هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
پنجشنبه، 10 مهر 1399
ساعت 09:26
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

 

چهارشنبه 26 شهريور 1399 ساعت 20:12
چهارشنبه 26 شهريور 1399 20:11 ساعت
2020-9-16 20:12:00
شناسه خبر : 339680
نقرس افراد را با هر زمینه اجتماعی و تمکن مالی مورد حمله قرار میدهد. اما به دلیل افزایش تعداد افراد چاق و مبتلا به فشار خون بالا تعداد کسانی که دچار نقرس میشوند رو به افزایش است.

نقرس نوعی آرتروز التهابی است که در برخی از افراد که میزان اسید اوریک در خونشان بالاست بروز میکند. اسید اوریک در مفاصل کریستالهای سوزنی شکلی ایجاد کرده و باعث درد ناگهانی و شدید ، حساسیت نسبت به لمس ، قرمزی ، گرما و تورم می‌شود. نقرس در صورتی که کنترل نشود ، میتواند به مفاصل ، تاندونها و سایر بافتها آسیب جدی برساند. پیش از این نقرس را با رژیم غذایی سخت درمان می‌کردند. امروزه ، به کمک دارو می‌توان آن را کنترل کرد ، اگرچه تغذیه سالم به بیماران کمک میکند تا بیشتر احساس سلامتی کنند.

علت ابتلا به نقرس

به نفل از متخصصین کلینیک پا امید تهران اگرچه درد نقرس به صورت ناگهانی بروز میکند، اما پایان یافتن آن فرآیندی است که به مرور زمان اتفاق می‌افتد. نقرس نتیجه وجود اسید اوریک بیش از حد در بدن است. این وضعیت هایپراورسمی نام دارد.

اسید اوریک ماده‌ای است که به طور معمول وقتی بدن "پورین" را تجزیه میکند ایجاد می‌شود. "پورین" ماده‌ای که در سلولهای بدن انسان و بسیاری از غذاها یافت میشود. اسید اوریک توسط خون به کلیه‌ها منتقل شده و از طریق ادرار دفع می‌شود.

اما بدن بعضی از افراد بیش از حد اسید اوریک تولید می‌کند و یا مقدار تولید اسید اوریک بدنشان طبیعی است ، اما کلیه‌هایشان نمی‌تواند آن را به درستی پردازش کرده و در نتیجه در بدن بیش از حد اسید اوریک جمع میشود. در این حالت بعضی از افراد ، اما نه همه ، ممکن است به نقرس مبتلا شوند.

چه کسانی به نقرس مبتلا میشوند؟

نقرس ممکن است در اثر مصرف زیاد برخی از غذاهایی که  حاوی پورین زیادی هستند (مثل گوشت قرمز یا صدف) و داروهای فشار خون ، تورم پا و یا نارسایی قلبی ایجاد شود.

عوامل دیگری که ممکن است خطر ابتلا به نقرس را افزایش دهند عبارتند از:

  • وجود فردی از اعضای خانواده که نقرس داشته است.
  • ابتلا به بیماریهای دیگری مثل کلسترول بالا ، فشار خون بالا ، دیابت و بیماری‌های قلبی.
  • سن بالای 60 سال.
  • مرد بودن.
  • چاقی.
  • این که فرد جراحی بای پس معده انجام داده باشد.

علائم نقرس

 

در اکثر افراد ، نقرس پس از یک آسیب دیدگی یا بیماری ایجاد شده و با درد و تورم طاقت فرسای انگشت شست پا شروع می‌شود. درد نقرس در مچ پا یا زانو نیز ممکن است بروز کند. قبل از مداوم شدن نقرس ، حملات بعدی ممکن است به صورت گاه به گاهی در مفاصل دیگر ، در درجه اول در مفاصل پا و زانو نیز رخ دهد.

نقرس معمولاً از یک مفصل شروع میشود ، اما در صورت عدم درمان میتواند سایر مفاصل را نیز درگیر کند. شدت درد مفصل طی یک هفته تا 10 روز کاهش می‌یابد ، اما اصل درد پایدارتر میشود. توده‌هایی کریستالی از جنس اسید اوریک که درد ندارند اما تغییر شکل میدهند هم ممکن است در زیر پوست اطراف مفاصل ایجاد شود.

نقرس با سنگ کلیه و بیماری‌های دیگری مانند فشار خون بالا ، دیابت ، بیماریهای مزمن کلیوی و بیماری‌های قلبی عروقی ارتباط دارد.

تشخیص نقرس

پزشکان برای تشخیص نقرس ، سابقه پزشکی بیمار را بررسی کرده ، مفصل آسیب دیده را ارزیابی کرده و آزمایش خون تجویز میکنند. شدت درد و طول زمان حملات و مفاصل آسیب دیده برای پزشک اهمیت دارد. وی همچنین درباره داروهای مصرفی فرد از او سوال کرده و از تصویربرداری با اشعه ایکس ، سونوگرافی ، سی تی اسکن یا ام آر ای نیز ممکن است برای رد سایر علل احتمالی درد استفاده کند.

آزمایش خون میزان اسید اوریک در خون را اندازه گیری میکند. همانطور که بالا بودن سطح اسید اوریک در خون لزوماً به معنای ابتلا به نقرس نیست ، طبیعی بودن آن نیز به این معنی نیست که فرد نقرس نداشته باشد. مطمئن‌ترین راه برای تشخیص نقرس نمونه ‌برداری از مایع داخل مفصل آسیب دیده و بررسی آن در زیر میکروسکوپ است تا ببینند کریستالهای‌ اسید اوریک در آن وجود دارد یا خیر.

درمان نقرس

برنامه درمانی هر فرد به مرحله و شدت نقرس او بستگی دارد. داروهایی که برای نقرس مصرف میشوند به دو شیوه عمل میکنند: یا درد را تسکین داده و التهاب را کاهش میدهند ، و یا با کاهش سطح اسید اوریک از بروز حملات نقرس در آینده جلوگیری می‌کنند.

درمان حملات حاد نقرس

درمان حملات حاد ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • استراحت دادن مفصل آسیب دیده.
  • استفاده از یخ برای کاهش تورم.
  • مصرف داروهای بدون نسخه ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAID ) یا داروهای تجویزی در هنگام بروز اولین نشانه‌های حمله نقرس.

جلوگیری از حملات بعدی نقرس

راهکارهای درمانی برای جلوگیری از حملات نقرس در آینده ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • انجام تغییراتی در سبک زندگی ، مانند کنترل وزن بدن، ورزش و تعدیل رژیم غذایی.
  • مصرف دارو برای کاهش سطح اسید اوریک در خون مانند داروهای حاوی فاکتورهای اوریکوسوریک ، مهار کننده‌های گزانتین اکسیداز و در موارد شدید ، پگ لوتیکاز.
  • درمان یا برداشتن برآمدگی‌های زیر سطح پوست که از تجمع بلورهای اسید اوریک تشکیل شده‌اند، و توفی (Tophi) نامیده میشوند.
  • تنظیم و تعدیل داروهای مصرفی ، چرا که برخی از داروها میتوانند غلظت اسید اوریک را افزایش دهند.

پایبندی به عادات سبک زندگی سالم بخشی اساسی در یک طرح درمانی موثر برای نقرس است. پیروی از یک رژیم غذایی سالم ، فعالیت بدنی منظم و کاهش وزن میتوانند خطر حملات مکرر نقرس را کاهش دهند.

رژیم غذایی

 یک رژیم غذایی سالم باید شامل تمام گروه‌های غذایی ، به ویژه سبزیجات ، غلات کامل ، پروتئینهای گیاهی مانند آجیل و حبوبات و لبنیات کم چرب بوده و مصرف کربوهیدراتهای تصفیه شده و غذاهای فرآوری شده در آن به حداقل ممکن برسد.

برای کمک به کنترل نقرس:

  • مصرف غذاهایی که حاوی پورین زیاد هستند ، به ویژه گوشت ، غذاهای دریایی و ماء الشعیر را محدود کنید.
  • رژیم غذایی سالم داشته باشید که مواد مغذی مورد نیاز شما را تأمین کرده و به شما در کنترل وزنتان کمک کند.
  • محصولات لبنی کم چرب مصرف کنید.
  • مقدار زیادی آب و مایعات دیگر بنوشید. این کار به بدن کمک میکند تا از اسید اوریک اضافی خلاص شود.

فعالیت بدنی و مدیریت وزن

رسیدن به وزن مناسب و حفظ آن بخش مهمی در کنترل نقرس است. کاهش وزن به کاهش اسید اوریک در خون کمک میکند و میتواند خطر ابتلا به بیماریهای قلبی یا سکته ، که هر دو در افرادی که نقرس دارند شایع است را کاهش دهد. تحرک بدنی نقش مهمی در کنترل وزن دارد.

تمرینات "کگل" (یا تمرینات کف لگن) چیستند؟

تمرینات کگل در واقع گروهی از چندین عضله را به کار میگیرد که مجرای ادرار (لوله مثانه) ، واژن و رکتوم را محاصره کرده‌اند. در صورتی که انقباضات این تمرینات به درستی انجام شوند ، این "خروجی‌های" بدن بسته میشوند. در هنگام انقباض عضلات کف لگن ، هیچ علامت خارجی که حاکی از تلاش فرد برای انجام این انقباضات باشد نباید به چشم بیاید. به عنوان مثال ، شما میتوانید این انقباضات را هنگامی که در صف خرید در یک فروشگاه مواد غذایی ایستاده‌اید انجام دهید بدون این که کسی متوجه شود! در حین انجام این انقباضات نباید پاهایتان را به هم بچسبانید ، باسنتان را جمع  کنید و یا شکمتان را به سمت خارج فشار دهید. تنها چیزی که باید احساس کنید آن است که عضلات کف لگنتان به سمت بالا کشیده شده و کمی در عضلات پایین شکم خود احساس کشش کنید.

یادگیری نحوه صحیح انقباض عضلات لگن ممکن است کلافه کننده باشد ، به خصوص اگر قصد رفع یا کاهش بی‌اختیاری ادرار یا افتادگی مثانه را داشته باشید. اگر احساس می‌کنید از انجام این حرکات نتیجه نمیگیرید ، در این خصوص از پزشک خود سوال کنید. پزشکان میتوانند نوع و مقدار مناسب حرکات انقباضی عضلات کف لگن را طوری که هر بیمار باید انجام دهد ، را تشخیص داده و به آنها آموزش بدهند. همچنین میتوانند سایر نقاط ضعفی که لازم است مورد توجه قرار گیرند را شناسایی کرده و آموزش‌های مفیدی برای به حداکثر رساندن نتایج به بیماران ارائه دهند.

نحوه انجام تمرینات کگل

  • پس از آن که متوجه محل و موقعیت مکانی عضلات کف لگن خود شدید ، در حالت ایستاده ، نشسته یا دراز کش ، میتوانید آنها را منقبض کرده و رها کنید.
  • در ابتدا ، راحتترین حالت ممکن است که این حرکات را در حالت خوابیده انجام دهید. در حین انجام تمرینات کگل ، سعی کنید تمرکز خود را روی عضلات کف لگنتان حفظ کنید.
  • ممکن است متوجه شوید در حین انجام تمرینات عضلات کف لگن – عضلات دیگر خود مانند کمر، شکم ، رانها ، یا باسنتان - را نیز منقبض میکنید.
  • حتما باید فقط عضلات کف لگنتان را منقبض کنید. به یاد داشته باشید که در حین انقباض عضلات کف لگن ، آزادانه دم و بازدم داشته باشید.
  • در مرحله بعد ، روی بهتر انجام دادن تکنیک تمرینات کار کنید. سعی کنید ماهیچه‌های کف لگن خود را منقبض کرده، آنها را تا سه ثانیه منقبض نگه داشته و بعد از سه ثانیه رها کنید.
  • این کار را چهار بار دیگر تکرار کنید ، یعنی در کل پنج بار. به مرور زمان ، به آرامی و تا 10 ثانیه عضلات کف لگن خود را منقبض کرده و 10 ثانیه شل نگه دارید.
  • همیشه باید تمرینات کگل را با مثانه خالی انجام دهید.