99/11/4 - 17:29 1970-1-1 03:30:00
شناسه خبر : 343670
‌بازرگان و هم‌قطارانش در طول نُه ماهی که بر سر کار بودند، فقط در یک مورد خساراتی به بار آوردند که تا چند سال دامنگیر کشور بود.
‌بازرگان و هم‌قطارانش در طول نُه ماهی که بر سر کار بودند، فقط در یک مورد خساراتی به بار آوردند که تا چند سال دامنگیر کشور بود.
رجانیوز-علی عوض‌خواه: سی‌ام دی ماهی که گذشت، بیست و ششمین سالروز فوت مرحوم بازرگان بود. انتخاب او به‌عنوان رئیس دولت موقت انقلاب، اشتباهی بود که شورای انقلاب، بنا به گفته اعضایش، از روی بی‌ تجربگی گرفتارش شد.
‌بازرگان و هم‌قطارانش در طول نُه ماهی که بر سر کار بودند، فقط در یک مورد خساراتی به بار آوردند که تا چند سال دامنگیر کشور بود.
قصه کردستان پر غصه است. تلخ و پر است از  جنایت‌هایی که دموکرات، کومله و دیگر سازمان‌های چپ‌گرا مرتکب شدند.
‌ماجرای کردستان درست از شب پیروزی انقلاب اسلامی آغاز شد، به بحران بدل شد و تا شهریور ماه ۶۴ ادامه پیدا کرد. هفت سال طول کشید تا چالشی که می‌شد ظرف چند ماه حل و فصلش کرد، به‌عنوان یک بحران و حتی جنگ به اتمام برسد. چرا هفت سال زمان برد
حوادث کردستان را باید در دو مقطع روی کار بودن بازرگان و پسااستعفای او و دولت موقت تحلیل کرد.
‌پس از پیروزی انقلاب اسلامی سپهبد قرنی با حکمی از سوی حضرت امام به‌عنوان رئیس ستاد ارتش منصوب شد.
همزمان با استقرار قرنی در ستاد کل ارتش، بحران کردستان هم آغاز شد و در سنندج به اوج رسید. حفظ سنندج آنقدر مهم بود که قرنی با قدرت تمام به مقابله با مسلحین پرداخت.
‌قرنی در برخورد با معارضین خوب پیش رفته بود. از سقوط سنندج به‌عنوان منطقه استراتژیک در غرب کشور جلوگیری کرده بود و می‌توانست پیش از آنکه بحران کردستان به دهه شصت کشیده شود، کار ضد انقلاب را یکسره کند. چرا نشد؟
‌تفکر دولت موقت این بود که می‌شود بدون درگیری و با مذاکره و مسامحه، به بحران خاتمه داد و بازرگان نتیجه گرفت که برای پیشبرد مذاکرات، باید قرنی کنار گذاشته شود. در نتیجه گفتمان سازش و کنار آمدن با معارضین، جای گفتمان مقابله سخت با تجزیه طلبان را گرفت و نظام را در موضع انفعال قرار داد و مناطق غرب کشور، از جمله سنندج، یکی پس از دیگری به اشغال ضدانقلاب در آمد.
‌این وضع ادامه داشت تا اینکه در آبانماه ۵۸، دولت موقت استعفا داد. و بدیهی بود که گفتمان مسامحه با گروهک‌ها(با توجه به اینکه مذاکرات هیئت حسن‌نیت نیز به بن‌بست رسیده بود)، جای خود‌ را به مقابله و برخورد سخت با این گروهک‌ها بدهد.
‌بهمن‌ماه سال ۵۸، سه ماه پس از استعفای بازرگان، با تدابیر شهید بروجردی در منطقه و البته با کمک صیاد، با عملیات آزادسازی کامیاران، دوران گشایش‌ها در غرب کشور شروع شد و تا سال ۶۴(پاکسازی کامل منطقه) ادامه پیدا کرد.
کار ناتمامی که قرنی آغازگرش بود و بازرگان مانع به ثمر نشستن‌اش، بروجردی با کمک صیاد، تمامش کرد.