هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
چهارشنبه، 1 آبان 1398
ساعت 20:29
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‎های اجتماعی دنبال کنید

 

شنبه 3 اسفند 1387 ساعت 13:55 2009-2-21 13:55:43
شناسه خبر : 9703
هاشمي در طرح وحدت ملي به دنبال

گروه سياسي- مانور مخالفان دولت بر موضوع "عبور اصولگرایان از احمدی نژاد" مسئله‌ای نیست که در نهایت به تخریب وجهه مردمی او منجر شود چراکه بر خلاف رقبای احمدی نژاد که با تکیه بر احزاب به میدان آمده اند، تأکید همیشگی وی بر مردم بوده و به احزاب وابستگی ندارد.

اگر خاتمی در دوره اول با تکیه بر آراء مردمی بر مسند ریاست جمهوری تکیه زد و 4 سال بعد نیز به زعم خود با تکیه بر همان عهد پیشین با مردم به میدان آمد، اینک او یک کاندیدای حزبی است و با دعوت احزاب و بر مبنای پیمانی که با آنها بسته، وارد میدان شده است و به رقابت با رئیس جمهوری عزم کرده که نه تنها خود را وامدار احزاب نمی داند بلکه احزاب و گروههایی که ممکن است در انتخابات حامی او باشند، نه برای وی سایتی ایجاد کرده و نه ستادی راه انداخته اند و نه امیدی برای رسیدن به غنائم انتخاباتی در صورت پیروزی او دارند.

جنس دیدارهای مردمی احمدی نژاد، فارغ از آنکه انتخاباتی در پیش است، با جنس دیدارهای رقبای او در انتخابات متفاوت است، او برای دیدن مردم و رسیدگی به مشکلات آنها عزم دورترین دیارها را می کند و آنچه میان او و مردم رد و بدل می شود، طلب خدمت از مردم و قول مساعد از دولت است، نه دعوت برای انتخابات. اما دیدارهای رقبای انتخاباتی از جمله خاتمی در فضایی بسته، در دفتر کار او و با حضور جمع محدودی از همفکران که از استانهای مختلف آمده اند، شکل می گیرد و گفت وگو در آنجا صرفاً حول انتخابات و تعیین استراتژی است.

آنچه مسلم است، تأثیر مستقیم و بی واسطه رای مردم در انتخاب، رأس هرم دولت است که در تمامی انتخابات‌ها بدون استثنا در ایران رخ داده و البته با وجود اهمیت تحزب در کشور، تاثیر اندک آنها بر سوق دادن به رفتار انتخاباتی مردم موضوعی است که برای همگان مسجل شده و نیازمند آسیب شناسی نیز هست و تنها در صورت آسیب شناسی و رفع نقایص برای تاثیرگذاری، تکیه بر احزاب در آینده می تواند روشی موثر برای جلب آراء مردم باشد.

هرچند که اکثر گروهها و شخصیت های اصولگرا به دلیل وجهه مردمی و امکان بالای اقبال عمومی به دکتر احمدی نژاد، وی را بهترین گزینه برای ریاست جمهوری دانسته و بر ضرورت حمایت از او در انتخابات تاکید می ورزند اما در این میان زمزمه هایی موجب می شود تا موضوع "عبور از احمدی نژاد" جان بگیرد، طرح موضوعاتی از جمله اینکه با حضور خاتمی امکان 2 مرحله ای شدن انتخابات وجود دارد و اصولگرایان باید با چند نامزد به میدان بیایند، موضوع معرفی یک کاندیدای دیگر غیر از احمدی نژاد در این جریان و همچنین حمایت مشروط ار احمدی نژاد از سوی چهره هایی در جریان راست به این موضوع دامن می زند.

به نظر می رسد برخی در جریان راست با ناپختگی سیاسی اکنون گرفتار همان اشتباهی شده‌اند که هاشمی رفسنجانی در ابتدای طرح مباحث انتخاباتی دچار آن شد. موضوع تشکیل دولت وحدت ملی که در واقع دست هاشمی رفسنجانی بود که از آستین ناطق نوری بیرون می آمد و مصادیقی همچون لاریجانی، ولایتی و... را شامل می شد، در همین راستا قابل تفسیر است، هاشمی در طرح وحدت ملی به دنبال شرایط "نه خاتمی، نه احمدی نژاد" بود چرا که او در دفاع از این طرح خود وارد میدان شده و گفته بود که در نهایت این طرح به ریاست جمهوری یک اصولگرا منتهی می شود اما با شکست طرح وحدت ملی و کاندیداتوری خاتمی، ناچار هاشمی از هراس انتخاب دوباره احمدی نژاد، به سمت حمایت از خاتمی سوق پیدا کرد.

گرچه بسیاری گمان می کردند با آمدن خاتمی شرایط برای اجماع اصولگرایان بر احمدی نژاد فراهم می شود اما افتادن برخی چهره های جریان راست در دامی که پیش از آن هاشمی را در خود فرو برده بود، پیش بینی ها درباره وحدت اصولگرایان را با تهدید مواجه ساخت. این در حالی است که عقلای قوم معتقدند راه پیروزی اصولگرایان از مسیر وحدت می گذرد و درست در زمانی که نشانه های این وحدت در حال آشکار شدن است، صداهایی متفاوت شنیده می شود.

ناصر ایمانی از روزنامه نگاران و تحلیلگران جریان راست اخیراً در مقاله ای عنوان کرده است: «در صورت حضور آقای خاتمی در انتخابات -حتی اگر بقیه نامزدهای غیراصولگرا انصراف دهند- احتمال کشیده شدن انتخابات به دور دوم وجود دارد. و اگر دیگر نامزدها نیز حضور داشته باشند، این احتمال بیشتر می‌شود. بدین‌ترتیب در دور دوم، احتمالاً دو رقیب نام آشنا یعنی احمدی‌نژاد و خاتمی به مقابله خواهند پرداخت. انتخابات دور دوم نیز همواره با ریسک بالا همراه است. یعنی احتمال هر رخدادی، محتمل می‌باشد. لذا ممکن است کاندیدای اصولگرایان موفق نگردیده و نامناسب‌ترین گزینه از نظر اصولگرایان پیروز میدان شود. در این صورت باخت نصیب اصولگرایان خواهد شد. اگر این تحلیل درست باشد و انتخابات بدلیل وجود نامزدهای سرشناس و متعدد، به دور دوم کشیده شود، در این صورت شاید اتخاذ تدابیر بیشتری را از سوی اصولگرایان طلب نماید.»

پیش از این نیز اظهارات محمدرضا باهنر، دبیر کل جامعه اسلامی مهندسین مبنی بر حمایت مشروط از احمدی نژاد و اینکه در كابينه سهم مناسبي به اصولگرايان داده نشده است، در کنار طرح انتخاباتی علی مطهری مبنی بر حمایت اصولگرایان از 2 کاندیدای اصولگرا به صورت ترکیبی و همزمان، موجب شد تا علی‌رغم اینکه اصولگرایان مسیر وحدت را طی می کنند و خط قرمز خود را جریان دوم خرداد معرفی کرده اند، اما در نگاه بیرون سرگردان جلوه کنند. همچنین مطهری در طرح خود از ولایتی به عنوان یکی از کاندیداها یاد کرده که البته شخص ولایتی معتقد است طرح کاندیداتوری او اقدامی از سوی مخالفان دولت است.

اتخاذ تدابیر بیشتر از این منظر رفتن به سوی تعدد کاندیداهاست که البته با مخالفت‌هایی جدی روبروست از جمله اینکه محمدنبي حبيبي، دبير كل حزب موتلفه اسلامي با تاكيد بر ضرورت وحدت ميان نيروهاي اصولگرا می گوید: «عده‌اي فكر مي‌كنند دوم خرداد تمام شده ومي‌توان با چند نامزد اصولگرايان وارد صحنه انتخابات شد كه اين يك تفكر غلط است. اگر فرض كنيم دوم خردادي‌ها با يك نامزد واحد در انتخابات شركت كنند در اين صورت تعداد نامزدهاي اصولگرا منجر به پيروزي دوم خرداد مي‌شود. اصولگرايان هيچ راهي به جز رايزني و تعامل با يكديگر ندارند تا با يك نامزد واحد در انتخابات شركت كنند.»

برخورداری یک کاندیدا از وجهه مردمی فرصت مناسبی برای احزاب خواهد بود تا در موسم انتخابات با حمایت از وی پایگاه مردمی خود را تقویت کرده و به رشد تحزب در کشور کمک کنند، برداشت صحیح از شرایط و میزان مقبولیت چهره های مطرح می تواند راه را بر اشتباهی تاریخی در میان برخی چهره های جریان راست ببندد، چنانچه عقلای قوم با عنایت به شانس بالای پیروزی وی معتقد به ضرورت اجماع در میان اصولگرایان درباره کاندیداتوری احمدی نژاد هستند.

خاتمی اگر 4 سال قبل رئیس‌جمهور را در ایران تدارکاتچی خواند تا به این بهانه از فشارهایی که بر وی به سبب عدم توقع برخی انتظارات ساختارشکنانه وارد می‌شد، بکاهد، امروز در حالی بار دیگر و این بار در قامت تدارکاتچی احزاب به رقابت با احمدی‌نژاد که خود را مستغنی از احزاب می‌داند و در مقابل به‌مثابه تدارکاتچی مردم می‌خواند، آمده است که به‌نظر می‌رسد در این رقابت تکلیف احزاب نیز در ایران تا حدود زیادی روشن خواهد شد.