برجامِ بد فرجام و تحريم هايي که ترک نخواهند خورد/ جليلي راست مي گويد يا ظريف؟

 

پس از آن که استراتژي تبليغات پرحجم در اين مرحله نيز شکست خورد، ظريف در پاسخ به همه انتقادات وارد بر متن توافق، آن را يک چرک نويس غير الزام آور دانست و همه تعهدات را منوط به ايجاد توافق نهايي خواند.

 

فارغ از علت اين ميزان فرار از بررسي متن در مراحل قبلي، اکنون ديگر زمان بررسي متن فرا رسيده است و نمي توان با مارش پيروزي، ادعاي بردبرد نمود. اين ميزان فرار کردن دولت  از بررسي متن توافقي که خود آن را تهيه نموده و ادعاي  آن را دارد که تصويب آن پيروزي بزرگي براي دولت است و تمامي برنامه ريزي اقتصادي و حتي سياسي خود نظير کسب کرسي هاي مجلس را از طريق آن ميسر مي داند جاي سوال دارد.

 

مشخص نيست که رييس جمهور چرا اعلام مي کند که در آينده درباره برجام صحبت خواهد کرد در حالي که اکنون زمان بررسي آن است حتي اگر آن پيروزي ادعايي وي نيز صحت داشته باشد اکنون بايد آن را بيان کرد مگر آن که هيچ دليل منطقي و مستدلي براي آن وجود نداشته باشد و ارجاع به صحبت در آينده راه فرار ديگري براي نپرداختن به متن باشد. پيروزي ديپلماتيک، پيروزي در کسب امتيازها دريک توافق دوطرفه است. پس بايد بر اساس متن توافق به بررسي امتيازها بپردازيم و وقت آن اکنون است مگر آن که پيروزي را همان مذاکره و همان دست دادن ها و عکس گرفتن ها و قدم زدن ها بدانيم.

 

غيراز کلکسيون برچسب هاي اهدايي رييس جمهور به منتقدين، جريان رسانه اي حامي دولت نيز طي اين دوسال به هر نقد کارشناسي و فني بر توافق هسته اي، برچسب نگاه جناحي و حزبي زده بود اما در يک چرخش 180 درجه اي، هفته گذشته صفحه اول اين رسانه ها مملو از تيترهاي درشت تقابل جليلي و ظريف به عنوان دو طيف سياسي مقابل بود و همان چيزي را که به جريان نقد کارشناسي و فني نسبت داده بودندرا خود مرتکب شدند. اين حملات پرحجم عليه دکتر جليلي در حالي بود که وي مانند ديگر مهمانان با دعوت نمايندگان مجلس در کميسيون برجام صورت گرفته بود تا س از 2سال سکوت ممتد، اکنون به ارزيابي کارشناسانه و فني متن بپردازد.

 

2سالي که به گفته خود وي بدليل جلوگيري از اين تهمت بود که نقد مذاکرات نماشي از مسايل شخصي و ادامه فضاي رقابتي انتخابات بوده است. اما اکنون جليلي چه گفته است که جناح حامي دولت را اين گونه برآشفته است و دوقطبي جليلي- ظريف درباره موضوع تحريم ها محور عمليات رسانه  هاي زنجيره اي شده است؟

 

جليلي به عنوان دبير سابق شوراي عالي امنيت ملي و نماينده رهبري در شورا و مسوول سابق پرونده هسته اي ايران چرا به اين ميزان باعث هراس حاميان دولت است؟ چرا تا اين حد به عملکرد او در اين پرونده حمله مي شود؟ مگر همين جريان به غلط ادعا نمي کنند که تمامي مراحل مذاکرات هسته اي طبق نظر رهبر انقلاب صورت مي گيرد. پس چرا به عملکرد جليلي حمله مي شود؟

 

از اين سوالات که بگذريم بايد بپرسيم آيا ادعاي ظريف مبني بر لغو تمامي تحريم ها صحيح است يا گفته جليلي درباره فقط تعليق برخي تحريم ها؟ در اين فضاي غبار آلود فتنه گون، که تشخيص حقيقت دشوار شده است اساسي ترين سوال مردم، بررسي ادعاي طرفين پيرامون ماندن يا برداشته شدن تحريم ها است. پاسخ اين سوال و رفع اين غبار فقط بر اساس مراجعه به متن توافق قابل بررسي و تشريح است و ارجاع به هر گفته، نوشتار، ادعا و هر امر ديگري معقول و پذيرفته نيست. موارد زير که همگي مستند به همان متن توافق است مصاديقي از نقض ادعاي ظريف و تاييد سخنان جليلي مي باشد که با مراجعه به متن توافق به سادگي قابل بررسي است:

 

 ضميمه 5 برجام مي گويد قوانين تحريمي اروپا فقط تعليق شده و برخي حتي تا 8 سال ديگر تعليق هم نمي شود.

 

 طبق برجام،تحريم دانشگاه شريف، بهشتي و مالک اشتر تا 8 سال ديگر باقي بوده و پس از آن تنها تعليق خواهد شد.

 

 طبق برجام، بانک سپه، ملي، صادرات، انصار و مهر تا 8سال ديگر باقي بوده و پس از آن تنها تعليق خواهد شد.

 

 اروپا قانون تحريم سوييفت را تا 8 سال ديگر تعليق هم نخواهد کرد.

 

 تحريم سويفت پس از 8 سال هم تعليق نخواهد شد.

 

 طبق برجام، رياست جمهوري، سازمان فضايي، سپاه، وزارت دفاع و پدافند غيرعامل تا 8 سال ديگر باقي بوده و پس از آن تنها تعليق خواهد شد.

 

 ساختار تحريم اروپا باقي مانده و تنها برخي تعليق ميشود. در مواردي بعد از 8 سال قوانين تعليق هم نميشود.

 

 تحريم امريکا حتي تعليق هم نشده و تنها بصورت موقت، متوقف خواهد شد.

 

 تحريم هاي اوليه، ايالتي و غيرهسته اي باقي مي ماند.

 

 امريکا فقط متعهد به توقف موقت فرمان اجرايي رييس جمهور آنهم در صورتي که ثانويه و اقتصادي باشد شده است.

 

 مطابق برجام، امريکا در قبال قانوني که بانک مرکزي را تحريم کرده بود تعهدي نداده است.

 

 تحريم تراکنش و انتقالات دلاري کماکان براي اتباع و بانک ها باقي ميماند. در اين باره امرىکا تعهدي نداده است.

 

 تحريم تراکنش نفتي مشمول لغو تحريم امريکا نخواهد شد.

 

 مطابق برجام تحريمهاي اوليه هيچگاه لغو يا تعليق نخواهد شد. يعني شرکتهاي امريکايي تجارت کننده با ايران هميشه مشمول تحريم هستند.

 

 دامنه تحريم هاي ثانويه بسيار محدود است، اگر شرکتي در امارات حداقل 50درصد سهامش در اختيار يک آمريکايي باشد باز هم تحريم هايش لغو نمي شود و تحريم اوليه محسوب مي شود!

 بر اساس قطعنامه2231 تحريمهاي موشکي، تسليحاتي و اشاعه اي باقي مي ماند.

 

 قطعنامه2231 قطعانمه ميگويد، قطعنامه هاي قبل ملغي است اما در صورت اعتراض اعضا، تا 30 روز بايد يک قطعنامه تصويب شود که آيا لغو تحريم ها ادامه دار باشد يا نه؟ 

 در ژنو گفته شد تمام تحريم ها برداشته مي شود، در لوزان، لغو تحريم هاي کمتري توافق شد اما در وين، تحريم هاي مالي و اقتصادي هم با يک اعتراض بازميگردد.

 

 دو ستانده يکي تحريم و دومي بحث قطعنامه هاي شوراي امنيت و خروج از بند41 بود، اما اکنون حداقل تا 10 سال در دستور کار شوراي امنيت هستيم.

 در 10 بخش از قطعنامه2231 تصريح شده است که ايران ذيل بند 41 فصل 7 باقي مي ماند.

 

 براي خروج از بند41 بايد به همان بند استناد شود اما 8 مورد ناظر به الزامات ايران است، از جمله محدوديت هاي موشکي.

 

 مطابق قطعنامه2231 پس از ده سال پرونده ايران close نميشود بلکه conclude مي شود. پس راه براي بهانه گيري پس از ده سال هم باز است.

 

 قطعنامه مي گويد بايد با درخواست هاي آژانس را به طور کامل همکاري کنيد. اين يعني به انتظارات نا بجاي آژانس هم بايد عملياتي شود.

 

 خانم شرمن پس از توافق گفت 5 عضو شورا خواستار تمديد 5ساله قطعنامه خواهند شد. اين يعني محدوديت ها 15 ساله است.

 

 مطابق بند27 قطعنامه تکاليف برجام فقط مخصوص ايران است، يعني ايران پذيرفته استثناء باشد و حقوق کمتر و تکاليف بيشتري را بپذيرد.

 

 مطابق برجام، دولت آمريکا پس از 8سال صرفا تعليق تحريمها در کنگره را پيگيري خواهد کرد.

 در بند 17.4 از ضميمه پنجم برجام بيان شده است که آمريکا دستورات اجرايي شماره 13574، 13590، 13622، 13645 و بندهاي 5 تا 7 و 15 دستور اجرايي شماره 13628 را در روز اجرا لغو خواهد کرد و اين يعني تنها 5 مورد از 17 تحريم دستورات رييس جمهور آمريکا تعليق مي شود.

 

 تنها يک زير بخش از بندهاي تحريمي قانون جامع تحريم ايران با نام CISADA که دربردارنده تحريم هاي اصلي در حوزه صنعت نفت است در توافق جامع برداشته ميشود.

اين موارد تنها بخشي از موارد فراوان نقض حقوق ايران و ادعاهاي دولتي ها در توافق وين است.

 

عجيب آن که ظريف در کميسيون برجام به صراحت اعلام مي کند که پس از 8سال رييس جمهور آمريکا موظف است لايحه تعليق تحريم ها را جهت تصويب به کنگره ارائه کند يعني پس ازآن ايران در اين 8سال تمام تعهدات خود را انجام داد بايستي اميدوار باشد که رييس جمهور دو دور بعد آمريکا فردي باشد که حاضر به ارائه لايحه تعليق تحريم ها به کنگره باشد که با توجه به روال قدرت در آمريکا، رييس جمهور دور بعدي و بعدي آن در دستان جمهوري خواهان خواهد بود يعني همان حزبي که اين روزها مدام بر لزوم جنگ نظامي عليه ايران سخنراني مي کنند.

 

ضمن اين که پس از اين اميدواري به رييس جمهور آمريکا بايستي براي معيشت خودمان به کنگره اميدوار باشيم که آن لايحه را تصويب کند. ادعاي عجيب ديگر ظريف مبني بر وضعيت اسفبار بورس و از بين رفتن سرمايه ميليونها نفر همان ادعاي تکراري و ساده انگارانه است که وضعيت بورس بدليل عملکرد 8سال گذشته است. يا اين دو سال سخت اقتصادي براي مردم، آنقدر براي دولتمردان دولت يازدهم خوش بوده است که گذر زمان را احساس نکرده اند يا آنقدر صادق هستند که چون هنوز اقدامي جدي در دولت رخ نداده است اين 2سال را به حساب نمي آورند. معلوم نيست اين دولت تا کي تصميم دارد ناکارآمدي و بي اقدامي خود را ناشي از دولت قبل بداند. در حالي که بورس آيينه تمام نماي برداشت ذهني توده مردم از وضعيت اقتصادي کنوني و اميد به بازگشايي آن در آينده است. ظريف در پاسخ به سوالات اعضاي کميسيون با فريادهايش سعي در اقناع نمايندگان داشت تا جايي که اين فريادها را در گفتگو بعد از جلسه با خبرنگاران انکار کرد.

 

سوگوارانه اين که تا پيش از ورود مقام معظم رهبري به اعلام موضع نسبت به توافق، اکثريت خواص و مسوولين در سکوت بودند و فقط تعداد اندکي از خواص و رسانه هاي انقلابي به اظهار نظرهاي مستدل پرداختند که با تذکر، توقيف يا نسبت هاي ناروا مواجه شدند. اما رهبر حکيم انقلاب، به عنوان فصل الخطاب اساس مذاکره بدون رفع تحريم را زير سوال بردند و در صورتي که تحريم ها لغو نشودتوافق و معامله هسته اي را باطل بر شمردند و فرمودند:

 

من نميدانم معناي «چهارچوب تحريمها حفظ بشود» چيست؟ ممکن است باز اين را هم يک جور معنا کنند امّا آنچه از اين حرف برميآيد، درست مخالف آن علّتي است که ما رفتيم براي مذاکره؛ والّا ما چرا مذاکره کنيم! ما داشتيم کار خودمان را ميکرديم؛ نوزده هزار سانتريفيوژ ما درست کرده بوديم، ميتوانستيم در مدّت نهچندان بلندي آن را برسانيم به پنجاه هزار سانتريفيوژ يا شصت هزار سانتريفيوژ؛ هيچ مشکلي براي ما وجود نداشت که اين کار را بکنيم؛ [سوخت] بيست درصد را توليد ميکرديم، ميتوانستيم ادامه بدهيم؛ تحقيق و توسعه را انجام ميداديم، همچنان به همان شکل و با همان سرعت ميتوانستيم انجام بدهيم؛ و همچنين بقيّهي چيزها را. اينکه نشستيم مذاکره کرديم، در بعضي از موارد کوتاه آمديم، يک امتيازاتي داديم، عمدتاً براي اين بود که تحريمها برداشته بشود؛ اگر بنا است تحريمها برداشته نشود، پس معاملهاي وجود ندارد، ديگر اصلاً اين معنا ندارد.

 

12/6/94 بيانات در ديدار رئيس و اعضاى مجلس خبرگان رهبرى