هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
پنجشنبه، 8 مهر 1400
ساعت 08:43
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

 

شنبه 27 شهريور 1400 ساعت 15:47
شنبه 27 شهريور 1400 15:40 ساعت
2021-9-18 15:47:40
شناسه خبر : 351093
شناخته ترین نوع جراحی قلب باز، جراحی بای پس است که با نام جراحی بای پس شریان کرونری (CABG) نیز یاد می شود. به گفته ی دکتر فروزان نیا جراح قلب، هدف این جراحی، دور زدن انسداد های قلبی است. کودکان یا افراد بالغ مبتلا به ناهنجاری های مادرزادی قلب ممکن است به چندین جراحی قلبی در طول عمر خود نیاز داشته باشند. در ادامه به جزئیات انواع مختلف جراحی های قلبی پرداخته شده است.

انواع عمل قلب باز

در ادامه متن با انواع جراحی قلب باز و کاربرد آنها اشنا می شوید.:

1_ جراحی بای پس

جراحی بای پس شریان های کرونری، رایج ترین جراحی قلب باز بوده و جهت درمان انسداد های شریانی انجام می شود. در این فرایند، شریان ها و یا ورید هایی از دیگر نواحی بدن برداشته شده و جهت دور زدن انسداد ها و بهبود جریان خون به قلب پیوند می شوند.

شریان ها معمولا از داخل دیواره قفسه سینه یا بازو، و ورید ها از پا ها گرفته می شوند. در اغلب موارد، بیمار به دستگاه قلب مصنوعی متصل شده و قلب او از کار باز می ماند. برخی جراحان انجام جراحی در حین تپش قلب را ترجیح داده و از دستگاه قلبی ریوی استفاده نمی کنند. متخصصان در انتخاب بهترین روش اختلاف نظر داشته و این موضوع به مرکز درمانی بستگی دارد.

 

 

2_ جراحی دریچه قلب

قلب دارای 4 دریچه است که میترال، آئورت، سه لختی و ریوی نام دارند. ترمیم تعویض دریچه قلب معمولا با استفاده از دستگاه قلبی ریوی انجام می شود. در ترمیم دریچه، دریچه ی آسیب دیده با انجام برخی تغییرات به حالت طبیعی باز می گردد. در فرایند تعویض دریچه، دریچه آسیب دیده به طور کلی بریده شده و یک دریچه طبیعی یا مصنوعی جای آن قرار داده می شود. در بسیاری از موارد، جراحی بای پس در بیماران مبتلا به انسداد های شریانی می تواند همزمان با جراحی دریچه انجام شود.

امروزه روش های نوینی جایگزین عمل قلب باز شده است به طور مثال درمان تنگی دریچه آئورت بدون جراحی که در ایران توسط دکتر فروزان نیا جراح قلب انجام میپذیرد.

3_ جراحی آئورت

آئورت یک شریان خونی بزرگ است که خون را از قلب به سرتاسر بدن می رساند. آنوریسم ها یا پارگی های آئورت نیازمند جراحی هستند. جراحان قلب و جراحان عروق به ترتیب آسیب دیدگی آئورت در قفسه سینه و حفره شکمی را درمان می کنند. از آن جایی که شریان آئورت به مغز و ستون فقرات خون رسانی می کند، این فرایند باید به دست متخصصان ماهر و با دقت فراوان انجام شود.

4_جراحی پیوند قلب

در جراحی پیوند قلب، قلب بیمار برداشته شده و قلبی سالم به جای آن قرار داده می شود. قلب جدید باید به دقت به عروق خونی بخیه شود. جراح قلب، قبل از شروع فرآیند، بیمار را به دستگاه قلبی ریوی متصل می کند، تا در طول جراحی این دستگاه عملکرد قلب را بر عهده گیرد.

5_ میومکتومی

فرایندی است که برای درمان کاردیومیوپاتی انسدادی هایپرتروفیک انجام می شود. در این بیماری، عضله قلب به قدری بزرگ می شود که خروج خون از قلب را با مشکل مواجه می کند. در فرایند جراحی، مقداری از بافت عضلانی برداشته می شود.

6_ ترمیم نقص دیواره

سوراخ هایی که در دیواره بین حفرات بالایی یا پایینی قلب وجود دارند اغلب با جراحی ترمیم نقص دیواره قلبی بسته می شوند. در این فرایند ها یک بافت پیوندی برای پوشاندن سوراخ ها به قلب متصل می شود.

 

7_ آمبولکتومی و اندآرترکتومی ریوی

گاهی اوقات، لخته های خونی به نام آمبولی در عروق ریوی تشکیل شده که نارسایی سمت راست قلب و فشار بالای ریه ها را رقم می زنند. لخته ها طی یک جراحی اورژانسی به نام آمبولکتومی برداشته می شوند. گاها این لخته ها در طول زمان تجمع یافته و در عروق خونی ریه ها رسوب می کنند. این موارد به کمک جراحی پیچیده ای به نام اندآرترکتومی ریوی برداشته می شوند. چنین فرایند های پیچیده ای تنها توسط تعدادی از جراحان انجام می شوند.

خطرات جراحی قلب باز برای بیماران

خطرات جراحی قلب باز در هر فرد متغییر بوده و به فرد و شدت بیماری او بستگی دارد. واضح است که جراحی قلب در یک فرد 45 ساله سالم، موفقیت بیشتری نسبت به جراحی قلب در فرد 85 ساله خواهد داشت. برخی عوامل خطر همچون موارد زیر بسیار مهم بوده و بر خطر جراحی هر بیماری تاثیر گذار هستند:

1_ سن:

به طور کلی، با افزایش سن خطرات جراحی نیز افزایش می یابد.

2_ جنسیت:

جراحی قلب باز در زنان نسبت به مردان با خطرات بیشتری همراه است.

3_ چاقی:

بیماران چاق در معرض خطر بالاتری قرار دارند.

 

4_ عملکرد قلبی:

عملکرد پمپاژ قلب اهمیت داشته و کاهش آن خطر جراحی را افزایش می دهد.

5_ عملکرد کلیوی:

هر چه عملکرد کلیه کمتر باشد، خطر جراحی قلب باز بیشتر خواهد بود.

6_ حمله قلبی:

داشتن سابقه حمله قلبی مخصوصا در نزدیکی زمان جراحی یا وجود علائم فعالی همچون درد قفسه سینه، خطرات جراحی قلب باز را افزایش می دهد.

7_ بیماری ریوی:

خطر جراحی در مبتلایان به بیماری های ریوی، همچون COPD بالاتر است.

8_ جراحی اورژانسی:

فرایند هایی که به دلیل فوریت ناشی از علائم فعال یا بی ثباتی انجام می شوند با خطرات بسیار بیشتری همراه هستند.

9_ وجود مشکلات چند گانه:

هر چه تعداد مشکلات قلبی بیشتر باشد، احتمال ابتلا به عوارض و بروز خطرات بیشتر است.

10_ تعداد جراحی ها در گذشته:

تعداد بیشتر فرایند های جراحی در گذشته به معنای خطر بالا تر در جراحی فعلی برای بیمار است. این خطر به دلیل تجمع بافت جای زخم (اسکار) و دیگر مشکلات در حین جراحی قلب باز ایجاد می شود.