هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
پنجشنبه، 24 خرداد 1403
ساعت 03:51
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

 

دوشنبه 8 آبان 1402 ساعت 00:51
دوشنبه 8 آبان 1402 00:48 ساعت
2023-10-30 00:51:00
شناسه خبر : 372205
این روزها انگاره‌ای را جدی گرفته‌ایم و در حتی در توجیه یا تقبیح‌ش چیزهایی گفته‌ایم؛ آن گزاره این است: «ایران نمی‌جنگد».
این روزها انگاره‌ای را جدی گرفته‌ایم و در حتی در توجیه یا تقبیح‌ش چیزهایی گفته‌ایم؛ آن گزاره این است: «ایران نمی‌جنگد».
حمیدرضا میررکنی، فعال رسانه‌ای در یادداشتی با عنوان «ایران می‌جنگد!/ چند سطر بدیهیات برای مصرف داخلی» نوشت:
 
این روزها انگاره‌ای را جدی گرفته‌ایم و در حتی در توجیه یا تقبیح‌ش چیزهایی گفته‌ایم؛ آن گزاره این است: «ایران نمی‌جنگد».
 
شب گذشته در یکی از هیئات هفتگی محله‌مان یک‌ ساعت درباره فلسطین حرف زدم. به‌خلاف منبرهای معمول هیئات که با دعای پایانی سخنران تمام می‌شود، این منبر قریب به چهل دقیقه با سوالات متعدد مستمعین ادامه پیدا کرد. مهم‌ترین سوال این بود که «چرا ایران وارد جنگ نمی‌شود؟». در آن چهل دقیقه ده سوال پرسیده شد، سه‌تا از این ده‌تا عبارت‌های مختلفی از همین سوال بود. من هم پاسخ دادم؛ از همان پاسخ‌های ژئوپلیتیک‌طور و نظامی‌طور‌. با براهین قاطع اثبات کردم که به مصلحت خود جنگ است که ایران وارد جنگ نشود. از تکرار دوباره این سوال معلوم بود که این پاسخ‌ها چندان اصیل نیست. اصیل نیست چون اصل صورتبندی‌ای که منجر به این سوال شده صحیح نیست.
 
نبردی که امروز جاری است، سراسر فلسطینی است. اما صحنه و میدان سراسر فلسطینی نیست. محمد الضیف در ساعات ابتدایی عملیات، برای اول‌بار در طول مبارزات مردم فلسطین، صرفا مدلولی کلی به‌نام «جامعه عرب» یا «جامعه» بی‌هویت و نامعلوم «جهانی»، و چیز مقدس اما نامتشکلی مثل «آزادگان جهان» را خطاب قرار نداد. بلکه جریانی مشخص و جغرافیای بالفعل و متعین را خطاب کرد؛ محور مقاومت. به‌تعبیر خودش: «برادران ما در مقاومت یمن، لبنان ، سوریه، عراق و ایران». این خطاب غیر از خطابات کلیشه‌ای و نامتعین معمول است؛ این خطاب اعلام یک موجودیت پیوسته و اعلام عضویت مقاومت فلسطین در این موجودیت است. البته نیروهای مقاومت نیروهای نیابتی یکدیگر نیستند، بلکه مستقل اما مالوف و در ائتلاف‌اند. در میانه این ائتلاف «ایران» نشسته است. زیبا یا زشت؛ میدان این ائتلاف را سیاست چهل‌ساله جمهوری اسلامی ایران در منطقه ساخته و پرداخته است.
 
گزاره پایانی بند قبلی، نقض قاطع انگاره غلطی است که می‌گوید «ایران نمی‌جنگد» یا «ایران وارد جنگ نمی‌شود». اما قاطعیت این نقض را تنها کسانی می‌فهمند که یگانگی سرشت جنگ و سیاست را ملاحظه کرده‌ باشند و عمیقا باورمند باشند که «جنگ امتداد سیاست است» و به اعتباری بالعکس.
 
این جغرافیای بالفعل از همان روزهای آغازین عملیات مقاومت فلسطین، جنگ را آغاز کرده است‌. جنگ مرزهای لبنان که آن‌قدر هویدا است، گفتن ندارد. سوریه هرچند مختصر وارد شد، اما به هرحال چند روزی جولان‌نشینان را بی‌نصیب نگذاشت. یمن از صدها کیلومتر آن‌طرف‌تر بنا به گزارش سی‌ان‌ان خود اسرائیل را با ۱۵ موشک دوربرد و چهار پهپاد انتحاری هدف گرفته است(یمنی‌ها می‌گویند چندتا از این هدایا به دست‌صاحبانشان در رژیم رسیده است). مقاومت عراق هم چند شب است که از آمریکا در خود پایگا‌ه‌هایشان تلفات می‌گیرد؛ مکرر پنتاگون بیانیه داد و التماس کرد که نزنید، به‌خدا داریم تلاش می کنیم که آتش‌بس شود. اما مقاومت ادامه داد. حالا آنقدر این حملات به آن‌ها تنگ آمده که شخص اول دولت آمریکا صراحتا به آن واکنش نشان داده. همان حملاتی که آن روزنامه اصلاح‌طلب نامش را «راکت‌پراکنی‌های بی‌فایده» گذاشته بود.
 
این جغرافیایی که مقاومت فلسطین در آن امکان جنگیدن و ماندن پیدا کرده، چنین جغرافیایی است. نباید ملت‌ها و بزرگان منطقه در بیرون ایران را نادیده گرفت، اما نباید هم بخاطر ملاحظاتی واقعیت را انکار کرد. این جغرافیا که به شعاع چند صد کیلومتر به جنب و جوش افتاده است، جغرافیایی است که ایران سازنده آن بوده است؛ ولو که ماده خام از پیش موجود بوده است. وقتی که بایدن ایران را خطاب قرار می‌دهد، کارش خالی از بازی نیست، اما او صُنع ایرانی این جغرافیا را به‌درستی تشخیص داده است؛ او مثل ما نیست و میداند که این جغرافیای انقلاب اسلامی «ایران» است که دارد «می‌جنگد».