضعف ساز و کارهای انتخاباتی جناح راست را مطرح کند. 
 
نویسنده ادامه داده: در واکنش به مسئله‌ی «نواصولگرایی» بسیاری از تحلیلگران و تئوری پردازان عمدتاً اصولگرا، علاوه بر آن که «نواصولگرایی» را شعاری و نخ نما شده برشمردند، قالیباف را حائز شرایط و جایگاهی که پرچمدارِ نواصولگرایی باشد ندانسته، او را همچنان «مترصد رسیدن به پاستور» به هر شکل ممکن نامیدند. 
 
 
آفتاب یزد در ادامه ادعا کرده: بسیاری از کسانی که تا پیش از اعلام رسمی «نواصولگرایی»، دفاع و حمایت‌هایی نصفه و نیمه از محمدباقرقالیباف به عمل می‌آوردند به این نتیجه رسیدند که او نمی‌تواند نماینده‌ی شایسته‌ای برای جناح اصولگرایی باشد و با در کنار هم قرار دادنِ وی و محسن رضایی به این نتیجه رسیدند که «اصولگرایان» هرگز تخم مرغ‌های خود را در سبد این دو چهره‌ی سابقاً نظامی نخواهند گذاشت به تعبیری ساده تر، اصولگرایان اعتماد چندانی به زوج مثلاً اصولگرای رضایی - قالیباف نخواهند داشت!
 
این روزنامه عنوان کرده: ۱۲ سالِ عجیب و پرتلاطم سپری شد تا محمدباقر قالیباف پس از چالش‌هایی نظیر «املاک موسوم به نجومی» و مسکوت گذاشتنِ پاسخ به ابهاماتی در باره‌ی «معاون» نام آشنای خود «عیسی شریفی» نهایتاً در انتخابات مجلس یازدهم کاندیدا شود و البته چندان هم به مانیفست نئو اصولگرایی خود پایبند نماند و برای آنکه اصولگرایان به پیروزی مطلق برسند با سایر گروه‌های جناح راست از جمله جبهه پایداری ائتلاف کرد و به عنوان سرلیست اصولگرایان در تهران راهی بهارستان شد.
 
آفتاب یزد در ادامه با اشاره به انتقادات میرسلیم به قالیباف عنوان کرده: -میرسلیم-  هفته‌های آغازین مجلس را آتشین و طوفانی شروع کرد تا جایی که دوگانه‌ی «قالیباف - میرسلیم» نوید روزهای پرتنشی می‌دادند و اما به طرزی عجیب و ناگهانی، آتش توپخانه‌ی سیدمصطفی آقامیرسلیم علیه رئیس مجلس یازدهم به خاموشی گرایید و سکوتی ابهام برانگیز اختیار کرد. 
 
در این مطلب عنوان شده: داستان میرسلیم اما داستانی خاتمه یافته نیست چون این آتشِ فعلاً زیرِ خاکستر، ممکن است در خرداد بازهم طوفان به پا کند زیرا کاندیداتوری مجدد قالیباف برای ریاست بر مجلس برای دومین بار می‌تواند بسیاری از توافقات پشت پرده که گفته می‌شود تنها یک سال مهلت داده بودند و در این یک سال، مهلت توسط قالیباف تبدیل به تهدید شده شاید آن مهلتِ یکساله تمدید نشود‌ خاصه توافق پنهان و عهدی که قرار بوده قالیباف هیچ اقدامی برای ریاست جمهوری نکند اما در تمامی این یازده ماه، عیان و نهانِ ماجراهای قالیباف، تلاش برای رئیس جمهور شدن را تداعی می‌کند و نه ادامه‌ی بهارستان نشینی را.
 
همچنین نویسنده مدعی شده: داستان میرسلیم از آن دست داستان‌هایی است که می‌تواند ناگهان مسیر قهرمان قصه را به تباهی منتهی سازد خاصه حالا که «عیسی شریفی» تعیین تکلیف شده یا پرونده‌ی موسوم به املاک نجومی که همچنان لاینحل باقی مانده (!) در کنار میرسلیم، اصلاح‌طلبانِ رانده شده از شورای شهر تهران و شهرداری نیز می‌توانند مزید بر علت تلقی شده 
 
در ادامه این مطلب آمده: جبهه‌ی پایداری حتی اگر تا اینجای ماجرا همراهی کرده باشد قرار نیست این همراهی را تا جایی که منجر به رئیس جمهور شدنِ قالیباف شود ادامه دهد؛ این نحله‌ی پرسر و صدای سیاسی، خودشان نامزد دارند، حرف دارند و لابد دست خط و تعهدنامه‌ای از قالیباف که تحلیلگران و آگاهانِ سیاسی به خوبی می‌دانند قالیباف اگر جبهه‌ی پایداری نبود که ۲۳۰ رای برای رئیس مجلس شدن به دست نمی‌آورد!
 
در این مطلب در رابطه با شروط سه گانه شروط سه گانه، یا همان سه شرط قالیباف برای اینکه نامزد نهایی اصولگرایان باشد: رئیسی نیاید!، رسما اعلام شود پرونده عیسی شریفی به او مرتبط نیست! و در انتخابات هیئت رئیسه مجلس هم کاندیدا شود!
 
نویسنده در سه بخش این شروط را بررسی کرده و نوشته: این شروط نمی‌تواند اصالت باشد یعنی بر قاعده‌ای تنظیم شده که تکذیب شدنی است زیرا؛ آمدن و نیامدن رئیسی در انتخابات ریاست جمهوری می‌تواند تصمیمی در «راس نظام» تلقی شود و این از حد و حدود قالیباف بیرون است.
 
دوم این که گنجاندن شرط نادیده‌انگاری پرونده‌ی عیسی شریفی در این که مرتبط با قالیباف است نیز انحرافی است زیرا چه قالیباف وارد انتخابات ریاست جمهوری بشود چه نشود، «چشم اسفندیار» ماجراهای سیاسی در اردوی اصولگرایان با حضور پایداری چی‌ها همین «عیسی شریفی» است یعنی «پاسنگ» ترازوی متعادل‌سازی محمدباقر قالیباف!
 
سومین مسئله از همه بغرنج‌تر است؛ کاندیدای هیئت رئیسه شدن، اصلاً نقطه‌ی شیرین اما نفسگیر ماجرا همین هیئت رئیسه‌ی سال دوم است قالیباف قرار بوده به فکر ریاست جمهوری نباشد، به فرض تحقق این مسئله، ریاست متوالی قالیباف بر مجلس یازدهم مورد توافق تمامی جریان‌ها نبوده حالا چاشنیِ عهدشکنی را نیز بیافزاییم، شدنی نیست.
 
در پایان این بخش آمده: نتیجه چیست؟ دو پاسخ به این سوال «نتیجه چیست؟»؛ یکی این که اساساً قالیباف در مقامی و جایگاه و مرتبه‌ای نیست که برای اصولگرایان شرط بگذارد، دیگر این که این سه شرط سرشار از تناقض است یعنی هر شرط، دیگری را نفی می‌کند 
 
در جمع بندی مطلب مطرح شده نویسنده یادآور شده: قاعده‌ی نامزدنظامی چندان بر محسن رضایی و محمدباقر قالیباف صدق نمی‌کند، این دو نامزدهای ادواری و تکراری ریاست جمهوری هستند آن قدر آمده‌اند که مردم هیچ حساسیتی روی آن‌ها ندارند. مجموع آراء قالیباف در دو تلاش برای ریاست جمهوری و یک تلاش برای مجلس به زور به عدد ۱۲ میلیون می‌رسد و این یعنی ۴میلیون رای کمتر از پایگاهی که ابراهیم رئیسی در تقابل با حسن روحانی برای خود دست و پا کرد. این ۴ میلیون اختلاف، هر اصولگرایی را مجاب می‌کند با طناب رئیسی به هر چاهی برود اما با طناب قالیباف نه!
 
حیله‌های جریان رادیکال برای تخریب رقبا
کیهان گزارش خبری تحلیلی با تیتر رقابت در انتخابات با برنامه و کارنامه یا عوام‌فریبی و رقیب‌هراسی؟! منتشر کرده است. در این مطلب آمده: مدعیان اصلاحات مدتی است که موضوعی با عنوان «یک‌دست شدن حاکمیت» را در بوق و کرنا می‌کنند یا آنکه به دوگانه‌سازی‌هایی چون «دولت نظامی، غیرنظامی»، «جنگ و صلح» و یا اتهام‌زنی به چهره‌های مطرح اصولگرا در انتخابات 1400 متوسل شده‌اند. 
 
در این مطلب عنوان شده: اصلاح‌طلبان گرچه سعی می‌کنند فاصله‌گذاری صوری با دولت را دنبال کنند اما در عین حال از دولت روحانی تعریف و تمجید کرده و حتی از کاندیداتوری برخی چهره‌های دولتی مانند ظریف و جهانگیری نیز حمایت می‌کنند.
 
کیهان افزوده: طرح و برجسته‌سازی موضوع «یک‌دست شدن قدرت» و در صدر اخبار قراردادن آن از سوی بازندگان سیاسی، از سال گذشته و به‌ویژه بعد از انتخابات اخیر مجلس (اسفند 98) کلید خورده است. در ادامه آمده: مهدی آیتی فعال سیاسی و تحلیلگر اصلاح‌طلب اردیبهشت سال گذشته گفته بود: «اصولگرایان به‌دنبال حاکمیت تکصدایی هستند». علیرضا علوی تبار، یکی دیگر از چهره‌های اصلاح‌طلب هم در مصاحبه‌ای گفته بود: «قرار است قدرت را در ایران یکدست کنند.»
 
کیهان در ادامه نوشته: یکی دیگر از اقدامات تبلیغی و رسانه‌ای مدعیان اصلاحات طی چند ماه گذشته (به‌ویژه از تابستان 99 تاکنون) طرح و دامن‌زدن به دوگانه «دولت نظامی- غیرنظامی» بوده است. طی این بازه زمانی، هیچ هفته‌ای نبوده که در این خصوص مطلبی یا مصاحبه‌ای منتشر نشود و آنان به تخطئه کاندیداهای اصولگرا که از سابقه نظامی برخوردارند از قالیباف گرفته تا حسین دهقان، محسن رضایی، رستم قاسمی، سعید محمد و... نپردازند. مدعیان اصلاحات از رهگذر این موضوع به طرح مسائلی مانند اینکه «با ورود نظامیان، آزادی می‌رود»، «کودتا می‌شود»، «درگیر جنگ می‌شویم» و.... می‌پردازند تا شاید به خیال خود افکار عمومی را متوجه کاندیدای اصلاح‌طلب بکنند.
 
در ادامه این مطلب آمده: آنها از چند ماه و به‌ویژه بعد از روی کار آمدن بایدن در آمریکا، ضمن تلاش برای باورسازی اینکه «در دولت اصلاح‌طلبان، تحریم‌ها برداشته و مملکت گل و بلبل می‌شود» سایه خیالی جنگ را برجسته کردند تا این‌گونه القا کنند که در صورت پیروزی اصولگرایان در انتخابات 1400، مذاکرات هسته‌ای به بن‌بست می‌خورد و کشور درگیر جنگ می‌شود.
 
 
کیهان ادامه داده: علاوه بر پروژه رقیب‌هراسی اصلاح‌طلبان که بخش مختصری از آن در فوق آمد، اصلاح‌طلبان مانند گذشته به عوام‌فریبی روی آورده و در صددند تا با وعده‌های پوشالی افکار عمومی را به بازی بگیرند.
 
در ادامه مطلب آمده: نکته قابل تأمل آن است که آنان برای فرار از پاسخگویی درباره مشکلات کشور و حمایت تمام‌قد از دولت تدبیر و امید، در عین اینکه می‌خواهند بین خود و روحانی فاصله‌گذاری کنند اما نمی‌توانند از دولت روحانی تعریف و تمجید نکنند چه آنکه ادامه‌دهندگان وضع موجود، برای آینده برنامه و کارنامه‌ای ندارند.
 
در پایان کیهان با اشاره به گفته‌های اصلاح‌طلبان نوشته: سخنگوی حزب کارگزاران در مصاحبه با ویژه‌نامه نوروزی روزنامه اعتماد گفته بود: «آقای روحانی کار خودش را خوب انجام داده است...سیاست‌های آقای دکتر روحانی سیاست‌های درستی بوده و سیاست‌های ما هم در آینده سیاست‌های درستی است». عباس آخوندی، وزیر مسکن دولت روحانی که یکی از گزینه‌های اصلاح‌طلبان برای انتخابات ریاست‌جمهوری است اخیراً گفته است: «اگر دولت روحانی نبود، الان قحطی تمام ایران را گرفته بود» 
 
 
رگ حيات ظريف در پیوند با مذاکرات وین
روزنامه اعتماد در توصیف وضعیت ظریف نوشته: مساله تاكنون از اين قرار است كه ظريف به كرات اعلام كرده قصد كانديداتوري ندارد. هر چند اخيرا برخي اصلاح‌طلبان از اين گفته و مي‌گويند كه مي‌خواهند او را قانع كنند كه در انتخابات رياست‌جمهوري نام‌نويسي كند. 
 
در ادامه این مطلب آمده: علي‌محمد نمازي، عضو شوراي مركزي حزب كارگزاران سازندگي با بيان اينكه جبهه اصلاحات و احزاب اصلاح‌طلب در حال رايزني با افراد شاخص هستند به ايلنا گفته است: «تقريبا مي‌توانم عنوان كنم كه اكثر احزاب اصلاح‌طلب روي آقاي دكتر ظريف اتفاق‌نظر داشته و قصد دارند به ‌رغم اينكه ايشان گفته است در انتخابات ثبت‌نام نمي‌كند، او را تشويق به ثبت‌نام كنند و ظاهرا اكثريت روي ايشان توافق دارند. شخص ديگري هم كه بعد از دكتر ظريف مطرح مي‌شود مهندس جهانگيري است و مي‌توان گفت افراد اول و دوم آقاي ظريف و جهانگيري هستند. البته رايزني‌هايي با مهندس زنگنه، دكتر اردكانيان و جسته و گريخته با دكتر پزشكيان شده  و گفت‌وگوها در حال انجام است.»
 
 
در این مطلب عنوان شده: جتبي شاكري، دبيركل جمعيت جانبازان انقلاب اسلامي درباره كانديداي احتمالي جريان اصلاحات و احتمال حمايت از ظريف گفته است:« اگر او الان در مذاكرات وين بتواند يك امتيازي به دست آورد، مي‌تواند از آن به عنوان برگ برنده در انتخابات استفاده كند درحالي كه اين اقدام سختي است و نمي‌توانند اين اقدام را انجام دهند؛ زيرا بسياري از اين تحريم‌ها مربوط به كنگره امريكاست و مذاكره با اروپا ربطي به امريكا ندارد. اگر تحريم‌ها برداشته شود، شرايط براي محمدجواد ظريف و علي لاريجاني و طيف روحاني بهتر خواهد شد در غير اين صورت صحنه تغيير خواهد كرد؛ معتقدم كه نام‌نويسي كانديداها مشخص خواهد كرد كه ما درباره چه افراي بايد صحبت كنيم.» 
 
در پایان این مطلب آمده: ظريف تصميم‌گيري نهايي خود را به روزهاي پاياني مهلت نام‌نويسي موكول كند، چنانچه نظر او مثبت باشد احتمالا در روزهاي آينده شواهدي از آن به دست خواهد آمد. 
 
 مدل انتخاباتی ۹۶ در دستور کار اصولگرایان
بسیاری از مطبوعات امروز صحبت‌های سخنگوی شورای وحدت اصولگرایان در نشست خبری را پوشش داده‌اند. در این باره جوان نوشته: منوچهر متکی، سخنگوی شورای وحدت روز گذشته در نشست خبری خود که در باشگاه خبرنگاران برگزار شد، گفت:  مطالبه از آیت‌الله رئیسی برای حضور در انتخابات را از سوی اقشار مختلف و در جای جای کشور مشاهده می‌کنیم و بعضاً اخبارش را هم داریم، اما اینکه گروه مشخصی در این مورد به رهبرانقلاب نامه نوشته باشند، بنده اطلاعی ندارم.
 
متکی ادامه داده: در متن نامه آمده کسانی در معرض نامزد شدن قرار دارند که برنامه‌های خود را اعلام کنند و دیگری این بود که حداقل ۱۰ نفر از تیم خود را معرفی کنند. کارگروه بررسی برنامه و تیم را در شورای وحدت تشکیل دادیم و این دو کارگروه سؤالات و چالش‌هایی را که نسبت به نامزد‌ها داشتند، می‌توانند مطرح کنند و بعد از آن اعلام نظر خواهد شد.
 
 
وزیر خارجه اسبق کشورمان همچنین در پاسخ به این سؤال که رقیب اصلی خود را کدام جریان می‌دانید؟ تصریح کرد: یک جریان، جریانی است که در هشت سال گذشته کشور را مدیریت کرده و با وجود اینکه برخی در تلاش هستند بازی را خراب کنند و هم بگویند من نبودم و هم بگویند دولت اختیاری ندارد، اما بنده معتقدم که همه این‌ها از یک جریان هستند، جریان دوم هم جریانی است که در دولت نبوده و صرفاً شاهد و ناظر اعمال آن بوده است و آن هم جریان انقلابی کشور است و رقابت بین این دو جریان شکل گرفته است.
 
متکی درباره تحلیل جریان اصولگرایی و نقد به شورای وحدت گفت: شورای وحدت در مقابل شورای ائتلاف نیست و دو ظرفیتی هستند که می‌توانند تجمیع شوند. ادامه تلاش‌ها برای وحدت و یکی شدن و دوم پرهیز از اختلاف در دو نکته مورد تأکید ماست. با شورای ائتلاف و جبهه پایداری قطعاً در مقوله انتخابات اشتراکات بسیار زیادی داریم که می‌تواند به ما کمک کند هم اردوگاه واحدی را طراحی کنیم و هم به نامزد واحد برسیم.