هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
پنجشنبه، 26 تير 1399
ساعت 02:15
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

 

سه شنبه 10 تير 1399 ساعت 19:54
سه شنبه 10 تير 1399 18:03 ساعت
2020-6-30 19:54:45
شناسه خبر : 337528
معضلات شهر تهران همچون آلودگی هوا و کمبود ناوگان حمل و نقل عمومی در طول سه سال گذشته نه‌تنها رفع نشده‌‌اند بلکه نسبت به قبل نیز شدت یافته‌اند. در نتیجه‌ی همین معضلات زندگی شهری مردم در کنار مشکلات اقتصادی و بحران کرونا سخت‌تر از قبل شده است.
معضلات شهر تهران همچون آلودگی هوا و کمبود ناوگان حمل و نقل عمومی در طول سه سال گذشته نه‌تنها رفع نشده‌‌اند بلکه نسبت به قبل نیز شدت یافته‌اند. در نتیجه‌ی همین معضلات زندگی شهری مردم در کنار مشکلات اقتصادی و بحران کرونا سخت‌تر از قبل شده است.
گروه سیاسی-رجانیوز: درحالی که تنها یک سال به پایان عمر شورای شهر پنجم تهران باقی مانده است اما مردم هیچ تغییر ملموسی در وضعیت این شهر  مشاهده نمی‌کنند. آلودگی هوا، ترافیک شدید شهری، کمبود ناوگان حمل و نقل عمومی، تراکم سازی و کارتن خوابی از جمله معضلاتی هستند که شهر تهران با آن‌ها دست و پنجه نرم می‌کند. این معضلات در طول سه سال گذشته نه‌تنها رفع نشده‌‌اند بلکه نسبت به قبل نیز شدت یافته‌اند. در نتیجه‌ی همین معضلات زندگی شهری مردم در کنار مشکلات اقتصادی و بحران کرونا سخت‌تر از قبل شده است. 
 
به گزارش رجانیوز، محسن هاشمی، رئیس شورای شهر تهران، در گفتگویی کوتاه با روزنامه شرق پیرامون وضعیت اداره‌ی شهر تهران و معضلات شورای شهر نکات بسیار مهمی را مطرح کرد که به خوبی ناکارآمدی گفتمان اصلاحات را نشان ‌می‌دهد. گفتمانی که همواره مدعی بهبود وضعیت موجود است اما پس مدتی با دستانی خالی به دنبال مقصر برای توجیه ناکارآمدی خود می‌گردد. 
 
محسن هاشمی در گفتگو با شرق، با بیان اینکه در قانون مترو که مصوب مجلس است، دولت موظف شده‌است که کل هزینه‌های توسعه مترو و حتی بهره‌برداری را بپردازد گفت: «در قانون حمایت از قطار شهری، به دولت اجازه داده‌شد، نیمی از هزینه‌های بلیت مترو و نصف یارانه بلیت اتوبوس را پرداخت کند که عملاً بخش مربوط به یارانه بلیت مترو و اتوبوس پرداخت نشده‌است؛ یعنی از حدود ۵۰۰ میلیارد تومان سهم دولت برای یارانه بلیت مترو فقط ۹ میلیارد تومان یعنی کمتر از ۲ درصد پرداخت‌شده و درباره اتوبوس هم به همین شکل است؛ البته این فقط مسئله تهران نیست و درباره همه کلانشهر‌ها این اتفاق افتاده‌است.
 
وی گفت: در حوزه مترو، رقم تعیین‌شده به‌عنوان یارانه هر سفر شهروندان با مترو که از طرف سازمان بهینه‌سازی حمل‌ونقل سوخت در وزارت نفت برای توسعه مترو باید پرداخت شود، معادل ۱۰ سنت است که اگر تعداد سفر انجام‌شده با مترو تاکنون را حدود ۱۰ میلیارد سفر فرض کنیم، این عدد به بالغ بر یک میلیارد دلار می‌رسد که معادل ریالی آن با نرخ نیمایی حدود ۱۵ هزار میلیارد تومان است.
 
وی افزود: اتفاق عجیبی که الان افتاده، این است که به جای تقویت حمل‌ونقل عمومی در کرونا، وزارت نفت عملاً همان یارانه ناچیز سال‌های قبل را هم پرداخت نمی‌کند. چون ازدحام مسافر کم شده‌است، وزارت نفت عملکرد مترو در سه‌ماهه نخست سال ۱۳۹۶ را که ۳۶۰ میلیون سفر بوده، مبنا قرار داده و اگر مسافر بیش از آن باشد، یارانه پرداخت می‌کند و عملاً می‌گوید که، چون الان مترو خلوت‌تر شده‌است، دیگر یارانه نمی‌دهم؛ یعنی باید مترو در این شرایط کرونا، از مسافر لبریز شود و مردم به بیماری مبتلا شوند که یارانه به آن پرداخت شود!
 
هاشمی افزود: دستگاه‌های حفار مدرنی که برای کندن تونل‌های مترو و ساخت سازه تونل در دوره گذشته از سوی خودم تأمین و به کشور وارد شده بود، الان سه سال است که بیکار افتاده و در این سه سال حتی یک کیلومتر مترو در تهران ساخته نشده‌است؛ در حالی‌که اصولاً ساخت تونل مترو بسیار کم‌هزینه است و مشکل مالی یا اجرایی ندارد و می‌توان اعتبار آن را از طریق بودجه غیرنقد تأمین کرد.
 
وی یاد آور شد: اگر این دستگاه‌ها در سه سال گذشته فعالیت می‌کردند، الان سه خط جدید مترو داشتیم یا در حوزه تکمیل و راه‌اندازی ایستگاه‌ها هم با وجود آنکه هزینه سنگینی نداشت و قرار بود ماهانه یک ایستگاه مترو افتتاح شود، متوسط هر سه ماه یک بار هم شاهد افتتاح ایستگاه مترو نیستیم. بالاخره اگر مدیران جسارت، شجاعت و ریسک‌پذیری داشته باشند، پروژه را کلنگ می‌زنند و شروع می‌کنند و با سماجت بودجه آن را از شهرداری و دولت یا سیستم بانکی تأمین می‌کنند.
 
هاشمی افزود: برخی از اعضای شورا و کارشناسان نیز همین نظر را دارند که از فرصت حضور شهردار تهران در هیئت دولت در این دوره استفاده مناسبی نشده و در واقع برنامه‌ای برای آن نداشته‌ایم.
 
رئیس شورای شهر تهران که از قضا از لیست مورد حمایت دولت وارد شورای شهر شده، اکنون فلش انتقاد را به سوی مدیرانی گرفته است که خود و همکارانش با حمایت آنان وارد شورا شده‌اند. مشخص نیست که اگر هیئت دولت و مدیریت شهری تهران که در همراهی و حمایت کامل از یکدیگر بر مسند قدرت نشسته‌اند، توان حل مسائل مردم را ندارند، چه کسی و از کجا باید به داد فرصت‌های از دست رفته مردم در این سال‌ها برسد؟ گویا ژست جدید اصلاحات و اعتدال در حال سرایت به همه بدنه مدیریتی کشور است، ژستی که باید مشکلات را به گردن دیگران انداخت و از پاسخگویی فرار کرد، ژست «همه مقصرند به جز من!».