هم اکنون عضو شبکه تلگرام رجانیوز شوید
چهارشنبه، 2 بهمن 1398
ساعت 16:35
به روز شده در :

 

 

 

رجانیوز را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

 

چهارشنبه 2 بهمن 1398 ساعت 16:33
چهارشنبه 2 بهمن 1398 16:21 ساعت
2020-1-22 16:33:43
شناسه خبر : 333474
وجیهه سامانی در نشست «ادبیات بانوان در گام دوم انقلاب»، بر لزوم متحد شدن نویسندگان متعهد با یکدیگر و توجه به تهاجم فرهنگی تأکید کرد.
در نشست ادبیات بانوان در گام دوم انقلاب مطرح شد:

نویسندگان ارزشی در جزیره‌هایی جدا از هم هستند

وجیهه سامانی در نشست «ادبیات بانوان در گام دوم انقلاب»، بر لزوم متحد شدن نویسندگان متعهد با یکدیگر و توجه به تهاجم فرهنگی تأکید کرد.

به گزارش رجانیوز وجیهه سامانی نویسندۀ کتابی‎هایی همچون «آن مرد با باران می‌آید» و «خواب باران» در نشست «ادبیات بانوان در گام دوم انقلاب» ‌که از سوی انجمن قلم ایران برگزار شد، گفت: انقلاب تحول و اتفاق مهمی در ایران، در منطقه و کل جهان بود،‌ اولین  حکومت شیعی ایجاد شد که نظیر آن تاکنون هم نیامده است،‌ بنابراین توپخانۀ دشمن بعد از انقلاب شدیدتر عمل کرد، از آن هشت سالی که ما را درگیر جنگ کرد تاکنون که درگیر جنگ اقتصادی هستیم،‌ کم نگذاشت، سرمایه‌های مادی، معنوی و فکری بسیاری صرف کرد و ما در مقابله با این تهاجم موفق نبوده‌ایم، از یک طرف ما هنوز زیربار معضلات قبل از انقلاب و نابسامانی‌ها و کم کاری‌ها بودیم و از طرف دیگر درگیر جنگ شدیم، بعد از جنگ هم شروع تحریم‌ها بود و ما فرصت ترمیم نداشتیم. تهاجم فرهنگی هم که در تمام این دوران بوده اگرچه جنگ رودررو نیست،‌ اما شدت تخریب آن بیشتر و تاثیرگذارتر است.

 

سامانی با اشاره به بحث تهاجم فرهنگی در بیانه گام دوم گفت: در بیانیه اشاره شده است که تلاش دشمن در ترویج سبک زندگی غربی که زیان‌های جبران‌ناپذیر اخلاقی، سیاسی و اقتصادی خواهد داشت‌.‌ به عبارت دیگر آنقدر این خسارت زیاد‌ است که به این زودی‌ها شاید نتوانیم جبران کنیم کما اینکه مسائل خانوادگی، جدایی‌ها، مسائل اخلاقی، اعتیاد، سبک زندگی جوانان و... همه از مضرات تهاجم فرهنگی است. اگر به گذشته تاریخی و سبک زندگی اصیل ایرانی‌ها نگاه کنیم‌، می‌بینیم که سبک زندگی فعلی ایرانی‌ها ریشه‌ای در گذشته ندارد.

سامانی در بخش دیگری از سخنان خود گفت: این هوشیاری در مسئولان ما به ویژه مسئولان فرهنگی ما نبود. ما دهه‌ها است که می‌شنویم تهاجم فرهنگی. همه می‌گویند که باید فرهنگ‌سازی شود، اما این فرهنگ سازی از کجا باید شروع شود؟ من نویسنده چقدر توان دارم؟ من نویسنده به تنهایی نمی‌توانم فرهنگ‌سازی کنم‌، این نگاه و دغدغه باید در مسئولان و نهادهای فرهنگی وجود داشته باشد، نهادهایی که شاید امروز خیلی‌هایشان همسو با این تهاجم‌های فرهنگی شده باشند،‌ امروز مرزبندی‌ها خیلی روشن شده است، وقتی یک جایزه‌ای برگزار می‌کنیم که معتبرترین جایزه ادبی جمهوری اسلامی به شمار می‌رود،‌ آنوقت کتاب‌هایی را انتخاب می‌کنیم که مسائل اخلاقی و اعتقادی در آن زیر سوال می‌رود،‌ این ضعف یک نفر و دو نفر و یک جریان نیست،‌ مسئولان فرهنگی باید پاسخگو باشند، ما در بحث تهاجم فرهنگی خوب عمل نکردیم و متأسفانه منفعل و شکننده بودیم.

 

 

نویسندۀ کتاب آن مرد با باران می‌آید افزود: اکنون شرایط به گونه‌ای شده است که پدر و مادر تمام زندگی خود را صرف این می‌کنند که فرزند به عرصه برسد،‌ بعد می‌بینیم که از نظر اعتقادی و اخلاقی 180 درجه فرزند با والدین تفاوت دارد،‌ پس ایراد کار کجاست؟ درست است که والدین تمام توان خود را صرف کرده‌اند‌، اما نهادهایی چون جامعه‌، دانشگاه‌، سینما‌، تلویزیون،‌ ماهواره‌ها که امروز در همه خانه‌ها رخنه کرده است،‌ در این زمینه تاثیرگذار بوده‌اند.

در بحث فرهنگ تنها از یک زاویه و دریچه نمی‌توان به موضوع نگاه کرد،‌ فرهنگ همانند پازلی است که اگر تمام قطعات آن درست سر جای خود نباشند درست کار نمی‌کند.

متولیان امر باید دلسوزی کنند، نباید احساس کرد که دغدغه و نگرانی برای ادبیات داستانی ارزشی وجود ندارد،‌ چرا باید این وضع جشنواره‌ها و داوران آن باشد، ناشران انقلابی ما که کارهای خوب و ارزشمند منتشر می‌کنند تعدادشان محدود است،‌ پخش و توزیع این ناشران چه اندازه گسترده است؟‌ توزیع کار بسیار مهمی است که به نظر می‌رسد،‌ در این بخش از آن غفلت کرده‌ایم.

همچنین سامانی با انتقاد از برخی ناشران گفت: اکثر ناشران ما دغدغه اخلاق و انقلاب ندارند،‌ بیشتر دغدغه تجاری دارند و توزیع کارهای انقلابی زیاد گسترده نیست. توجه به حوزه چاپ و نشر از سوی مسئولان بسیار مهم است، مسائل صنفی اهل قلم نیز بسیار مهم است.

این دلسوزی را من نویسنده هم باید داشته باشم،‌ معضلات اجتماعی و اخلاقی بسیاری روی زمین مانده است‌، اما نویسنده هم به لحاظ کمی و کیفی توان محدودی دارد،‌ اما برخی نویسندگان آثارشان هر چه می‌گذرد، بهتر نمی‌شود، در حالی‌که برخی دیگر نویسندگان رفته رفته و تدریجی کیفیت قلمشان افزایش پیدا کرده است. وقتی کار نازل باشد، مخاطب نیز اقبال نمی‌کند. ممکن است نویسنده حرف خوبی زده باشد اما قالب خوبی انتخاب نکرده باشد،‌ این نشان می‌دهد که نویسنده خود را از آموختن بی‌نیاز حس کرده است.

سامانی در بخش پایانی سخنان خود با اشاره به اهمیت اتحاد در جبهۀ حق گفت: ما نویسندگان ارزشی جزیره‌های جدا از هم هستیم؛ جبهه کفر در کفر خود متحد است؛ اما ما در حقمان متحد نیستیم، اگر بخواهیم داستان تازه‌ای که نوشته‌ایم را به یکی از دوستان نویسنده بدهیم تا بخواند و نظرش را بدهد‌، معمولاً همه مشغله دارند و نمی‌توانند‌، اما اگر بخواهیم جلسه نقد برگزار کنیم، معمولاً همه استقبال می‌کنند چون رسانه‌ای می‌شود و حق‌الزحمه دارد،‌ در حالی‌که دلسوزی برای نشر یک قدم عقب‌تر است.

انتهای پیام/