هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
پنجشنبه، 8 مهر 1400
ساعت 14:16
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

 

شنبه 16 اسفند 1399 ساعت 19:32
يكشنبه 17 اسفند 1399 11:03 ساعت
2021-3-6 19:32:44
شناسه خبر : 345205
دهه ۹۰ درحالی سپری شد که با وجود افزایش تولیدات تلویزیون، به مسائل مربوط به طبقه‌ ضعیف جامعه کمتر توجه شد و کمدی‌های آپارتمانی در دستور کار صدا و سیما قرار گرفت.
در آستانه عید نوروز و ماه مبارک رمضان رجانیوز بررسی می‌کند؛

طنزهای ‌اجتماعی، همچنان در قله محبوبیت/ «نه» بزرگ مردم به کمدی‌های منزوی آپارتمانی دهه ۹۰

دهه ۹۰ درحالی سپری شد که با وجود افزایش تولیدات تلویزیون، به مسائل مربوط به طبقه‌ ضعیف جامعه کمتر توجه شد و کمدی‌های آپارتمانی در دستور کار صدا و سیما قرار گرفت.
گروه فرهنگ-رجانیوز: در دهه ۹۰، مجموعه‌های کمدی تلوزیون به سمت متفاوتی حرکت کرد. کم کم طراوت سریال‌های دهه هشتاد به حاشیه رفت و کمدی‌های آپارتمانی جایگزین کمدی‌های اجتماعی شدند. با وجود این چرخش، هنوز هم آثار گرم دهه هشتاد از پرطرفدارترین مجموعه‌های تلویزیون بحساب می‌آید.
 
به عنوان‌نمونه ماه رمضان سال گذشته، سریال متهم گریخت در لیست پخش شبکه آی فیلم قرار گرفت و همزمان با آن مجموعه سرباز از شبکه سوم سیما پخش شد. براساس آمار تلویبیون، قسمت‌های مجموعه متهم گریختن، حدودا دو برابر بیشتر از مجموعه تلوزیونی سرباز دیده شدند. 
 
به گزارش رجانیوز، یکی از دلایلی که هنوز هم مخاطبین تلویزیون به سریال‌هایی مانند خانه به دوش یا متهم گریخت علاقه مند هستند، پیرنگ‌ها مشترکی است که در این مجموعه‌ها وجود دارد.
 
 پیرنگ‌هایی که نشان می‌دهد ذائقه مردم ایران به نوع خاصی از درام ‌تمایل دارد؛ داستان خانواده‌هایی که با مشکلات زندگی بخصوص مسائل مالی دست و پنجه نرم می‌کنند و در بطن این مسئله، کمدی خلق می‌شود.
 
 
داستان سریال‌های مذکور و مجموعه‌های موفق مانند پایتخت، نون خ، دودکش و سه در چهار، روایت گرمی از مشکلات خانواده‌های ایرانی در زندگی روزمره است. داستان‌هایی که با طرح مسائل مردم معمولی، امکان همزاد پنداری مخاطبین را بالا می‌برند.
 
همچنین امورات مذهبی جزء لاینفک زندگی اجتماعی مردم ایران است، لیکن کم رنگ شدن نشانه‌های دینی در کمدی‌های دهه ۹۰ تلویزیون هم محسوس است؛ در بسیاری تولیدات  دهه ۸۰ سیما مانند خانه به دوش، متهم گریخت و بزنگاه نشانه‌های مذهبی قوت زیادی داشتند. همچنین تلاش کاراکترها برای به دست آوردن روزی حلال، به بافت اصیل سریال‌های مذکور کمک کرده بود.
 
 
همزمان با رشد آمار تولید سریال‌های کمدی تلوزیون در دهه نود، موقعیت‌های مذهبی در سریال‌های صدا و سیما به استثنای فصل اول تا پنجم سریال پایتخت کم رنگ شد. 
 
 
دهه ۹۰ درحالی سپری شد که با وجود افزایش تولیدات تلوزیون، به مسائل مربوط به طبقه‌ ضعیف جامعه کمتر توجه شد و کمدی‌های آپارتمانی در دستور کار صدا و سیما قرار گرفت. شعمدونی، در حاشیه، ساختمان پزشکان، پژمان، لیسانسه‌ها و مسافران از آثار شاخصی است که در دهه نود با ویژگی‌های مذکور ساخته شد. 
 
این آثار هرچند در دوران خود به لحاظ جذب مخاطب موفقیت‌هایی به دست آورد اما رویه جدیدی از  سریال‌سازی را پی گرفتند؛ رویه‌ای که زندگی طبقه مرفه جامعه به تصویر کشیده می‌شد و موقعیت‌های طنز در بستر آپارتمان‌ها شکل‌ می‌گرفت. در گذار از سریال‌های خانوادگی دهه هشتاد، طنز این دهه روایتی از انزوا و گوشه‌گیری در چهارچوب دیوارهای آپارتمان هم بود.
 
با وجود تعدد این نوع سریال‌ها، موفق‌ترین مجموعه دهه نود پایتخت بود. سریالی که به کمدی دهه هشتاد پایبند بود و در بافتی اصیل و سنتی، موقعیت‌های طنز خود را رقم‌ می زد.
 
 
 پایتخت در شش فصل خود، به صورت میانگین حدود ۷۰ درصد مخاطب داشته که بالای ۸۰ درصد این مخاطبین، در حد زیادی از این مجموعه رضایت داشته‌اند.
 
لازم است مدیران سیما در رویه بوجود آمده تجدید نظر کنند، بخصوص با توجه به اینکه خانواده‌های ضعیف و اقشاری که با مسائل معیشتی دست و پنجه نرم می‌کنند، بخش قابل توجهی از جامعه را تشکیل داده‌اند و در بیشتر سریال‌های دهه نود تلویزیون این بخش جامعه نادیده گرفته شد.


دیدگاه کاربران

بله ..درست میفرمایید
تا قبل از سال 84 کمدیهای پخش شده انفدر محبوب بودند که کسی وقت و حوصله تماشای ماهواره نداشت
اما متاسفانه از اواسط دهه 80 با رفتاری که صدا و سیما با مهران مدیری و رضا عطاران کرد باعث فرار انها و قهرشان با تلویزیون شد

بهترین سریال های تلوزیون همین قدیمی ها بوددددددددددد