ترکیه بیشتر به عملیات‌های آمریکا چشم دوخته و از شدت عملیاتش در سوریه کاسته است

به نظر می‌آید که ترکیه در این‌جا بیشتر به عملیات‌های آمریکایی چشم دوخته است تا این‌که خودش بخواهد مستقیماً ابتکار عملی را داشته باشد و ترکیه هم با توجه به بحران امنیتی که در داخل پیدا کرده است آرام آرام به صورت اعلام شده یا نشده از شدت تحرکاتش در بحران سوریه کاسته است و به نظر می‌آید که روند تحولات سوریه به این سمت نرود که ترکیه نقش فعال‌تری را بخواهد در پیش بگیرد.

گروه بین‌الملل-رجانیوز: آزادسازی تدمر توسط ارتش سوریه از جمله موفقیت‌های بسیار مهمی به شمار می‌آید که در روزهای اخیر توجه افکار عمومی و اکثر رسانه‌ها را در دنیا برانگیخته است و کارشناسان نظرات متخلفی در این باره ارائه کرده‌اند. در همین راستا رجانیوز مصاحبه کوتاهی با دکتر سعدالله زارعی تحلیل‌گر مسائل منطقه انجام داده است که متن کامل آن در ادامه می‌آید

آزادسازی تدمر که با خروج نیروهای روسی از سوریه همراه شده است را چگونه ارزیابی می کنید؟

ورود عملیاتی نیروی هوایی روسیه به بحران سوریه در پی درخواست مشترک ایران و سوریه انجام شد و مدت زمان توافق شده برای این عملیات یک دوره سه تا پنج ماهه بود که روسیه شش ماه عملیات نظامی پرشدت را علیه مراکز عمده تروریست ها انجام داد و بعد هم بخشی از نیروی نظامی و نه هوایی خودش را از سوریه خارج کرد و تقریباً نیمی از نیروهای نظامی که در بخش هوایی فعالیت می‌کردند از سوریه خارج شدند.

همچنین این نکته در باره خروج نیروهای روسیه وجود داشت که آن‌ها با صراحت اعلام کردند که اگر ضرورت پیش بیاید مجدداً فعالیت‌های هوایی را با همان حجم گذشته انجام می‌دهند؛

البته در این فرآیند غربی‌ها تلاش کردند که این مسئله را به توافق بین آمریکا و روسیه نسبت بدهند و اینطور وانمود بشود که گویا روس‌ها توافق خودشان را نظام سوریه بهم زدند و روس‌ها در یک فرآیند سیاسی در چارچوب مذاکرات وین به مسائل سوریه خواهد پرداخت . البته این مسئله واقعیت نداشت و فرآیند سیاسی که همزمان با فرآیند نظامی در بحران سوریه دنبال می‌شد به طور مشترک توسط ایران، سوریه، روسیه، آمریکا، ترکیه و عربستان دنبال می‌شد. یعنی این فرآیند جایگزین نشد بلکه فرآیندی بود که وجود داشت و اتفاقاً این فرآیند الان هم خیلی فعال نیست و به حالت نسبتاً راکدی درآمده است.

با توجه به موقعیت جغرافیایی تدمر اولاً آزادسازیی این شهر به لحاظ نظامی چه پیامدهایی را برای تروریست های مسلح به دنبال خواهد داشت؟ ثانیا اولویت نظامی ارتش سوریه در آینده به چه ترتیت خواهد بود؟

تدمر یک منطقه باستانی است که در شمال شرق استان حمص، در نزدیکی‌های دیرالزور و در فاصله‌ای‌ حدود شصت تا هفتاد کیلومتر بین تدمر و مرکز استان دیرالزور واقع شده است. این منطقه سال گذشته در حدود خرداد ماه به تصرف نیروهای داعش درآمد و طی روزها گذشته ارتش سوریه این منطقه را مجدداً بازپس گرفت.

این نکته حائز اهمیت است که منطقه تدمر عمدتاً یک منطقه باستانی در سوریه است. یعنی از این جهت که این جا یک منطقه تاریخی باستانی هویتی است برای سوریه بنابراین آزادسازی آن از دست تروریست‌ها دارای اهمیت است وگرنه از لحاظ نظامی و استراتژیکی تدمر یک منطقه معمولی و فاقد ارتفاعات طبیعی است. بنابراین تاثیری که بر تروریست‌ها برجای می‌گذارد تاثیر روانی است زیرا یک نوع عقب‌نشینی از سوی آن‌ها تلقی می‌شود که این موضوع می‌تواند در ادامه عقب‌نشینی‌هایی که از غرب استان حلب و همینطور در شمال استان قنیطره داشتند یک ضربه روحی روانی به تروریست‌ها به حساب بیاید.

ارتش سوریه مصمم است که عملیات آزادسازی را ادامه بدهد حالا این‌که در آینده نزدیک منطقه عملیاتی ارتش سوریه کجا خواهد بود چیزی است که من از آن اطلاع دقیقی ندارم. می‌تواند همزمان ارتش چندفلش عملیاتی را در چند منطقه باز کند. کما‌ این‌که در گذشته هم ما شاهد بودیم همزمان فلش عملیاتی ارتش در غرب استان حلب و شمال استان قنیطره و منطقه درعا یعنی شیخ مسکین انجام شد.

ترکیه همچنان اصرار بر کنارگیری بشار اسد از قدرت را دارد و نشان داده که حاضر است در این راه حتی هزنیه های بسیاری را تحمل کند به نظر شما با توجه به شکست های دومینووار تروریست ها و تقویت قدرت اکراد سوریه عکس العمل احتمالی ترکیه به چه ترتیب خواهد بود؟

ببنید ترکیه برخلاف ظاهر قضیه که نشان می‌دهد بسیار مصمم و عملیاتی و با ابتکار عمل صحنه تحولات سوریه را دنبال می‌کند در عمل بسیار محافظه کارانه عمل می‌کند و شما شاهد هستید که ترکیه علی رغم شعارهای پی‌درپی‌ای که داده عملاً وارد درگیری در سوریه نشده است.

روند آشتی ملی در سوریه پس از آزادسازی تدمر به چه سمت سویی خواهد رفت؟

بحث روند سیاسی و همینطور مقوله آشتی ملی یک مقوله ای است که به صورت بخشی قابل ملاحظه است. یعنی این آشتی ملی که عمدتاً از آن صحبت می‌شود در صحنه عمل خیلی آثار مشخصی از آن بروز نکرده است. آشتی ملی تنها بین گروه‌هایی قابل تصور است که موجودیت دولت سوریه را بپذیرند، اسلحه را در معادله سیاسی کنار بگذارند و به روند گفت و گو با دولت بپردازند.

در حال حاضر گروه‌های اصلی تروریستی که بخش‌های قابل توجهی از سوریه را در اختیار دارند یعنی جبهه‌النصره و داعش خارج از دایره گفت‌و‌گوها و آشتی ملی هستند به همین‌جهت به نظر می‌آید که آشتی ملی در سوریه بیش‌تر یک ویترین است برای این‌که دولت و بعضی از گروه‌های سیاسی علاقه خودشان را به راه‌حل سیاسی به نوعی نشان بدهند و این‌که این گرایشات سیاسی در نهایت بتواند سرنوشت بحران را تعیین بکند تردید‌های جدی وجود دارد.

همزمانی آزاد سازی تدمر با انفجارهای تروریستی در اروپا آیا منجر به تغییر مواضع این کشورها نسبت به باقی ماندن بشار اسد در قدرت به عنوان تنها راه حل پایان درگیری ها و حفظ ثبات در سوریه خواهد شد؟

در این جا باید یک نکته‌ای مقدمتاً عرض کنم که داعشی‌ها و جبهه‌النصره به موازات این که در صحنه عملیات سوریه با شکست‌هایی مواجه شدند و در دورن خودشان هم بحرانی پیش آمده است. گروه‌های وابسته به آن‌ها عمدتاً مقاومت در برابر ارتش را کنار می‌گذارند و درواقع جبهه داخلی داعش و جبهه النصره تضعیف شده است؛ به همین جهت این گروه‌ها سعی می‌کنند که از طریق عملیات‌های محدود برون‌مرزی که با سروصدای بسیاری همراه است ضعف عملیاتی خودشان را بپوشانند و وانمود کنند که کماکان از قدرت کافی برخوردار هستند.

اما این‌که تاثیر این‌ها در داخل سوریه چه باشد به نظر می‌آید که غربی‌ها در یک فرآیند سیاسی دنبال این هستند که بشار اسد به مرور قدرت را واگذار کند و این مسئله‌ای هست که مخصوصاً صهیونیست‌ها و آمریکایی‌ها روی آن تاکید می‌کنند. من بعید می‌دانم که انفجارهای بروکسل و برخی دیگر از نقاط اروپا تاثیر عمده‌ای بر رویکرد سیاسی اتحادیه اروپا در خصوص بحران سوریه داشته باشد.