هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
پنجشنبه، 10 آذر 1401
ساعت 08:15
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

 

شنبه 13 تير 1394 ساعت 04:42
شنبه 13 تير 1394 04:40 ساعت
2015-7-4 04:42:08
شناسه خبر : 216313
مدیرکل آژانس نیز در گزارش ژوئن 2008 خود در بندهای 24 و 28 تصریح کرده است: “آژانس هیچ اطلاعاتی راجع به طراحی عملی یا ساخت اجزای مواد هسته‌ای یک سلاح یا دیگر اجزای کلیدی از جمله چاشنی از سوی ایران یا مطالعات فیزیک هسته‌ای مربوطه را در اختیار ندارد. آژانس استفادۀ عملی از مواد هسته‌ای در ارتباط با مطالعات ادعایی را مشاهده نکرده است”.
مدیرکل آژانس نیز در گزارش ژوئن 2008 خود در بندهای 24 و 28 تصریح کرده است: “آژانس هیچ اطلاعاتی راجع به طراحی عملی یا ساخت اجزای مواد هسته‌ای یک سلاح یا دیگر اجزای کلیدی از جمله چاشنی از سوی ایران یا مطالعات فیزیک هسته‌ای مربوطه را در اختیار ندارد. آژانس استفادۀ عملی از مواد هسته‌ای در ارتباط با مطالعات ادعایی را مشاهده نکرده است”.

گروه بین الملل – رجانیوز: در حالی که یوکیا آمانو پس از سفر به تهران از نتایج این سفر ابراز رضایتمندی کرده است و به نظر می رسد آژانس انرژی اتمی نقش تعیین کننده ای در توافق نهایی دارد این سئوال بیش از گذشته مورد توجه قرار گرفته است که  «علی رغم عهدشکنی آژانس در دو مقطع تاریخی در موضوع هسته ای ایران ، آیا اعتماد دوباره به این نهاد و منوط کردن رفع تحریم ها به راستی آزمایی و تایید صلح آمیز بودن برنامه هسته ای کشورمان از سوی آژانس به نفع ایران خواهد بود؟»
در این گزارش عملکرد آژانس در دو مقطع زمانی مدالیته 2007 و همکاری ایران و آژانس در سال 2013 مورد بررسی قرار می گیرد . بررسی عملکرد ایران و آژانس بیانگر آن است علی رغم همکاری های کامل و گسترده ایران، آژانس  از انجام تعهدات مشخص و واضح خود سرباز زد و منجر شد موضوع هسته ای ایران همچنان به صورت ویژه در شورای حکام و شورای امنیت باقی بماند.


در ابتدا این سئوال مطرح است، مدخل آژانس به موضوع هسته اي ايران چه بوده است؟


بهانه ای که سبب شد موضوع هسته ای ایران در دستورکار شورای حکام آژانس قرار گیرد و اساسی برای اقدامات غیرقابل توجیه و غیرقانونی شورای امنیت شود، ابهامات و ادعاهایی بود که چند کشور خاص به ویژه آمریکا درمورد این برنامۀ صلح آمیز مطرح کردند و با برجسته کردن آن ها سعی کردند فعالیت های صلح آمیز هسته ای جمهوری اسلامی ایران را زیر سؤال ببرند.


زمانی آمریکا و شرکایش موضوع آلودگی ناشی از ذرات اورانیوم با غنای بالا را با اغراق به عنوان نشانۀ بارزی برای برنامۀ سلاح هسته‌ای در ایران جلوه می دادند. از طریق همکاری بیش فعالانۀ ایران با آژانس تأیید شد که منشأ آلودگی اورانیوم با غنای بالا خارج از ایران بوده و حاصل فعالیت‌های غنی‌سازی در ایران نمی باشد. بعد از بستن موضوع آلودگی اورانیوم با غنای بالا، تصور می شد که موضوع هسته‌ای ایران از دستورکار شورای حکام خارج شود، اما آن کشورها با تحریکات سیاسی تمرکز خود را به ادعای دیگری در خصوص آزمایش‌های پلوتونیوم در گذشته سوق دادند و سفیر آمریکا در نوامبر 2004 در شورای حکام این موضوع را به عنوان یک نشانۀ قوی درخصوص برنامۀ پلوتونیومی سلاح هسته‌ای ایران خواند.


بعد از آن، در آستانۀ هر اجلاس شورای حکام وقتی که مدیرکل آژانس در حال گزارش پیشرفت های کار با ایران بود، موضوعات و اتهامات بی اساس دیگری در شورای حکام مطرح می شدند. در تمامی این موقعیت ها ایران نهایت همکاری خود را با آژانس به منظور رفع بهانه ها و پاسخ به سؤالات به عمل می آورد.


تدوين مداليته؛ راه حل ايران براي پاسخگويي به ابهامات آژانس


بر اساس توافق های به عمل آمده، هیأت های آژانس و ایران طی سه دور مذاکرات فشرده در تهران و وین در 30 مرداد 1386 توانستند درمورد یک برنامۀ کاری برای حل و فصل تمامی ابهامات و موضوعات باقی مانده به توافق برسند. موضوع هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران‌ با تفاهم آن با آژانس درخصوص شیوه های حل و فصل موضوعات باقی مانده وارد مرحلۀ جدیدی گردید.


مداليته توافق شده به دنبال حل چه موضوعاتي (موضوعات باقي مانده) بود؟


مسائل مورد بحث که متشکل از لیست مشخص از چند موضوع باقی مانده یعنی تحقیقات در مورد پلوتونیوم، سانتریفیوژهایP1  و P2، منشأ آلودگی، سند اورانیوم فلزی، پلونیوم 210 و معدن گچین بود از طرف هیأت آژانس به ایران ارائه شد.

با توجه به تجربیات گذشته در خصوص بررسی موضوعات فنی با آژانس توافق شد تا به جای این که تمام موضوعات به طور همزمان و بدون اولویت روی میز قرار گیرند، با آن‌ها به صورت مرحله ای یعنی موضوع به موضوع و در یک زمان بندی کاملاً مشخص برخورد شود. بدین صورت که پس از حل و فصل یک موضوع و بسته شدن پروندۀ آن، موضوع بعدی در دستورکار قرار می گرفت و پرداختن به هر موضوع باقی مانده، منوط به بستن مسئله قبلی گردید.


تعهد آژانس به ايران:پرونده بعد از حل و فصل «موضوعات باقي مانده» عادي خواهد شد


در بخش پایانی مدالیتی نیز تصریح شد: “مدالیتی تمامی موضوعات باقی مانده را پوشش می‌دهد و آژانس تأیید می کند که هیچ موضوع و ابهام باقی ماندۀ دیگری درخصوص برنامه و فعالیت‌های هسته‌ای ایران وجود ندارد. هیأت آژانس بین‌المللی انرژی اتمی بر این اعتقاد است که با توافقات فوق، بازدهی اجرای پادمان در جمهوری اسلامی ایران و توانایی آژانس برای نتیجه گیری درمورد ماهیت صرفاً صلح‌آمیز برنامۀ هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران افزایش خواهد یافت.

آژانس‌ قادر بوده است که عدم انحراف مواد هسته‌ای اظهارشده در تأسیسات غنی‌سازی در ایران را راستی آزمایی نماید و نتیجه گیری کرده است که این مواد تحت استفاده های صلح‌آمیز قرار دارند. آژانس و ایران موافقت کردند که پس از اجرای برنامۀ کاری و شیوه های توافق شدۀ حل و فصل موضوعات باقی مانده، اجرای پادمان‌ها در ایران به شیوۀ عادی درخواهد آمد”. (برای مطالعۀ متن مدالیتی حل و فصل موضوعات باقی مانده، به منبع زیر مراجعه شود: INFCIRC/711,27 August 2007, available at: www.iaea.org)

آقای البرادعی در گزارش فوریۀ 2008 خود بسته شدن تمامی موضوعات باقی مانده را اعلام کرد و اذعان داشت: آژانس قادر بوده جمعبندی نماید که پاسخ های ارائه شده توسط ایران، طبق برنامه کاری، با یافته های آن سازگار هستند.


 همان گونه که به صراحت در مدالیتی آمده است، تمامی موضوعات باقی مانده فقط شش موضوع بودند و آژانس تأکید کرد که هیچ موضوع باقی مانده دیگری در برنامۀ هسته ای ایران وجود ندارد و مطالعات ادعایی نیز به عنوان موضوع باقی مانده شناسایی نشده است. بر طبق مدالیتی، برابر توافق ایران و آژانس با حل و فصل موضوعات باقی مانده اجرای پادمان‌ها در ایران بايد وضعیت عادی پيدا مي کرد.

 

دبه ای به نام مطالعات ادعایی


در حالي که موضوع«مسائل باقي مانده» بر اساس مداليتي در مراحل پایانی کار بود، آمريکا ادعا کرد اسناد جدیدی در یک لپ‌تاپ متعلق به یک مقام ایرانی دست یافته که نشان می‌دهد ایران از فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای خود منحرف شده و به مطالعاتی دست زده که هدف آن نظامی بوده است و در پی این ادعا اجازه عادی شدن پرونده هسته‌ای ایران را نداد.

با اين حال در برنامۀ کاری توافق شد که ایران به عنوان نشانۀ حسن نیت و همکاری با آژانس با دریافت تمامی اسناد مربوطه آن‌ها را مورد بررسی قرار داده و آژانس را از ارزیابی خود مطلع سازد. به دلیل ساختگي بودن اسناد، آمريکا که مدعي موضوع مطالعات ادعايي بود از در اختيار گذاشتن اسناد به آژانس خودداري کرد، اما از ایران درخواست کرد که در مورد آن ها توضیح دهد.


ايران  به وعده خود عمل کردآژانس زیر قولش زد


برطبق برنامه کاری، آژانس ملزم به تحویل تمام مستندات (مطالعات ادعايي) به ایران بود و سپس تنها از ایران انتظار می‌رفت تا ”ارزیابی خود را به اطلاع آژانس برساند“. هیچ بازدید،‌ نشست، مصاحبه شخصی و نمونه‌برداری محیطی برای پرداختن به این مسئله پیش‌بینی نشده بود. دولت ایالات متحده اسناد اصلی را به آژانس تحویل نداد، چون در واقع همانگونه که مدیرکل قبلی اعلام نمود، هیچ سند موثقی در اختیار ندارد.

با این حال، آژانس با خودداری از تحویل تمام مستندات به ایران در رابطه با موضوع به اصطلاح مطالعات ادعایی، تعهد خود مطابق بخش 3 از INFCIRC/711 را به انجام نرساند. علی‌رغم مسائل فوق و نیز براساس حسن نیت و روح همکاری و با چشم‌پوشی از کوتاهی‌های آژانس، ایران موافقت نمود تا گفتگوهایی با آژانس برگزار نموده، اسناد تکمیلی لازم را فراهم سازد و سپس ارزیابی خود را در سندی 117 صفحه‌ای که ثابت می‌کرد کلیة آن اتهامات ساختگی و جعلی بوده‌اند را به اطلاع آژانس رساند. 

لازم به توضیح است که مدیرکل آژانس نیز در گزارش ژوئن 2008 خود در بندهای 24 و 28 تصریح کرده است: “آژانس هیچ اطلاعاتی راجع به طراحی عملی یا ساخت اجزای مواد هسته‌ای یک سلاح یا دیگر اجزای کلیدی از جمله چاشنی از سوی ایران یا مطالعات فیزیک هسته‌ای مربوطه را در اختیار ندارد. آژانس استفادۀ عملی از مواد هسته‌ای در ارتباط با مطالعات ادعایی را مشاهده نکرده است”.

 

مطالعات ادعایی به برنامه نظامی احتمالی ایران تبدیل می شود!


با روي کار آمدن آمانو ، وي در گزارش نوامبر 2011 یک ضمیمه 64 پاراگرافی منتشر کرد که بحث مطالعات ادعايي را به عنوان يک موضوع مجزا، در قالب 11 مورد و تحت  عنوان ابعاد نظامي احتمالي برنامه هسته اي ايران (PMD) قرار داد. اين در حالي بود که بر اساس توافق ايران و آژانس با حل و فصل همان 6 موضوعي که به عنوان مسائل باقي مانده مداليته آن تدوين شد پرونده هسته اي ايران بايد به روال عادي بازمي گشت.


با اين حال آژانس بدون توجه به تعهداتش در سال 1386 ، ادعا می کند 11 مورد اشاره شده در ضميمه گزارش نوامبر 2011، روی هم رفته معتبر است و یک جنبه نظامی را در برنامه هسته ای ایران نشان می دهد اما ایران تاکید دارد که این ادعاها توسط سرویس های جاسوسی کشورهای غربی جعل و میان چند کشور توزیع وتوسط آنها به آژانس ارائه شده است.


 مداليته جديد ايران و آژانس براي حل و فصل PMD و عهدشکني دوباره آژانس


ايران و آژانس در آبان 1392 برای توافقی را با عنوان "چارچوبی برای همکاری" امضا کردند که بر اساس آن قرار شد تا سوالات آژانس طرح و رفع ابهام شود. در همین چارچوب 18 سوال از سوی آژانس طی چند مرحله همکاری میان دو طرف مطرح شد گه از اين 18 سئوال دو مورد مربوط به موضوع PMD مي شد.


از 18 سئوال مذکور تعداد 16 مورد بررسی و رفع ابهام شده است. اما همان دو مورد مربوط به موضوع PMD شامل "محاسبات نوترونی" و "انفجارات با قدرت بالا" علي رغم پاسخ هاي ايران مورد تاييد آژانس قرار نگرفت و اين دو موضوع همچنان بدون آنکه حل و فصل شود، باقي مانده است.

توضیحات آقای صالحی درباره دبه کردن آژانس در مدالبته جدید جالب توجه است .


وی در تاریخ  5/2/94 در برنامه نگاه يک گفت:


در جلسه اخيري که با آژانس داشتيم درباره آن دو ساله bw همان انفجارات، دارد به جاهايي مي رسد. يک مقاله اي ، يکي از اساتيد خدا رحمت کنه آقاي شهيد شهرياري بوده مي گويند مقاله را بردند زير سئوال، اين حتما مي خواسته کاري کند، گفتيم مي خواسته مقاله را در مجلات شما ارائه بدهد اين چه حرفيه؟ يک مقاله علمي است راجع به نقل و انتقال نوترون هست محاسبات رياضي است با کدهاي محاسباتي ، نر فزارهاي محاسباتي ، مدت هاست راجع به اين مقاله صحبت مي کنيم.


حال سئوال اساسی این است با توجه به سابقه سیاه آژانس در مواجه با موضوع هسته ای ایران آیا منوط کردن رفع تحریمها به راستی آزمایی از سوی آژانس و همچنین مشخص شدن سرنوشت PMD از سوی آژانس عقلانی و نتیجه بخش خواهد بود؟ به ویژه آنکه آژانس تاکید می کند در صورتی می تواند درباره PMD اعلام نظر کند که ایران همه تاسیسات ، اشخاص ، مواد و تجهیزات و اسناد را در اختیار بازرسان آژانس قرار بدهد.



دیدگاه کاربران

با سلام
به نظر شما منظور از " برجام " همان " بر جام زهر " نیست.
باتشکر