هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
دوشنبه، 29 بهمن 1397
ساعت 02:00
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‎های اجتماعی دنبال کنید

 

دوشنبه 7 آذر 1390 ساعت 14:47 2011-11-28 14:47:20
شناسه خبر : 92421
اثر حاضر، به تبیین ریشه‌های تاریخی و اعتقادی سنت سیاه‌پوشی در عزای اهل‌بیت(علیهم‌السلام) به ویژه حضرت اباعبدالله الحسین(ع) می‌پردازد و شیوه تدوین و نگارش آن به گونه‌ای انتخاب شده است که در عین بهره‌مندی خواص، برای عوام هم سودمند باشد.

کتاب «سیاه‌پوشی در سوگ ائمه نور(علیهم‌السلام) ریشه‌های تاریخی، مبانی فقهی» نوشته علی ابوالحسنی(منذر) از سوی موسسه فرهنگی دانش و اندیشه معاصر منتشرگردیده است.

به گزارش رجانيوز به نقل از منانشر ، اثر حاضر، به تبیین ریشه‌های تاریخی و اعتقادی سنت سیاه‌پوشی در عزای اهل‌بیت(علیهم‌السلام) به ویژه حضرت اباعبدالله الحسین(ع) می‌پردازد و شیوه تدوین و نگارش آن به گونه‌ای انتخاب شده است که در عین بهره‌مندی خواص، برای عوام هم سودمند باشد.
 
بر اساس مطالب کتاب، قرآن کریم دوستی خاندان پیامبر(ص) را بر امت اسلام فرض و واجب ساخته و حتی آن را در حکم پاداش زحمات گرانقدر پیامبر(ص) در راه ابلاغ رسالت شناخته است، آنجا که خداوند رحمان می‌فرماید: «قل لا اسئلکم علیه اجرا الا المودة فی‌القربی.» 
 
ما ـ‌‌جماعت شیعه‌ـ مفتخریم که بر پایه این حکم صریح و قاطع قرآنی، که حکمت آن حفظ دین از دستبرد منحرفان است، به خاندان پاک آن حضرت عشق می‌ورزیم. پیداست که عشق و دوستی لوازمی دارد و یار و محب صادق، کسی است که شرط دوستی را چنان که باید و شاید به‌جا آورد، وگرنه این دوستی، تنها یک دوستی زبانی و ظاهری خواهد بود. 
 
شک نیست که از مهم‌ترین شروط و لوازم دوستی، همدردی و همدلی با یاران و عزیزان در مواقع سوگ یا شادی آنان است و درست از همین روست که در روایات شیعیان، بر جشن و سرور در ایام شادی اهل‌بیت(علیهم‌السلام) و ابراز حزن و اندوه در مواقع سوگ و ماتم آنان، تاکید فراوان شده است و اصولا امتیاز شیعه از دیگران، نه در صرف محبت قلبی به خاندان پیامبر(ص) بلکه در «اظهار و ابراز» این محبت است. 
 
مولای متقیان علی(ع) در این باره فرمودند: «خداوند تبارک و تعالی به جانب زمین توجه فرمود، پس برگزید ما را [برای خویش] و برگزید برای ما پیروانی را که یاری ما می‌کنند و در شادی و حزن ما شرکت دارند و مال و جان خویش را در راه ما بذل می‌کنند؛ آنان از مایند و نزد ما [باز می‌گردند].» 
 
امام صادق(ع) نیز فرمودند: «شیعیان ما پاره‌ای از خود ما بوده و از زیادی گل ما خلق شده‌اند آنچه که ما را بد حال یا خوشحال می‌سازد آنان را بد حال و خوشحال می‌گرداند. پس هرگاه کسی اراده ما را دارد قصد آنان کند که آنان واسطه ارتباط و اتصال با مایند.» امام صادق(ع) نیز در روایتی دیگر فرمودند: «خداوند شیعیان ما را مشمول رحمت خویش قرار دهد. به خدا قسم، شیعیان مومنین‌اند. آنان به خدا قسم، با حزن و حسرت طولانی خویش [در عزای ما] شریک و همدرد مصیبت‌های ما خاندانند.» 
 
ریان‌بن شبیب گوید در نخستین روز ماه محرم به محضر امام هشتم(ع) رسیدم و ایشان به من فرمودند: «... ای پسر شبیب! اگر می‌خواهی در درجات عالی بهشت با ما باشی، پس در حزن ما اندوهگین و در شادی ما مسرور باش، و محبت و دوستی ما را پیشه کن، که اگر مردی [در این جهان] به سنگی مهر ورزد، خدای متعال او را در روز قیامت با همان سنگ محشور می‌کند.» 
 
بنابراین، این اظهار سوگ و سرور در غم و شادی آن بزرگواران، از مصادیق بارز «احیای امر» و زنده داشتن نام و یاد و مرام آنان است. 
 
امام علی‌بن موسی‌الرضا(ع) در روایتی دیگر فرمود: «هرکس مصائب ما خاندان را یادآور شود و به خاطر آنچه که بر ما وارد شده بر ما بگرید، روز قیامت در مقاماتی که خواهیم داشت همراه ما خواهد بود؛ و هرکس با یادآوری مصائب ما بگرید و دیگران را بگریاند، دیدگان وی در روزی که چشمها می‌گریند نخواهد گریست؛ و هرکس در مجلسی بنشیند که در آن امر ما احیا می‌شود [یعنی معارف و مناقب ما در آن یاد می‌شود] قلبش در روزی که دلها در آن روز می‌میرند، نخواهد مرد.» 
 
این وظیفه که مورد تاکید عقل و شرع است، ایجاب می‌کند که در ایام عزای اهل‌بیت(علیهم‌السلام) حزن و اندوه خویش را به اشکال گوناگون، به زبان گفتار و کردار و خوراک و پوشاک و ... نشان دهیم. 
اظهار اندوه به زبان گفتار و کردار، با اشک و آه و ناله و زاری در سوگ آن عزیزان عالم وجود صورت می‌گیرد و لعن و نفرین بر قاتلان و دشمنان آنان و نیز سرسلامتی دادن به دوستان و یارانشان، چنان که زیارت عاشورا، آینه تمام نمای این «تولی» و «تبرک» است. 
 
از سوی دیگر، اظهار همدلی و همدردی با اهل‌بیت سیدالشهداء(ع) در لباس و پوشاک، بدان است که دوستان آن حضرت در روز عاشورا و دیگر ایام عزا به گونه‌ای لباس بپوشند که از حیث نوع، جنس و رنگ لباس یا نحوه پوشش آن، عرف و عادت اجتماع آن را نشان همدردی با بستگان عزیز از دست رفته می‌شمارد، چیزی که عرف و عادت بشری در بسیاری از مناطق جهان، خاصه در سرزمین وحی و زیستگاه امامان معصوم (یعنی حجاز و عراق عرب)، مصداق بارز آن را در رنگ سیاه و پارچه خشن می‌جوید و می‌بیند. 
 
کتاب حاضر در 15 فصل به بررسی ریشه‌های تاریخی و مبانی فقهی سیاه‌پوشی در سوگ اهل‌بیت(علیهم السلام) پرداخته است. 
 
این اثر نیز پنج ضمیمه نیز درباره سیاه‌پوشی از صدر اسلام تا دوران بنی‌العباس اشاره می‌شوند. 
 
در انتهای این اثر، نمایه‌ای از آیات، روایات، اشعار و تصاویر رنگی از علمای بزرگ شیعه نیز درج شده است. 
 
ویراست دوم کتاب «سیاه‌پوشی در سوگ ائمه نور(علیهم‌السلام) ریشه‌های تاریخی، مبانی فقهی» با شمارگان 2500 نسخه، 592 صفحه و بهای 100000 ریال راهی بازار نشر شد.