هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

 

يكشنبه 23 مرداد 1401 ساعت 14:16
يكشنبه 23 مرداد 1401 13:56 ساعت
2022-8-14 14:16:38
شناسه خبر : 359826
طعنه‌های رسانه‌ها و شخصیت‌های اصلاح‌طلب به رئیس تیم مذاکره کننده دولت و روسیه‌هراسی آن‌ها که با هدف تخریب ائتلاف‌سازی ایران و روسیه علیه دشمنی‌های غرب انجام می‌شود، درواقع در راستای ایفای نقش اصلی‌شان یعنی صدای آمریکایی‌ و غرب بودن است.
طعنه‌های رسانه‌ها و شخصیت‌های اصلاح‌طلب به رئیس تیم مذاکره کننده دولت و روسیه‌هراسی آن‌ها که با هدف تخریب ائتلاف‌سازی ایران و روسیه علیه دشمنی‌های غرب انجام می‌شود، درواقع در راستای ایفای نقش اصلی‌شان یعنی صدای آمریکایی‌ و غرب بودن است.

گروه سیاسی-رجانیوز: اتخاذ رویکرد توازن در سیاست خارجی دولت سیزدهم و توسعه‌ی روابط موثر با کشورهای همسایه، برخی از جریان‌های سیاسی را بر این داشت تا به منظور ابراز مخالفت با این رویکرد و تقابل با آن، از انحاء مختلف به سنگ‌اندازی پرداخته و به مثابه ترمزی در مسیر کشورآن را از هرگونه ارتباط جدی و مثمرثمر با کشورهای غیرغربی دور کند. این جریان با ایجاد هراس در قشرهایی از جامعه نسبت به این کشورها، بالاخص روسیه و چین، سعی دارند مقاصد خود را عملیاتی کرده و در این اثنا منافع مردم و کشور نیز برایشان فاقد اهمیت است.

 

به گزارش رجانیوز؛ اخیرا یکی از تحلیلگران برجامی که سابقه همکاری نزدیک با دولت گذشته را هم داشته در توییتی بیان کرده است: «در حالی‌که طبق اخبار و شنیده‌ها هنوز مطالبات قابل توجهی از سوی ایران باقیمانده که در متن توافق مورد رسیدگی قرار نگرفته، موضع اولیانوف نشانه ایستادن روسیه در کنار اروپا و آمریکا برای خاتمه دادن به مذاکرات است. از آقای باقری کنی باید پرسید روی حمایت این روسیه حساب کرده بودید؟!»

 

طعنه به رئیس تیم مذاکره کننده دولت و روسیه‌هراسی که با هدف تخریب ائتلاف‌سازی ایران و روسیه علیه دشمنی‌های غرب انجام می‌شود البته با واقعیت میدانی و ارتقا سطح همکاری‌های دو کشور و همراهی مسکو با خواسته‌های تهران به واسطه دیپلماسی هوشمندانه دولت سیزدهم فاصله دارد.

 

جالب این جاست که اصلاح‌طلبان در راه رسیدن به مقاصد خود به ورطه‌ی تناقض‌گویی و صحبت‌های ضد و نقیض افتاده و در فاصله یک هفته ابتدا روسیه را به خاطر همراهی نکردن با تهران به خراب کردن توافق متهم کرده و در هفته‌ی بعد صحبت‌هایی کاملا متفاوت را بازگو می‌کنند. این تحلیلگر برجامی یک هفته قبل در توئیتی اینگونه روسیه را به دلیل همراهی با تهران محکوم کرده بود: «ظاهرا روس‌ها بوی توافق به مشام‌شان خورده و یادشان افتاده که هنوز از طرفین به اندازه کافی باج نگرفته‌اند؛ این متحدان قابل اعتماد!»

 

این جریان ازهیچ تلاشی برای رسیدن به مقصود خود که مولد ایجاد شرایطی نامتوازن در راهبرد کلان سیاست خارجی بوده مضایقه نکرده و علاوه بر محدود کردن دولت در اتخاذ تصمیمی صحیح و رو کردن کارت‌های مختلف، آن را در دام دیپلماسی تک بعدی و خارج شدن همسایه‌ها و کشورهای دیگر از اولویت‌ها می‌اندازد که جز خسران و ضرر عایدی برای کشور نخواهد داشت.

 

جالب آنکه همکاری ایران و روسیه در شرایط تحریم حتی آورده‌ای بیشتر برای منافع ملی ایران از روابط ایران و غرب در شرایط برجامی داشته است. به عنوان نمونه تفاهم ۴۰ میلیارد دلاری مسکو و تهران برای سرمایه‌گذاری در حوزه نفت و گاز در مقایسه با وعده کمتر از ۴ میلیارد دلاری توتال که هیچ‌گاه عملیاتی نشد خود نشان دهنده همین موضوع است.

 

مسیر پیشرفت از کانال غرب نمی‌گذرد 

با این وجود رسانه‌ها و شخصیت‌های اصلاح طلب در ایران به عنوان صدای آمریکایی‌ها و غرب در کشور نقش آفرینی می‌کنند. این ماجرا حتی باعث شده است تا روزنامه اصلاح‌طلب اعتماد به عنوان بلندگوی آمریکایی‌ها عمل کند و برای تجویز و تحمیل مواضع آنها به مصاحبه با مدیر پروژه ایران در گروه آمریکایی بحران بپردازد.

 

علی واعظ در این گفت و گو بیان کرده است: «حل مسئله‌ی برجام و بازگشت به توافق هسته‌ای حتی بدون حل و فصل شدن مساله‌ی پادمان، به نفع ایران است. در شرایطی که اگر برجام وجود نداشته باشد، غرب با اطمینان خاطر بیشتری پا به عرصه عمل خواهد گذاشت و با استفاده از مکانیسم ماشه و بازگرداندن قطعنامه‌ها ایران را کشوری ناقض صلح و امنیت بین‌المللی جلوه خواهد داد و بالطبع فشار بیشتری بر ایران وارد خواهد شد».

 

 

او با سیاه‌نمایی از وضعیت کشور در صورت عدم توافق و ایضا تهدیدات ضمنی،  مشخصا سعی دارد که بدنه‌ی اجتماعی را نسبت به این مسئله دچار ترس و تردید کرده و عملا دیپلماسی ایران را به سمت غرب‌گرایی سوق دهد. همچنین با توصیه‌ی تسریع در روند مذاکرات علاوه بر آنکه تمرکز و دقت را از تیم مذاكره کننده گرفته، وصول توافق خوب از مسیر صبر و چانه‌زنی را نیز دچار چالش می‌کند. از همین رو واعظ به این روزنامه حامی دولت قبل می‌گوید: «فکر کردن به فرصت‌هایی که در این شش سال از بین خواهد رفت، هزینه‌ای که ایجاد خواهد شد و ریسکی که وجود خواهد داشت باید تصمیم‌گیری امروز را ساده کند». 

 

این توصیه‌ی به تسریع در رسیدن به توافق و همچنین شرق‌هراسی به مثابه مکمل آن، توسط جریان‌های داخلی هم‌سو با غربی‌ها نیز به صورت جدی مورد توجه قرار گرفته و پیاده نظام‌ غرب به قصد تغییر رویکرد دولت آن را در رسانه‌های خود پمپاژ می‌کند. البته رسانه‌های فارسی‌زبان بیگانه و بعضی رسانه‌های داخلی همسو با مقامات غربی بیش از یک سال است که وعده می‌دهند، بی‌توجهی به ضرب‌الاجل‌های دو هفته و یک ماهه و عدم شکل‌گیری توافق در زمانی کوتاه، می‌تواند وضعیت را برای ایران بدتر کند. گذشت زمان نیز نشان داده این تحلیل‌ها درست نبوده و تنها با هدف چشم‌پوشی ایران از خواسته‌های قانونی خود انجام شده است. پر واضح است که  توافق مساعد و مطلوب از راه عجله و عطش برای امضای هر متنی با تحریکات و بازی‌های رسانه‌ای از سوی جناح‌های مختلف میسر نشده و تنها از مسیر صبر و چانه‌زنی به دور از منطق و ادبیاتی منفعلانه و محدود نکردن تمام ظرفیت‌ها به غرب، به وقوع می‌پیوندد.

 

تغییر ریلی که نتیجه داد

همه این موارد در حالی است که پس از تجربه‌ی برجام در دولت قبل، این جمع‌بندی در جریان‌های مختلف سیاسی به وجود آمد که نباید تمام تخم مرغ‌ها را در سبد مذاکره و تعامل با غربی‌ها گذاشت و باید از ظرفیت‌های بالقوه‌ی همسایگان و خاصتا باشگاه کشورهای تحریمی‌ نیز به نحو احسن و در بالاترین وجه ممکن استفاده کرد. آنچه مجموعه سیاسی را به این سمت رهنمون کرد، عدم تقارن بین امتیازات و تعهدات دولت وقت ایران در برجام بود.

 

این نگاه علاوه بر هم‌افزایی روزافزون کشورهای تحریم شده، توافقات پولی چندجانبه و ارائه راه‌حل‌هایی برای جایگزینی سوئیفت و دور زدن نظام مالی بین‌المللی، درصدد آن است که تاثیر تحریم‌ها را به حداقل رسانده و عملا آن را بی‌اثر کند.

 

دولت سیزدهم هم در عمل نشان داده است که سیاست خارجی ایران به برجام و مذاکرات با غربی‌ها محدود نشده و با راهبردی متوازن ذیل دیپلماسی فعال، پویا و هوشمند خواهد بود. ایران ضمن دارا بودن موقعیت ژئوپلتیکی و همچنین همسایگی با ۱۵ کشور، فصلی جدید در ارتباط با کشورهای همسایه گشوده و در همین راستا سوء تفاهم‌های موجود را کنار گذاشته و عملا قدم بلندی را در جهت مقابله با تحریم‌های ظالمانه آمریکا برداشته است. اجرایی شدن توافق همکاری ۲۵ ساله‌ی ایران و چین، توافق همکاری ۲۰ ساله ایران و ونزوئلا، توافق همکاری ۲۰ ساله ایران و ترکمنستان، أحياء کریدورهای عبوری از خاک ایران(که می‌تواند ایران را به تقاطع جهان بدل کند)، افزایش فروش روزانه‌ی نفت و بازگشت درآمد ارزی آن و در نهایت واردات بیش از ۱۵۰ میلیون واکسن کرونا، به‌عنوان ثمره و از مصادیق عینی راهبرد همه جانبه و ترکیبی جمهوری اسلامی ایران در سیاست خارجی است.